Μια οικογένεια που προσπαθεί να επουλώσει τα τραύματά της και τέσσερεις παιδικοί ήρωες που “ανασταίνονται” από την ψηφιακή τεχνολογία.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ

THE JUDGE

Σκην.: Ντέιβιντ Ντόμπκιν

Πρωτ.: Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Ρόμπερτ Ντιβάλ, Βίνσεντ Ντ’ Ονόφριο, Βέρα Φαρμίγκα, Μπίλυ Μπομπ Θόρντον.

Όταν πεθαίνει η μητέρα του, ο μεγαλοδικηγόρος του Σικάγου Χανκ Πάλμερ επιστρέφει στην επαρχιακή πόλη καταγωγής του, όπου έρχεται αντιμέτωπος με τον αυστηρό δικαστή πατέρα του, με τον οποίο είχαν διακόψει σχέσεις πριν από πολλά χρόνια. Η κατάσταση περιπλέκεται όταν ο Χανκ καλείται να υπερασπιστεί τον πατέρα του, που βρίσκεται υπόδικος για τον θάνατο ενός γνωστού εγκληματία, τον οποίο είχε καταδικάσει στο παρελθόν.

Οικογενειακό και δικαστικό δράμα με δύο δυναμικούς πρωταγωνιστές, που δημιουργούν μια έντονα συγκρουσιακή σχέση πατέρα και γιού. Ο Ντάουνι Τζ. προσαρμόζει στα δεδομένα του σεναρίου την περσόνα του Τόνι Σταρκ από τα «Iron Man», ως αλαζόνας και κυνικός πρωταθλητής της συνηγορίας, ενώ ο Ντιβάλ του αντιπαρατίθεται ως αυστηρός, παραδοσιακός και ηθικά άσπιλος βετεράνος της δικαστικής έδρας.

Ο τρόπος με τον οποίο αξιοποιείται το υπόλοιπο καστ είναι ενδεικτικός της ανισορροπίας ανάμεσα στις δύο βασικές υπο-πλοκές, την αποκατάσταση της σχέσης ανάμεσα στον πατέρα και τον γιο, και την έκβαση της δίκης. Θέλω να πω, ότι ο Ντ’ Ονόφριο έχει περισσότερα πράγματα να κάνει με τον χαρακτήρα του απ’ ό,τι ο Θόρντον με τον δικό του, αφού η δίκη του Τζόζεφ χρησιμοποιείται σεναριακά περισσότερο ως αφορμή για την εξομάλυνση της σχέσης του με τον Χανκ, παρά ως μυστήριο με ξεχωριστή αφηγηματική αξία και αγωνία. Αυτό φαίνεται στον δυσανάλογο αφηγηματικό και απεικονιστικό χρόνο που αφιερώνεται στα δύο σκέλη της πλοκής, με την οικογενειακή υπόθεση να υπερτερεί συντριπτικά της δικαστικής, αφού επιπλέον σχεδόν με κάθε καινούριο στοιχείο της δεύτερης επωφελείται η πρώτη, ενώ ακόμη και το καταλυτικό κίνητρο του Τζόζεφ για τις αποφάσεις του παρελθόντος που αλυσιδωτά οδήγησαν στα σημερινά γεγονότα, πηγάζει από την προβληματική σχέση του με τον Χανκ.

Έτσι, με μια πλοκή σχεδόν δυόμιση ωρών, η οποία ουσιαστικά λόγω ανισοτήτων και δίκαιης πλην προβλέψιμης έκβασης καταλήγει απλούστερη απ’ ό,τι αρχικά φαίνεται, η ταινία ίσως θα μπορούσε να είναι οικονομικότερη στους χρόνους της και πυκνότερη στις συγκρούσεις της, χωρίς να στερείται τις πολύ καλές ερμηνείες που ούτως ή άλλως αποτελούν το βασικότερο θέλγητρό της.



ΧΕΛΩΝΟΝΙΝΤΖΑΚΙΑ

TEENAGE MUTANT NINJA TURTLES

Σκην.: Τζόναθαν Λίμπεσμαν

Πρωτ.: Τζόνι Νόξβιλ (φωνή), Τόνι Σαλούμπ (φωνή), Άλαν Ρίτσον (φωνή), Νόελ Φίσερ (φωνή), Πιτ Πλόζεκ (φωνή), Τζέρεμι Χάουαρντ, Μέγκαν Φοξ, Γουίλ Αρνέτ, Γουίλιαμ Φίχτνερ, Τοχόρου Μασαμούνε, Γούπι Γκόλντμπεργκ, Ντάνι Γούντμπερν.

Στη σημερινή Νέα Υόρκη, ο ιδιοκτήτης μιας εταιρείας κατασκευής χημικών και ο ιάπωνας αρχηγός μιας εγκληματικής οργάνωσης, ετοιμάζονται να εξαπολύσουν ένα θανατηφόρο αέριο πάνω από την πόλη, προκειμένου να εκβιάσουν τις αρχές και κατόπιν να πλουτίσουν από την πώληση του αντιδότου, του οποίου φυσικά είναι οι αποκλειστικοί κατασκευαστές. Οι μόνοι που μπορούν να τους σταματήσουν είναι τέσσερεις μεταλλαγμένες έφηβες αρσενικές χελώνες, αλλά διαθέτουν υπερφυσική δύναμη και γνωρίζουν άριστα τις πολεμικές τέχνες. Μαζί με την όμορφη δημοσιογράφο Έιπριλ Ο Νιλ, θα προσπαθήσουν ν’ αποτρέψουν τον αφανισμό της πόλης τους.

Ζωντανής δράσης κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου κόμικ, που δημιούργησαν και εξέδωσαν οι αμερικανοί Κέβιν Ίστμαν και Πίτερ Λερντ το 1984 από την εκδοτική εταιρεία τους, Mirage Studios. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, τα Χελωνονιντζάκια μεταπήδησαν στην τηλεόραση κι έγιναν ένας από τους δημοφιλέστερους τίτλους στην παιδική διασκέδαση, με τη δημοφιλία τους να συνεχίζεται μέχρι σήμερα, μέσα από την ανανεωμένη τηλεοπτική σειρά animation που προβάλλεται από το 2012 στο κανάλι Nickelodeon, το οποίο είναι συμπαραγωγός του φετινού φιλμ, μαζί με την αδερφική του εταιρεία, το στούντιο της Paramount, καθώς και την Platinum Dunes του σκηνοθέτη Μάικλ Μπέι, ο οποίος έχει ήδη αποφέρει δισεκατομμύρια δολάρια στο στούντιο μέσα από μια άλλη διασκευή δημοφιλούς παιδικού τίτλου, των ρομπότ Transformers.

Η φετινή ταινία αποτελεί την πέμπτη κινηματογραφική μεταφορά του κόμικ, καθώς έχουν προηγηθεί τρεις παλιότερες ταινίες ζωντανής δράσης, τα «Χελώνες νίντζα εν δράσει» («Teenage Mutant Ninja Turtles», Στιβ Μπάρον, 1990), «Χελωνονιντζάκια ΙΙ: το μυστικό του ούζου» («Teenage Mutant Ninja Turtles II: the secret of the Ooze», Μάικλ Πρέσμαν, 1991) και «Χελωνονιντζάκια 3: πολεμιστές στην Ιαπωνία» («Teenage Mutant Ninja Turtles III», Στούαρτ Γκίλαρντ, 1993), καθώς και μία πρόσφατη animation, το «Χελωνονιντζάκια» («TMNT», Κέβιν Μονρό, 2007).

Ταινία δράσης φτιαγμένη για το παιδικό, εφηβικό και γενικότερα νεανικό κοινό, η οποία παρότι δεν ξεφεύγει από τις ευκολίες τις οποίες παραβλέπουν και συγχωρούν οι μικρές ηλικίες θεατών στους οποίους απευθύνεται, βλέπεται ευχάριστα χάρη στους καλογραμμένους χαρακτήρες, το εύστοχο χιούμορ, την πλούσια δράση και τα εξαιρετικά ψηφιακά εφέ αποτύπωσης κίνησης (motion capture), τα οποία ζωντανεύουν με απολαυστική αληθοφάνεια και εκφραστικότητα τους μεταλλαγμένους ήρωες.