Έφυγε, είπαν, για σένα, αποδήμησε κάπου ψηλά κατά την τάξη των ουρανίων! Μα πώς να γίνει πιστευτό ένα τέτοιο κακό νέο; Ποιοι μάντεις κακών να διέδωσαν το πένθιμο τούτο μαντάτο; Ποια κακιά μοίρα συνέργησε για τούτο το θλιβερό αναπάντεχο; Μια τεράστια στήλη πόνου υψώθηκε ως τον ουρανό.
Συντετριμμένοι όλοι, αδυνατούμε ν’αντέξουμε την επίγνωση του αδόκητου χαμού σου. Κοιτάξαμε προς τα πάνω, περιμένοντας από κάποια ύπερθεν πηγή ν’απαντηθούν τα γιατί! Γιατί τόσο άδοξα, γιατί τόσο απροσδόκητα; Ωστόσο ακόμα και τώρα που έχει υποστεί έκλειψη το γέλιο που χάριζες άφθονο, ακόμα και τώρα που υπάρχει η οδύνη της απουσίας σου, το φαινόμενο Θανάσης εξακολουθεί να είναι σημαίνον σημείο αναφοράς. Γιατί είχες όλες τις χάριτες των χαρισματικών ανθρώπων, ευφυής, αγχίνους και άοκνος, ευσταλής και ωραίος τω πνεύματι, δίκαιος και εξακολούθως αληθινός και φιλάνθρωπος με τη σπάνια στόφα και τη λάμψη ανθρώπου προσηνούς και καλοπροαίρετου, που μόνο θετική ενέργεια είχε να μεταδώσει. Η πολύπλευρη και πολυδύναμη προσωπικότητά σου, εκφραζόταν μέσα από την ευστροφία σου που εφεύρισκε πάντα τρόπους να μας καλοκαρδίζει, ενώ η εύφορη διάθεσή σου εγγραφόταν πάντα στον καλό σου λόγο. Όλοι μας εξ’άλλου, σου είχαμε αναγνωρίσει το ταλέντο να μας αποσπάς από τα προβλήματα κάνοντάς μας να γελάμε μ’εκείνο το ιδιαίτερο χιούμορ σου. Παθιασμένος για έρευνα και γνώση, πέραν από τον τυπικό ορισμό του λόγιου, επεδίωκες την άμιλλα με τους άλλους στο γνωσιακό άθλημα άπτοντας τη σφαίρα του επιστητού. Μ’αυτήν σου την ορμητική προβολή προς τα εμπρός για την κατάκτηση της ζωής, κατάφερες πολλά αριστεία σε σπουδές και επαγγελματική καταξίωση. Δεν παρέλειπες να εκδηλώνεις την ιδιαίτερη αγάπη σου για τη φιλοσοφία, ενώ διατηρούσες φουντωμένη την επιθυμία να εξερευνάς σε υπερβατικά τοπία για την υπαρξιακή μας ακολουθία, προβάροντας επιλεκτικά και κάποιες μεταφυσικές οδηγίες. Κοσμοπολίτης μαζί και λαϊκός, διαθέτοντας τις αρετές της αστικής ευγένειας, διψασμένος και αεικίνητος, ήσουν πάντα έτοιμος για παρέες και εξορμήσεις και για πλήθος άλλες δραστηριότητες. Σαν αυθεντικός ευζωιστής, ήξερες να χαίρεσαι λαίμαργα τις ομορφιές της ζωής χωρίς την υπερβολή της κατάχρησης, μετατρέποντας ακόμη και μικρές ασημαντότητες σε τονωτικές απολαύσεις, αδιαφορώντας για τη χαμηλή κι επιπόλαια κριτική όσων δεν είχαν εκτιμήσει τη φιλοσοφική περί ζωής τοποθέτησή σου. Βιαστικός και πανταχού παρών, μ’εκείνο τον εκτεταμένο σου εαυτό, προλάμβανες το κάθε τι, ενώ μέσα από ένα πλέγμα ευγενών ενδιαφερόντων, κυνηγούσες ανελλιπώς όλα τα πολιτιστικά και λοιπά τεκταινόμενα στην πόλη, διαθέτοντας εποικοδομητικά το χρόνο σου και «τόκος εν καλώ». Άνθρωπος προσηνής και φωτεινός που αγαπούσες τη δουλειά και τον τόπο σου, ενώ στις επείγουσες μέριμνές σου είχες συμπεριλάβει την ηθική και υλική συμπαράσταση στον συνάνθρωπό σου. Τελικά επειδή ο καθένας σ’αυτήν την πόλη έχει την καρτέλα του, αναφερόμενος κανείς στο δικό σου μητρώο Θανάση, μόνο κατάφαση και καλά σχόλια θα βρει καταγεγραμμένα. Σίγουρος ότι η ταπεινότητά σου δεν θα ήθελε να εκθειάζουμε άλλο τις αρετές σου και τις υπόλοιπες ιδιότητές σου, θα ‘λεγα να σταματήσω εδώ, για να δώσω τον λόγο στην πόλη που σύσσωμη βρίσκεται στις εκβολές του Αχέροντα για να σ’αποχαιρετήσει συνθέτοντας το Ρέκβιεμ της ανάπαυσης της ψυχής σου.
Φίλε Θανάση, υπάρχει και για την άλλη ζωή ένας πλανήτης και λάμπει ήλιος αιώνιος στον ουρανό του, πολύ μακριά από την ομόχρωμη οπή της ανθρώπινης καρδιάς που λέγεται ματαιότητα, μακριά από του θανάτου το κάλπικο όνομα που λέγεται λήθη!
ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ
Μ.ΚΑΦΦΕΤΖΑΚΗΣ
