Στη χθεσινή απονομή του βραβείου Νόμπελ
Η Πακιστανή έφηβη Μαλάλα Γιουσαφζάι, η οποία είχε τραυματιστεί από πυρά των Ταλιμπάν διότι αρνήθηκε να εγκαταλείψει το σχολείο, και ο Ινδός ακτιβιστής Καϊλάς Σατιάρτι έλαβαν χθες τα βραβεία Νόμπελ Ειρήνης τους, έπειτα από δύο ημέρες τιμητικών εκδηλώσεων για τις προσπάθειές τους όσον αφορά την προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών.
Η Μαλάλα έγινε χθες μακράν το νεότερο πρόσωπο στο οποίο έχει απονεμηθεί ποτέ το Νόμπελ. Η Πακιστανή έφηβη έχει επαινεθεί ευρύτατα για την παγκόσμια εκστρατεία που ξεκίνησε αφότου μέλη του κινήματος των Ταλιμπάν την πυροβόλησαν μέσα σε ένα σχολικό λεωφορείο το 2012.
«Αυτό το βραβείο δεν είναι μόνο για μένα. Είναι για τα ξεχασμένα παιδιά που θέλουν εκπαίδευση. Είναι για τα φοβισμένα παιδιά που θέλουν ειρήνη. Είναι για τα παιδιά που θέλουν αλλαγή, αλλά δεν έχουν φωνή. Είμαι εδώ για να υψώσω το ανάστημα μου για τα δικαιώματά τους, για να ακουστεί η φωνή τους. Δεν είναι καιρός για οίκτο. Είναι καιρός για δράση», δήλωσε η Μαλάλα Γιουσαφζάι.
«Λέω την ιστορία μου όχι επειδή είναι μοναδική, αλλά επειδή δεν είναι», τόνισε η 17χρονη Γιουσαφζάι, πιο γνωστή με το μικρό της όνομα, που χρησιμοποίησε στον τίτλο του βιβλίου που εξέδωσε και του ιδρύματος που συνέστησε.
«Είναι η ιστορία πολλών κοριτσιών», επέμεινε μιλώντας σε μια πολυτελώς διακοσμημένη αίθουσα του δημαρχείου του Όσλο κατά την τελετή της απονομής, ανήμερα της επετείου του θανάτου του Σουηδού βιομηχάνου Άλφρεντ Νομπέλ.
Στην ομιλία της, η Μαλάλα ανέφερε ότι το βραβείο δεν ανήκει μόνο σε εκείνη. «Είναι για εκείνα τα ξεχασμένα παιδιά που επιθυμούν να συμμετέχουν στην εκπαίδευση. Είναι για τα φοβισμένα παιδιά που θέλουν ειρήνη. Είναι για τα παιδιά που απεύχονται την βία και επιθυμούν μία αλλαγή», ανέφερε η 17χρονη ακτιβίστρια.
‘’Σας είναι εύκολο να δίνεται όπλα αλλά σας είναι δύσκολο να χτίζετε σχολεία και να μοιράζετε βιβλία” δήλωσε χαρακτηριστικά.
“Είμαι ένα από τα 66 εκατομμύρια κορίτσια που βρίσκονται εκτός σχολείων”, σημείωσε ακόμη η νεαρή Πακιστανή, η οποία επιβεβαίωσε πως θα δωρίσει τα 100.000 δολάρια που συνοδεύουν το βραβείο Νόμπελ στο Ίδρυμα Μαλάλα που δημιουργήθηκε για να συντονίσει τις προσπάθειες που γίνονται παγκοσμίως για το δικαίωμα στην εκπαίδευση.
“Ας είναι αυτή η τελευταία φορά που ένα παιδί περνάει τα χρόνια του στο εργοστάσιο.
Ας είναι αυτή η τελευταία φορά που ένα κορίτσι εξαναγκάζεται να παντρευτεί.
Ας είναι η τελευταία φορά που ένα παιδί χάνει τη ζωή του στον πόλεμο.
Ας είναι η τελευταία φορά που μία σχολική αίθουσα μένει άδεια.
Ας είναι η τελευταία φορά που λέγεται ότι το κορίτσι που ζητά εκπαίδευση κάνει κάποιο έγκλημα.
Ας είναι αυτή η τελευταία φορά που ένα παιδί μένει εκτός σχολείου. Αφήστε μας να ξεκινήσουμε αυτό το τέλος.
Βάλτε αυτό το τέλος μαζί μας και αφήστε μας να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον εδώ και τώρα”.
Ο Σατιάρτι, ο οποίος πιστώνεται πως έσωσε περίπου 80.000 παιδιά που εργάζονταν υπό συνθήκες που παραπέμπουν σε δουλεία, μερικές φορές έπειτα από βίαιες συγκρούσεις, κράτησε χαμηλό προφίλ στο Όσλο, αφήνοντας τη Μαλάλα, που μόνιμα ήταν περικυκλωμένη από θαυμαστές και θαυμάστριες, να συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας.
«Έχασα δύο από τους συνεργάτες μου», είπε ο Σατιάρτι αναφερόμενος στις προσπάθειές του. «Το να μεταφέρω το άψυχο σώμα ενός συνεργάτη μου που μαχόταν για την προστασία των παιδιών είναι κάτι που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ, ακόμη και τώρα που κάθομαι εδώ για να παραλάβω το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης».
«Ένα νέο κορίτσι κι ένας άνδρας πολύ πιο μεγάλης ηλικίας, μια Πακιστανή κι ένας Ινδός, μια μουσουλμάνα κι ένας ινδουιστής, και οι δυο τους (είναι) σύμβολα αυτού που έχει ανάγκη ο κόσμος: περισσότερη ενότητα, αδελφοσύνη ανάμεσα στα έθνη», δήλωσε ο Τόρμπγερν Γιάγκλαντ, ο πρόεδρος της επιτροπής του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης.
Χιλιάδες παιδιά, περίπου 7.000 μαθητές και μαθήτριες 6 ως 14 ετών, συγκεντρώθηκαν μπροστά στο κέντρο Νόμπελ για να επευφημήσουν τους δύο βραβευθέντες, υποστηρικτές των δικαιωμάτων τους, ένα κοινό πολύ πιο μεγάλο από ό,τι συνηθίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, ιδίως για τη Μαλάλα, που είναι μόλις μερικά χρόνια μεγαλύτερη τους.
Η Μαλάλα συναντήθηκε με παιδιά, περπάτησε στους δρόμους για να χαιρετήσει υποστηρικτές της, ενώ άνοιξε μια έκθεση όπου παρουσιάζεται μεταξύ άλλων αντικειμένων το ματωμένο της φόρεμα, που φορούσε όταν το σχολικό της λεωφορείο δέχθηκε την επίθεση των Ταλιμπάν.
Είμαι αρκετά σίγουρη ότι είμαι η πρώτη που λαμβάνει το Νόμπελ Ειρήνης κι ακόμη τσακώνεται με τους μικρότερους αδελφούς της. Θέλω να υπάρξει ειρήνη σ’ όλο τον κόσμο, αλλά με τους αδελφούς μου ακόμα είμαστε στην προσπάθεια», αστειεύτηκε η Μαλάλα Γιουσαφζάι.
Η τελετή σημαδεύτηκε από την είσοδο στη σκηνή ενός διαδηλωτή που κρατούσε μια μεξικάνικη σημαία και θέλησε να πει κάτι στη νεαρή Πακιστανή, όμως γρήγορα άντρες της ασφάλειας τον απομάκρυναν.
