
Μπλόκο από το Δήμο Χερσονήσου στο “καυτό” θέμα της ιδιωτικοποίησης έκτασης της πρώην αμερικανικής βάσης καθώς προχώρησε στην κατάθεση προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας με σκοπό να ακυρώσει νομικά την διαδικασία.
Όπως προκύπτει, η προσφυγή κατατέθηκε τη Δευτέρα, και σύμφωνα με το δήμαρχο Γ.Μαστοράκη, αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα, καθώς προβάλλει ότι υπάρχουν τυπικές και ουσιαστικές αδυναμίες στην διαδικασία μεταβίβασης της έκτασης από το ελληνικό Δημόσιο ( Κτηματική Υπηρεσία) στο ΤΑΙΠΕΔ, αλλά και στην εκποίησηση της πρώην βάσης καθώς καταργείται ο δημόσιος χαρακτήρας της περιοχης.
Παράλληλα τεκμηριώνεται ότι ο σχεδιασμός του ΤΑΙΠΕΔ βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με όλα όσα προβλέπει το εγκεκριμένο ΣΧΟΟΑΠ για την ανάπτυξη της περιοχής.
Ο ίδιος σημειώνει ότι όπως τεκμηριώνεται στην προσφυγή που κατέθεσε ο Δήμος η εκποίηση είναι παράνομη και αντισυνταγματική ενώ εμφανίζεται αισιόδοξος σε σχέση με την τελική έκβαση της υπόθεσης.
Για το ίδιο θέμα η δημοτική παράταξη “Πολίτες για την Κοινωνία και το Περιβάλλον” έχει ξεκαθαρίσει ότι “ο κυβερνητικός σχεδιασμός δεν αποσκοπεί στην πραγματική αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας ούτε στην προσέλκυση υγιών επενδύσεων για το συμφέρον της τοπικής κοινωνίας αλλά στοχεύει στο πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών στο ξεπούλημα των φιλέτων, όπως αυτό της πρώην βάσης , έναντι ευτελών τιμημάτων πώλησης, πολύ κατώτερων από την πραγματική τους αξία, σε μεγάλα ντόπια και αλλοδαπά συμφέροντα τα οποία θα καρπωθούν την οποιαδήποτε ωφέλεια.
Αυτός ο σχεδιασμός όχι μόνο δεν βοηθάει την ισόρροπη ανάπτυξη του τόπου αλλά στην πραγματικότητα την δυναμιτίζει καθώς συγκεκριμένα χαρτοφυλάκια μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων θα αποκτήσουν εκτάσεις με σημαντική αξία για τις τοπικές κοινωνίες και το οικονομικό όφελος δεν θα διαχυθεί σ΄αυτές και τους κατοίκους τους αλλά θα το επωφεληθούν λίγοι και εκλεκτοί, η μεγάλη μερίδα, δε, θα εργάζεται με μισθούς πείνας στις υπερπολυτελείς εγκαταστάσεις ( που θα λειτουργούν με όρους τύπου all inclusive) που θα ανεγερθούν στην περιοχή διαταράσσοντας τη χωροταξία, το περιβάλλον και ισοπεδώνοντας πλήρως την ντόπια επιχειρηματικότητα η οποία πλήττεται ήδη ανεπανόρθωτα. Είναι το μοντέλο ανάπτυξης του ακραία νεοφιλελεύθερου δόγματος, δείγματα του οποίου είδαμε και στην Ισπανία λίγα χρόνια πριν με καθομολογούμενη την πλήρη αποτυχία και τελική ερήμωση των όποιων εγκαταστάσεων.
Στην πραγματικότητα το ψευτοδίλημμα που πλασάρει επικοινωνιακά η κυβέρνηση περί μονόδρομου στο είδος αυτό της ανάπτυξης ισχυριζόμενη ότι ο αντίποδας είναι η εγκατάλειψη και η απαξίωση της δημόσιας περιουσίας, είναι τεχνητό και εξυπηρετεί τους σκοπούς της”.

