Του Ν. τσαγκαράκη

Η αναζήτηση της επαγγελματικής εξασφάλισης, είναι το θέμα δύο κωμικών ιστοριών από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

SAMBA

Σκην.: Ολιβιέ Νακάς, Ερίκ Τολεντανό

Πρωτ.: Ομάρ Σι, Σαρλότ Γκενσμπούργκ, Ταχάρ Ραχίμ, Ίζια Ιζλάν

Ο Σαμπά είναι ένας σενεγαλέζος μετανάστης που ζει τα τελευταία 10 χρόνια στο Παρίσι χωρίς να έχει νομιμοποιηθεί ως γάλλος πολίτης, ώσπου μια μέρα γνωρίζει κι ερωτεύεται τη δικηγόρο που αναλαμβάνει να υποστηρίξει την υπόθεσή του στο δικαστήριο.

Κοινωνικο-αισθηματική κομεντί που αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος «Samba pour la France» της 42χρονης γαλλίδας Ντελφίν Κουλέν, που κυκλοφόρησε το 2011. Επίσης, πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία από το σκηνοθετικό δίδυμο Νακάς-Τολεντανό, και πρώτη μετά από την παγκόσμια επιτυχία του «Άθικτοι» («Intouchables», 2011). Απλή, ευαίσθητη, ευχάριστη, αλλά προβλέψιμη κι εύκολη, ειδικά στην κατάληξή της, όπου αποφεύγει χωρίς σοβαρό λόγο ένα αναμενόμενο αλλά συνεπές happy-end, αντικαθιστώντας το με ένα τέλος λιγότερο συναισθηματικό αλλά και λιγότερο αληθοφανές.

ΑΦΕ-ΝΤΙΚΑ ΓΙΑ ΣΚΟΤΩΜΑ 2

HORRIBLE BOSSES 2

Σκην.: Σων Άντερς

Πρωτ.: Τζέισον Μπέιτμαν, Τζέισον Σουντέικις, Τσάρλι Ντέι, Κριστόφ Βαλτς, Κρις Πάιν, Κέβιν Σπέισι, Τζένιφερ Άνιστον, Τζέιμι Φοξ

Ο Ντέιλ, ο Κουρτ κι ο Νικ αποφασίζουν να στήσουν τη δική τους επιχείρηση και να γίνουν έτσι αφεντικά του εαυτού τους. Όμως ένας ζάπλουτος επιχειρηματίας τούς εξαπατά, ώστε να μπορέσει να εξαγοράσει το σχέδιό τους, κι έτσι θα πρέπει να βρουν έναν τρόπο να τον εκδικηθούν.

Κωμωδία που αποτελεί συνέχεια του «Αφεντικά για σκότωμα» («Horrible bosses», Σεθ Γκόρντον, 2011), το οποίο είχε ένα επιπλέον ενδιαφέρον επειδή έμοιαζε να εκφράζει ένα γενικότερο εργασιακό απωθημένο, σε μια εποχή όπου το ότι ο απλός εργαζόμενος απομυζείται για το υπερ-κέρδος του αφεντικού του, αποκαλύφθηκε ως κοινή πραγματικότητα και όχι ως κάτι που απέρριπτε κανείς εύκολα ως κομμουνιστική ρητορική εμμονή. Η φετινή συνέχεια βεβαίως δεν έχει λόγο ύπαρξης πέρα από το να επαναλάβει την εισπρακτική επιτυχία του πρώτου φιλμ, αλλά τουλάχιστον το καστ παραμένει κεφάτο, και η πλοκή προσφέρει αρκετές αφορμές για γέλιο, χωρίς να καταφέρνει περισσότερα, αλλά ίσως ούτε και λιγότερα από την πρώτη ταινία.

ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟΣ

ΕΛΕΓΧΟΣ

Στην κριτική για την ταινία «The Hunger Games: επανάσταση- μέρος Ι» που δημοσιεύσαμε την προηγούμενη Τρίτη, αναφερθήκαμε στα προσβλητικά μέτρα ασφάλειας κάτω από τα οποία διεξάχθηκε η δημοσιογραφική προβολή του φιλμ. Την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου, η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.) απέστειλε την παρακάτω επιστολή προς τους εμπλεκόμενους φορείς, διαμαρτυρόμενη για τις απαράδεκτες συνθήκες που επιβλήθηκαν στους δημοσιογράφους:

“Προς τις εταιρείες κινηματογραφικής διανομής Spentzos & Seven Films.

Κοιν. Προς τον Πρόεδρο και τα μέλη του δ.σ. της Ένωσης Διανομέων Κινηματογραφικών Ταινιών (Ε.ΔΙ.Κ.Τ.Ε.)

Με αφορμή τη δυσάρεστη έκπληξη την οποία μας επιφύλασσε η δημοσιογραφική προβολή της ταινίας The Hunger Games: Επανάσταση Μέρος 1o (Ιντεάλ, Τρίτη 18/11/2014), επιτρέψτε μας να θέσουμε υπ’ όψιν σας τα ακόλουθα:

Με e-mail σας στις 17/11/2014, ζητούσατε από τους κριτικούς: «α) για την είσοδο τους στην αίθουσα θα πρέπει να επιδεικνύουν την αστυνομική τους ταυτότητα ή την δημοσιογραφική τους διαπίστευση, β) κατά την είσοδο τους θα πρέπει να παραδίδουν το κινητό τους τηλέφωνο στην εταιρεία security, η οποία θα το φυλάσσει μέχρι την έξοδο τους, και γ) η εταιρία security θα ελέγξει τις τσάντες τους για τυχόν κάμερες -στην περίπτωση που κάποιος δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο παρακαλείτε να μην φέρει κάποια τσάντα. Στην περίπτωση που φέρει όμως αποδέχεται να γίνει έλεγχος. Η μη τήρηση κάποιων από τα παραπάνω θα σημαίνει απαγόρευση της εισόδου στην αίθουσα».

Επειδή οι κινηματογραφικές εταιρείες σας δεν διακινούν απλώς προϊόντα, αλλά έργα πνευματικής δημιουργίας, θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε για την υπαγωγή μας σε υπόπτους κλοπής. Το να επιθυμείτε να διεξαχθεί έλεγχος των δημοσιογραφικών μας διαπιστεύσεων, εφ’ όσον η προβολή αφορά αυστηρώς συντάκτες, το θεωρούμε λογικό. Το να επιβάλλετε όμως να παραδώσουν όσοι προσέρχονται το κινητό τους τηλέφωνο ή να υποστούν προληπτικό έλεγχο της τσάντας τους, τα β) και γ) αντιστοίχως του e-mail σας, το θεωρούμε προσβλητικό.

Θεωρούμε προσβλητική την υπαγωγή των κινηματογραφικών κριτικών σε θεατές-επίδοξους «πειρατές». Η ομαλή άσκηση του λειτουργήματός μας προσκρούει σε τέτοιες πρακτικές.

Ελπίζουμε ότι παρόμοια περιστατικά δεν θα μας απασχολήσουν στο μέλλον.

Σε συνέχεια των παραπάνω κρίνεται ως απαραίτητη και μια, έστω, καθυστερημένη απάντησή σας σε ανοιχτά ζητήματα που θίγει η επιστολή μας της 17/7/2013, με σκοπό την καλύτερη συνεργασία μας”.

Με τη σειρά τους, οι εταιρείες διανομής Spentzos/ Seven Films απάντησαν με την παρακάτω δήλωση:

“ΠΡΟΣ Π.Ε.Κ.Κ., Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Ως προς την επιστολή που στείλατε απευθυνόμενοι στη Seven και Spentzos Film, θα θέλαμε να σας γνωστοποιήσουμε ότι κατανοούμε και σεβόμαστε τη θέση σας αρχικά, κι ότι ουδέποτε υπήρξε στις προθέσεις μας να σας προσβάλλουμε με οποιονδήποτε τρόπο.

Όπως ενημερώσαμε μεμονωμένα κάποιους από τους συναδέλφους σας, ήμασταν υπόχρεοι από την εταιρία του εξωτερικού (Lionsgate) να τηρήσουμε αυτούς τους κανόνες ασφαλείας για οποιαδήποτε προβολή προηγούνταν της παγκόσμιας πρεμιέρας την 21η Νοεμβρίου, ενώ η μη τήρηση τους, θα σήμαινε την κυκλοφορία της ταινίας χωρίς να έχει προηγηθεί δημοσιογραφική προβολή. Αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με την προβολή, αλλά θεωρήσαμε υποχρέωση μας να σας ενημερώσουμε εκ των προτέρων για τις συνθήκες, για να μη βρεθείτε προ δυσάρεστων εκπλήξεων την ώρα της προβολής, κι επειδή σεβόμαστε όποιον συνάδελφο δεν επιθυμεί να υποστεί τον έλεγχο ή να παραδώσει προσωπικά του αντικείμενα.

Από την πλευρά μας, θα θέλαμε να απολογηθούμε για την όποια ταλαιπωρία, και να τονίσουμε ότι επιθυμούμε την καλή και ομαλή συνεργασία, όπως έχουμε αποδείξει όλα τα χρόνια συνεργασίας μας. Θα φροντίσουμε η επιστολή σας να μεταφερθεί στην εταιρία του εξωτερικού και να γνωστοποιηθεί η θέση μας.”

Παρότι η απάντηση των υπεύθυνων εταιρειών διανομής δε δικαιολογεί το γεγονός, καθώς η ενημέρωση για τόσο ειδικές συνθήκες διεξαγωγής της προβολής όφειλε να είχε σταλεί πολύ νωρίτερα, ώστε να μπορούμε να αποφασίσουμε πιο οργανωμένα αν και ποιοί θα παρευρεθούμε, ας ελπίσουμε ότι αυτό ήταν το τελευταίο τέτοιο περιστατικό.