Mπορεί οι ισοπαλίες να μη βελτιώνουν θεαματικά τη θέση του Εργοτέλη στην κατάταξη, ωστόσο αποτελέσματα σαν το 1-1 που απέσπασε από τον Ατρόμητο στο Περιστέρι, φτιάχνουν τον χαρακτήρα της ομάδας και ενισχύουν την πίστη ότι θα βρεθεί στο μονοπάτι που επιθυμεί (αυτό που οδηγεί στη σωτηρία φυσικά).

Το Ηρακλειώτικο συγκρότημα με μια μεστή και απόλυτα συγκεντρωμένη στο πλάνο εμφάνιση, πήρε αυτό που δικαιούταν και ατενίζει με αισιοδοξία τη δύσκολη συνέχεια σε όλες τις διοργανώσεις.

Σε ένα γήπεδο που παραδοσιακά ξέρουν να στέκονται καλά, οι «κιτρινόμαυροι» έμειναν και πάλι όρθιοι, παρακάμπτοντας την άσχημη τροπή που πήρε στο δεύτερο ημίχρονο το παιχνίδι, όταν οι παίκτες του Σα Πίντο βρέθηκαν μπροστά στο σκορ, σχεδόν από το πουθενά. Σε εκείνο το σημείο όμως δεν πανικοβλήθηκαν και με μεθοδευμένες κινήσεις «απάντησαν» με το ίδιο νόμισμα λίγο πριν από το φινάλε, αποχωρώντας με έναν σημαντικό βαθμό στο σακκούλι τους...

Ο Παύλος Δερμιτζάκης δεν είχε λόγους να αλλάξει και πολλά στο σχήμα της ομάδας του που είχε αποδώσει σχεδόν τα μέγιστα κόντρα στον Ολυμπιακό. Η μοναδική μη υποχρεωτική αλλαγή στο αρχικό 4-2-3-1 ήταν η τοποθέτηση του Λυκογιάννη αντί του Πίτσου στο αριστερό άκρο της άμυνας ενώ στην κορυφή της επίθεσης προτιμήθηκε ξανά ο νεαρός Παμλίδης. Ο Ατρόμητος μετά το πρώτο δεκάλεπτο, όπου οι δύο ομάδες έψαχναν τα πατήματα τους και αναλώθηκαν σε πολλά λάθη, πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων και προσπάθησε να πιέσει τον Εργοτέλη, κυρίως από τα άκρα, χωρίς όμως να γίνει απειλητικός για την εστία του Τσέρνι. Οι φιλοξενούμενοι προσπαθούσαν κυρίως από τα αριστερά με τους Λυκογιάννη και Χαντί να δημιουργήσουν ρήγματα, με τον Γιουσούφ να είναι εξουδετερωμένος από τον Κοντοέ.

Περίπου στα μισά του πρώτου μέρους, ο τεχνικός του Εργοτέλη διαφοροποίησε κάπως τον σχηματισμό της ομάδας του σε 4-3-3, με τον Γκέντσογλου να περνά αριστερός εσωτερικός μέσος, τον Μπρούνο να έχει τον ίδιο ρόλο από δεξιά και τον Κοζορώνη να μένει μοναδικός αμυντικός χαφ. Η αλλαγή αυτή είχε ως βασικό στόχο τη μεγαλύτερη πίεση στους γηπεδούχους που μέχρι τότε κυκλοφορούσαν άνετα τη μπάλα. Το ημίχρονο έληξε χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις και τον Εργοτέλη να παίρνει αυτό που θέλει. Το ξεκίνημα της επανάληψης όμως επιφύλασσε μια δυσάρεστη εξέλιξη για τον Εργοτέλη που δέχθηκε γκολ στο 52ʼ με τον τρόπο που συνήθως σκοράρει ο Ατρόμητος, από στημένη φάση δηλαδή.

Ο Λαζαρίδης με ωραίο πλασέ έβαλε τα...γυαλιά στους επιθετικούς της αναμέτρησης κι έφερε την ομάδα του σε θέση ισχύος. Το γκολ πάντως δεν βελτίωσε την εικόνα της ομάδας του Περιστερίου, γεγονός που έσπευσε να εκμεταλλευθεί ο Δερμιτζάκης περνώντας στο παιχνίδι τους Μπογκντάνοφ και Μπαμ Μπαμ. Ο Ουκρανός μέσος κατά πρώτο λόγο αλλά και ο Βραζιλιάνος που έδειξε να πατάει καλύτερα σε σχέση με τα φιλικά, βοήθησαν τον Εργοτέλη να κερδίσει μέτρα στο γήπεδο, παράλληλα με το ανέβασμα των Μπρούνο, Γιουσούφ. Η ομάδα του Ηρακλείου δεν χρειάστηκε μάλιστα να σπαταλήσει ευκαιρίες για να πετύχει τον στόχο της.

Σε μια οργανωμένη επίθεση (78ʼ) μπόρεσε να «ξεκλειδώσει» την άμυνα του Ατρόμητου, με τον Μπρούνο να προκαλεί το καίριο πλήγμα. Στα τελευταία λεπτά οι γηπεδούχοι προσπάθησαν με ανορθόδοξο τρόπο να πιέσουν για ένα δεύτερο γκολ, γεγονός που διευκόλυνε τους «κιτρινόμαυρους» στην αποστολή τους.

Από την ομάδα του Δερμιτζάκη την καλύτερη απόδοση σε όλο το 90λεπτο είχαν οι Τζανακάκης, Μπρούνο, ο Παμλίδης ήταν κινητικός ενώ ο Τσέρνι ενέπνευσε ξανά σιγουριά. Κορυφαίος του Ατρόμητου ήταν ο Κοντοές που «έσβησε» τον Γιουσούφ, με εξαίρεση τη φάση του γκολ και αρκετά καλοί οι Λαζαρίδης, Γεωργίου.

ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ: Τσέναμο, Νάστος (84' Κυβρακίδης), Δημούτσος (46' Αγκουαζί), Λαζαρίδης, Κοντοές, Τάτος (84' Λημνιός), Φυτανίδης, Πίτου Γκαρσία, Ούμπιδες, Καραμάνος, Γεωργίου.

ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Τσέρνι, Σαϊνάτι, Γιοβάνοβιτς, Γκέντσογλου, Κοζορώνης (64' Μπογκντάνοφ), Τζανακάκης, Γιουσούφ, Λυκογιάννης, Παμλίδης (90' Πίτσος), Χαντί (73' Μπαμ Μπαμ), Μπρούνο.