Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν στις 3 Δεκεμβρίου στις 8 το βράδυ στο «Παγκρήτιο».
Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 23 Δεκεμβρίου και είναι ανοικτή για το κοινό από τώρα, καθημερινά 9 το πρωί με 4 το απόγευμα, εκτός Σαββάτου και Κυριακής.
Με την έκθεση, συνεχίζεται η σειρά εκδηλώσεων του Εκπαιδευτηρίου «Το Παγκρήτιον» με τίτλο «Ξανά στο σχολείο τους: οι απόφοιτοι συνομιλούν με γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικούς» που εγκαινιάστηκε πριν από ενάμιση χρόνο περίπου, για τον εορτασμό των 50χρονων του σχολείου. Η αδιαμφισβήτητη επιτυχία όλων των εκδηλώσεων και η ζεστή ανταπόκριση των αποφοίτων να εκθέσουν το έργο τους επιτρέπουν στο σχολείο να συνεχίσει να τους προσφέρει βήμα λόγου και έκφρασης.
Οι μοναδικές κούκλες τής Άννας, που εκτέθηκαν πριν από χρόνια στην αίθουσα τέχνης «Αριάδνη», αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το φιλότεχνο κοινό της πόλης μας, μια που κάθε έργο της εντυπωσιάζει και συγκινεί για την τελειότητα της κατασκευής αλλά και την εκφραστικότητα της μορφής. Για τη δουλειά της Άννας η γλύπτρια Ασπασία Παπαδοπεράκη είχε γράψει: «…Η τέχνη της Άννας και το παιχνίδι με χρώματα, σχήματα, ιστορία, χαρακτήρες, στο πρόσωπο μιας κούκλας ή σε σύνολα, μας παραπέμπουν σε αξίες σύνθεσης θεατρικών παραστάσεων και παραμυθιών, σε στιγμές σταματημένες, με κοστούμια θεατρικά που απαιτούν γνώσεις ιστορικές, αισθητικής και ήθους διαφόρων εποχών και όλα αυτά με μια προσωπική αντιμετώπιση…» Και ο κ. Γ. Δ. Μιχελάκης, δημοσιογράφος, υπεύθυνος για το ένθετο «Τέχνες-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ» της εφημερίδας «Η ΤΟΛΜΗ», είχε γράψει τότε μεταξύ άλλων: «… (Η Άννα) Έτσι ταξιδεύει στους αιώνες. Ιστορική έρευνα, γνώση της Θεατρικής Τέχνης, λεπτομέρεια ευαισθησίας και υψηλή αισθητική, κάνουν το παραμύθι πραγματικότητα και την πραγματικότητα παραμύθι…». Ανάλογο και το σχόλιο της Βασιλικής Αλεξάκη, μέλους της συντακτικής ομάδας του περιοδικού «Όστρια» της Ένωσης Φιλολόγων Νομού Ηρακλείου, στο τεύχος 6 του 1997: «…Ξετυλίγοντας το μίτο της Αριάδνης βρισκόμαστε σε μια παρέλαση χρωμάτων, σχημάτων και μορφών. Κάθε μορφή και μια ιστορία είτε οικεία, είτε απόμακρη και γιʼ αυτό μαγευτική…». Ο κλοσάρ, λοιπόν, του 1870, η «κυρία με τα φτερά» από την Αγγλία του 1770, ο «μέγας ευνούχος» από τα μπαλέτα Schehrazade των αρχών του 20ού αιώνα, ο Ολλανδός αστός του 1680, ο Ελ Πιντόρ και η τραγουδισμένη Δόνια από την Ισπανία του 16ου
αιώνα, ο Δανδής του 1670, ο Γερμανός «Μαέστρο» και πλήθος ξωτικών συνθέτουν ένα εκπληκτικό θεατρικό σκηνικό στον κεντρικό διάδρομο του «Παγκρητίου». Μικροί και μεγάλοι μαθητές στέκονται εκστασιασμένοι μπροστά του, προσπαθώντας να γνωρίσουν καλύτερα τις «παραμυθένιες» μορφές.
