Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Σοκ προκαλεί η ευκολία με την οποία τελικά ένας 19χρονος, έστω και με τον ισχυρισμό της πλήρους μέθης, συνέθλιψε το κεφάλι υπερήλικα με ένα κούτσουρο ελιάς για να τον ληστέψει. Αποπειράθηκε ακόμα και να τον κάψει προκειμένου να εξαφανίσει τα «ίχνη» του εγκλήματος.
Υπό διαφορετικές συνθήκες, ο 20χρονος σήμερα βασικός κατηγορούμενος στην άγρια δολοφονία του 79χρονου Γιώργου Ατσαλάκη, θα μπορούσε να έχει όλη τη ζωή μπροστά του με «όπλο» τα νιάτα του. Την περίοδο που συνέβη η άγρια δολοφονία υπηρετούσε στις Ειδικές Δυνάμεις, ενώ, όπως παραδέχτηκε ο ίδιος, δεν είχε οικονομική ανάγκη να ληστέψει.
«Είχες ανάγκη από χρήματα, από χαρτζιλίκι;» τον ρώτησε η εισαγγελέας έδρας του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Ηρακλείου. «Δεν είχα ανάγκη από χρήματα. Μια χαρά ικανοποιημένος ήμουν από την οικογένεια μου».
Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ηρακλείου τού αναγνώρισε το ελαφρυντικό της μετεφηβικής ηλικίας και τον καταδίκασε σε ποινή κάθειρξης 25 ετών κατά συγχώνευση για τις κατηγορίες της ανθρωποκτονίας, των ληστειών κατά συρροή (του αποδίδεται μία ακόμα ληστεία σε βάρος του ηλικιωμένου ένα χρόνο πριν το έγκλημα) και του εμπρησμού. Το γεγονός ότι γλύτωσε τα ισόβια επέφερε ανακούφιση στον 20χρονο, ο οποίος ευχαρίστησε το δικαστήριο για την απόφαση του. Ικανοποιημένοι όμως εμφανίστηκαν και οι συνήγοροι του, Αντώνης Δαμανάκης, Αλεξάνδρα Σπανάκη και Πέτρος Μαντούβαλος.
Ο 20χρονος ζήτησε πολλές φορές συγνώμη από την οικογένεια του και τους συγγενείς του θύματος για την πράξη του. Δήλωσε μετανιωμένος και υποστήριξε ότι θα έδινε και τη ζωή του για να γυρίσει το χρόνο και να τον φέρει πίσω στη ζωή. Η απολογία του ωστόσο δεν ήταν «διαφωτιστική» ως προς τα πραγματικά γεγονότα με τον ίδιο να υποστηρίζει ότι δεν θυμάται όσα συνέβησαν λόγω της μεγάλης μέθης. «Δεν ήρθα εδώ για να δικαιολογηθώ. Ντρέπομαι. Όμως ορκίζομαι ότι λέω την αλήθεια». Όπως ισχυρίστηκε με την παρέα του είχαν πιει περίπου 180 (!) κιλά κρασί. Αυτό δεν έμεινε ασχολίαστο από την εισαγγελέα, η οποία έκανε λόγο για επιλεκτική μνήμη δεδομένου ότι στην προανακριτική απολογία του ήταν ιδιαίτερα γλαφυρός και λεπτομερής, όπως είπε.
Η μητέρα του, η οποία κατέρρευσε κατά την έξοδό της από τη δικαστική αίθουσα, αμέσως μετά την κατάθεση της, υποστήριξε ότι ο γιος της ήταν σε άθλια κατάσταση καθώς είχε πιει περισσότερο απ΄ όλους στην παρέα.
Ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο 23χρονος, την υπεράσπιση του οποίου είχε αναλάβει ο Διονύσης Βέρρας, υποστήριξε ότι είχε πιει, όχι όμως σε βαθμό να χάσει τον έλεγχο. Ισχυρίστηκε ότι ο 20χρονος έριξε την ιδέα της κλοπής σε εξοχική κατοικία. Δεν γνώριζε για την ύπαρξη του ηλικιωμένου. Όταν πλέον αντιλήφθηκε την παρουσία του γέροντα, πανικοβλήθηκε.
Επέμεινε ότι δεν είχε καμία συμμετοχή στην δολοφονία του Ατσαλάκη, παραδέχτηκε ότι θανάτωσε το σκυλί του θύματος επειδή, όπως είπε, του επιτέθηκε αν και δεμένο. Ανέφερε ακόμα ότι ο τρίτος κατηγορούμενος και ξάδελφος του δεν γνώριζε τίποτα για την κλοπή αφού οι δύο μεγαλύτεροι είχαν συμφωνήσει να μοιράσουν στα δύο τα κλοπιμαία.
Το δικαστήριο του αναγνώρισε το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας. Για τις κατηγορίες της ληστείας και της θανάτωσης ζώου, του επέβαλε κατά συγχώνευση ποινή 5 ετών και 6 μηνών, εξαγοράσιμη προς 5 ευρώ την ημέρα και με την έφεση να έχει αναστέλλουσα δύναμη.
Ο «Βενιαμίν» της παρέας, 19 ετών, τον οποίο υπερασπιζόταν ο δικηγόρος Βενιζέλος Κάββαλος, δήλωσε αθώος, υποστήριξε ότι έμπλεξε άδικα σε αυτήν την τραγική ιστορία και ότι ο ίδιος δεν γνώριζε τίποτα απολύτως για τα σχέδια των δύο νεαρών συγκατηγορουμένων του. Ο 19χρονος ήταν ο οδηγός του οχήματος στο οποίο επέβαιναν οι τρεις φίλοι και είχε παραμείνει στο όχημα όσο οι δύο ήταν στο σπίτι του γέροντα.
Το δικαστήριο τον αθώωσε λόγω αμφιβολιών για την κατηγορία της συνέργειας σε ληστεία.
Σημειώνεται ότι στη δίκη δεν υπήρχε πολιτική αγωγή από την πλευρά της οικογένειας του θύματος. Νωρίτερα η εισαγγελέας έδρας είχε προτείνει την ενοχή των τριών σύμφωνα με το κατηγορητήριο. Τόνισε ότι ο Γιώργος Ατσαλάκης ήταν εύκολο θύμα λόγω της ηλικίας του αλλά και της μοναξιάς του. Και κάλεσε το δικαστήριο με την απόφαση του να υπερασπιστεί τον βίαιο θάνατο του αφού στη δίκη δεν υπήρξε κανένας συγγενής εξ αίματος για να το κάνει.
