Ο κίνδυνος στο Μαξίμου και η μετά Τσίπρα εποχή
Θυμάστε την ιστορική φράση « Ο Αννίβας προ των πυλών». Κάπως έτσι είναι και ο Τσίπρας προ της εξουσίας, αλλά χωρίς βαρβαρότητες και πολέμους, με υπαρκτό ωστόσο τον κίνδυνο για την αυτοκρατορία του Μαξίμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον μονόδρομος, αν και όλοι αποδέχονται σιγά σιγά ότι δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Τουναντίον!
Από την άλλη όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί το ίδιο βιολί, που μοιάζει ξεχαρβαλωμένο και παίζει μόνο φάλτσα. Η αριστερά (;) έχει την ιστορική ευκαιρία να κυβερνήσει, ο λαός μοιάζει έτοιμος να της τη δώσει και ο ΣΥΡΙΖΑ που εκφράζει ένα κομμάτι της δεν πρέπει να την απολέσει.
Είναι μια μοναδική ευκαιρία να εξαλείψουμε τα απωθημένα και να καταρρίψουμε τα άλλοθι αυτών… που δεν κυβέρνησαν ποτέ και άρα όπως υποστηρίζουν δεν ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση.
Ελπίζω στην Κουμουνδούρου να πήραν το μήνυμα των αγορών (και ας λένε οι σύντροφοι ότι αυτές δεν ψηφίζουν) και να μην καταφύγουν σε ακρότητες και αδιέξοδες πολιτικές.
Και επίσης ας πολιτευτούν με τρόπο τέτοιο, που να διαψεύσουν όσους τώρα στοιχηματίζουν για παρένθεση ΣΥΡΙΖΑ και κάνουν τους λογαριασμούς και τα κουμάντα τους για την μετά Τσίπρα εποχή. Μια εποχή που όπως και η τωρινή δεν (θα) έχει παχιές αγελάδες, παρά μόνο ισχνές.
Η ΕΝΤΟΛΗ
Δεν το λένε μόνο οι δημοσκοπήσεις, το λένε οι κάμποι, τα βουνά και οι όμορφες ραχούλες (μην μπερδεύεστε με τη Ραχήλ) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα και με διαφορά. Μια διαφορά μη αναστρέψιμη που παγιώνεται πάνω από τις 5 μονάδες, με την τελευταία να δίνει το ΣΥΡΙΖΑ 8,5% μπροστά και να συγκεντρώνει 144 έδρες (σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Εφημερίδας των Συντακτών). Με αυτά τα δεδομένα ο Τσίπρας θα πάρει την εντολή και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί να την περιφέρει από δω και από εκεί.
Η ΩΡΙΜΑΝΣΗ
Και για να τα λέμε όλα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα χρειαστεί να κάνει κάτι το ιδιαίτερο για να γίνει κυβέρνηση, αφού θέλοντας και μη μπαίνει στη λογική του ώριμου φρούτου. Η παρούσα κυβέρνηση έχει παραωριμάσει και πέφτει από μόνη της… Από γκάφα σε γκάφα πάει και από αναποδιά σε αναποδιά. Μην πάτε μακριά, καιρούς και ζαμάνια της πήρε η περιβόητη ρύθμιση με τις πολλές δόσεις για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές στα ταμεία και στο Δημόσιο και τώρα που ανακοινώθηκε όλοι βρίσκουν παγίδες, ναρκοπέδια, αστερίσκους και κακοτοπιές για τους οφειλέτες. Πώς το λέει ο λαός; Να σε σφάξω Γιάννη να σε αλείψω μέλι!
ΨΩΡΟΧΙΛΙΑΡΙΚΑ
Πώς το έλεγε ο αείμνηστος Βαγγέλης; «Αν είναι να πέσουμε για ένα κωλόσπιτο (βίλα Παπανδρέου) ας πέσουμε”! Κάπως έτσι το παραφράζει και η σημερινή κυβέρνηση «αν είναι να σωθούμε (προσωρινά) για εκατό ψωροχιλιάρικα (τόσα θα χάσει κάθε βουλευτής αν πάμε σε πρόωρες εκλογές) ας σωθούμε!
ΟΠΙΣΘΕΝ
Τι να μας πειράξει που από τα ξημερώματα της Κυριακής πήγαμε μια ώρα πίσω, όταν σ’ επίπεδο μισθών, αγοραστικής δύναμης και βιοτικού επιπέδου έχουμε οπισθοδρομήσει 30 χρόνια; Όσο υπάρχουν οικονομικοί δείκτες, τι να μας πουν του ρολογιού οι δείκτες;
Ο ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ
Αντί πανηγυρικού της (αυριανής) ημέρας: «Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες… Οι Έλληνες ενωμένοι μπορούν να καταφέρουν τα πάντα… Χίτλερ να μην το καυχηθείς πως πάτησες στην Κρήτη… Τα τανκς και τα κανόνια δεν είναι μακαρόνια… Η μπότα του Γερμανού… και η κάλτσα της αγνής (μανταρίστριας) Ελληνοπούλας.» Και κάπως έτσι φτάσαμε από τα ιστορικά κλισέ στο… κλύσμα της σύγχρονης και ζοφερής πραγματικότητας για να μας μείνει μόνο η τρύπια κάλτσα και να ψάχνουμε απεγνωσμένα την αγνή Ελληνοπούλα για το μαντάρισμα.
ΤΟ ΕΡΓΟ
Ακόμα και τη «Λάμψη» του Φώσκολου μπορεί αν ξεπεράσει το σήριαλ με τον τάφο της Αμφίπολης. Κάθε μέρα και ένα επεισόδιο μη σας πως και δύο, για να εμπεδώσουμε τι συμβαίνει στο λόφο Καστά. Οι μισοί Ελληνες έχουν γίνει αρχαιολόγοι πιστεύοντας ότι θα είναι οι σεισμολόγοι του μέλλοντος. Μόνο που ο Φώσκολος είχε το προνόμιο να βάλει το δικό του τέλος στη σαπουνόπερα. Πράγμα που δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να κάνουν η Περιστέρη, η Μενδώνη, η Παναγιωταρέα και ο Τασούλας. Όλοι οι παραπάνω ζουν και προσεύχονται να μην τους έχουν προλάβει οι τυμβωρύχοι και ο ένοικος του τάφου να είναι πιασάρικος. Διαφορετικά, το έργο θα έχει άδοξο τέλος και πολύ πόνο.
ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ
Το δύο στα δύο έκανε η ΝΔ στην αυτοδιοίκηση. Με χαρακτηριστική ευκολία έβγαλε τον Κώστα Αγοραστό πρόεδρο στην Ένωση Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ) και το Γιώργο Πατούλη στην Κεντρική Ένωση Δήμων (ΚΕΔΕ). Και μην ακούω ότι έβαλε το χεράκι του ο Βενιζέλος για την άνετη επικράτηση των δύο «γαλάζιων»- όπως του καταλογίζει το βαθύ ΠΑΣΟΚ…
Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ
Έχετε ήδη ενημερωθεί ότι ο μοναδικός Κρητικός που συμμετέχει στη διοίκηση της ΚΕΔΕ πλέον είναι ο Απόστολος Λουλουδάκης. Πέρασαν οι εποχές που η Κρήτη είχε αντιπροεδρίες, και γι’ αυτό γίνεται προσπάθεια τώρα να μπει από το παράθυρο ο Βάμβουκας (το ίδιο και ο Μπουτάρης από τη Θεσσαλονίκη).
ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ
Αρχή είναι ακόμη για το Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά έχει μπει στα βαθειά! Και η σημερινή συνεδρίαση έχει...πολλά καυτά θέματα που θα ανεβάσουν το πολιτικό θερμόμετρο και δοκιμάζουν και την παράταξη Λαμπρινού!Η αντιπολίτευση και ειδικά η παράταξη του Ηλία Λυγερού φέρνει μεταξύ άλλων για συζήτηση και το σοβαρό θέμα του σφραγίσματος των σινεμά στο TALOS, για τα οποία η δημοτική Αρχή έχει κοινοποιήσει την απόφαση του ΣτΕ που επιβάλλει το σφράγισμά τους.
Η προθεσμία τρέχει και η ιδιοκτήτρια εταιρεία έχει καταθέσει ήδη ένσταση, η οποία θα εξεταστεί άμεσα, πιθανότατα σήμερα, από το αρμόδιο όργανο ΣΥΠΟΦΑ. Αν η απόφαση είναι θετική τότε η εταιρεία κερδίζει χρόνο για να προχωρήσει στις επόμενες κινήσεις της, διαφορετικά θα προχωρήσει το κλείσιμο ίσως και στις πρώτες μέρες του Νοεμβρίου!
ΜΕΛΟΣ
Μέλος της γραμματείας του τμήματος ευρωπαϊκής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ έγινε ο Πέτρος Μηλιαράκης. Και ακούγεται ολοένα και περισσότερο ότι θα είναι και υποψήφιος με το κόμμα...
Η ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ
Πολύωρη ήταν και η συνεδρίαση της δημοτικής ομάδας Λαμπρινού το Σάββατο. Και παρόντων όλων των πρωτοκλασάτων στελεχών του ο δήμαρχος δεν παρέλειψε να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του για φαινόμενα έντονης “αυταρέσκειας” και αυτοπροβολής ορισμένων...Το σημείωσε με νόημα και την επόμενη φορά... βλέπω να γίνεται συγκεκριμένος!
Η ΠΑΓΙΔΑ
Δεν θα μπω καθόλου στο περιεχόμενο της ομιλίας Παπανδρέου στο «Ατλαντίς» ούτε στην προσπάθεια να υπεραμυνθεί των επιλογών του, λησμονώντας σημαντικές παραμέτρους και αποφεύγοντας την αυτοκριτική. Θα συμφωνήσω μόνο σε δύο πράγματα: ότι του την «έστησαν» φίλοι και εχθροί εντός και εκτός Ελλάδας για να εκπέσει του πρωθυπουργικού αξιώματος και της πασοκικής προεδρίας και ότι το Κίνημα με τη σημερινή του μορφή δεν υφίσταται. Όμως ο Γιώργος κινδυνεύει να αυτοπαγιδευθεί από την εικόνα του Ηρακλείου, που εν πολλοίς είναι εικονική πραγματικότητα. Διότι πολύ απλά, όπου και αν μεταφέρει την έκθεση του «ανένδοτου και της αλλαγής», ακροατήριο σαν του Ηρακλείου δεν πρόκειται να βρει. Συνεπώς είναι παρακινδυνευμένο να δηλώνει παρών και έτοιμος για την ανάληψη της ιστορικής ευθύνης που του αναλογεί. Η ευκαιρία του δόθηκε σε μια -η αλήθεια είναι- δυσμενή συγκυρία, αλλά την κλώτσησε. Το να καλεί τώρα τους Ηρακλειώτες «να ξαναβρεθούμε» είναι άκαιρο και άτοπο. Το «θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες 3 του Σεπτέμβρη να περνάς» έχει περάσει ανεπιστρεπτί, μιας και κανείς πια δεν κερνά τσικουδιά στους καφενέδες τα (άνεργα) παλικάρια. Ρεφενέ και να δούμε.

