Δύο είναι οι «αχίλλειες πτέρνες» του φετινού Εργοτέλη, στις οποίες οφείλεται το πολύ φτωχό βαθμολογικό του ξεκίνημα και η ανάλογη άσχημη θέση στην κατάταξη.

Για την αφλογιστία των επιθετικογενών του παικτών κάναμε λόγο στο φύλλο της Τρίτης, ωστόσο εξίσου προβληματική –ίσως και περισσότερο- μπορεί να χαρακτηριστεί η αμυντική λειτουργία του τοπικού συγκροτήματος.

Ο Εργοτέλης είναι η μια από τις δυο ομάδες του πρωταθλήματος που έχει δεχθεί γκολ και στα 8 ματς που έχει δώσει μέχρι σήμερα (η άλλη είναι ο Πανιώνιος), ενώ αν προσθέσουμε και τους δυο αγώνες Κυπέλλου, συμπληρώνεται μια δεκάδα αναμετρήσεων. Κατά μέσο όρο οι «κιτρινόμαυροι» δέχονται σχεδόν δυο γκολ σε κάθε παιχνίδι πρωταθλήματος (ένα τέρμα ανά 7,3 τελικές του αντιπάλου), μια επίδοση που ασφαλώς και δεν μπορεί να τους βοηθήσει στη μεγάλη προσπάθεια για την επίτευξη του στόχου της παραμονής. Μετά από όλα αυτά δεν προκαλεί εντύπωση φυσικά ότι ο Εργοτέλης διαθέτει τη χειρότερη άμυνα του πρωταθλήματος, έχοντας δεχθεί 15 γκολ, ένα περισσότερο από την ουραγό Νίκη Β.

Παράλληλα η ομάδα του Παύλου Δερμιτζάκη έχει και τη χειρότερη άμυνα στα εντός έδρας παιχνίδια, με τον Τσέρνι να έχει μαζέψει 9 φορές τη μπάλα από τις εστίες του Παγκρητίου.

Η τεχνική ηγεσία έχει πολλές φορές αναφερθεί στο συγκεκριμένο πρόβλημα ενώ έχουν γίνει πολλά «φροντιστήρια» κατά τη διάρκεια των προπονήσεων, τα οποία όμως δεν έχουν φέρει ανάλογα αποτελέσματα. Το παράδοξο είναι ότι ο Εργοτέλης δεν είναι από τις ομάδες που δέχονται πολλές φάσεις ωστόσο οι αντίπαλοι καταφέρνουν χωρίς ιδιαίτερο κόπο να βρίσκουν τον δρόμο προς τα δίχτυα του. Αυτό το στοιχείο ασφαλώς «επιβαρύνει» ακόμα πιο πολύ τους παίκτες που έχουν την κύρια ευθύνη για την αμυντική θωράκιση της ομάδας, ήτοι τους κεντρικούς αμυντικούς που έχουν δείξει χαρακτηριστική αδράνεια σε αρκετές περιπτώσεις.

Ελαφρυντικό αποτελεί το γεγονός ότι στα περισσότερα παιχνίδια ο Εργοτέλης έχει παραταχθεί με διαφορετικά δίδυμα στόπερ. Και ποιοι δεν έχουν δοκιμαστεί... (Μέγι, Γιοβάνοβιτς, Σαϊνάτι, Παντελάκης, Φίντελεφ). Ο Ισπανός που διαθέτει πλούσιες παραστάσεις, έχει καλές τοποθετήσεις όμως τον προδίδει συχνά η ταχύτητά του. Ο Σέρβος τα δίνει όλα με το γνωστό του στιλ αλλά έχει κι αυτός πρόβλημα με τους γρήγορους επιθετικούς. Ο Γάλλος βελτιώνεται μετά τις γκέλες στο ξεκίνημα, ο νεαρός Κρητικός «πληρώνει» την απειρία του ενώ ο Αργεντινοϊσραηλινός δεν μπορεί να κριθεί αφού λόγω τραυματισμού έπαιξε μόλις σε ένα παιχνίδι. Όπως και να ʽχει, ο Δερμιτζάκης πρέπει να βρει το φάρμακο και για την άμυνα, μιας και έχει παραδεχθεί ότι αν δεν... σφίξουν τα λουριά, η ομάδα είναι δύσκολο να πάρει τα αποτελέσματα που χρειάζεται.