Του Χρήστου Ν. Καραγιάννη*

Λένε πως το γέλιο ειναι ανάσα της ψυχής. Ανάγκη βασική του ανθρώπου-ας σημειωθεί ότι ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα που γελά!- τόσο σημαντική όσο το ψωμί και ο αέρας.

Τόσο η πνευματική όσο και η ηθική καλλιέργεια,τόσο η πνευματική όσο και η αισθητική αγωγή που διαθέτει ένα άτομο ή μια κοινωνία μπορε'ι να προσδιοριστεί με σιγουριά από το π ό τ ε, το π ό σ ο, και το γ ι α τ ί (για ποιους λόγους) το άτομο ή η κοινωνία αυτά γελά!

Το χιούμορ (humor αγγλιστί σημαίνει υγρασία) είναι αυτό που... υγραίνει το κατάξερο κοινωνικό τοπίο,που φρεσκάρει τις ανθρώπινες σχέσεις και διευκολύνει την κοινωνική κυκλοφορία, μία κυκλοφορία τόσο δύσκολη όσο και απαραίτητη.

Αναγκαίο λοιπόν το χιούμορ στη ζωή μας! Αναγκαίο και σπάνιο! Ένα παραπάνω στις μέρες μας και στη χώρα μας όπου γελάνε ακόμα μόνο οι ανέμελοι πιτσιρικάδες και οι... ηλίθιοι που δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα.

Αυτή λοιπόν την ανάγκη έρχονται να καλύψουν και οι αυτοαποκαλούμνες ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές με το συνονθύλευμα καλλίγραμμων νεαρών -γλαστρών, που απαρτίζει το έμψυχο δυναμικό τους.

Βεβαίως η ψυχαγωγία ως αγωγή της ψυχής είναι πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση και μια υπεύθυνη πολιτεία, πρέπει να ελέγχει και να αξιολογεί σχολαστικά και αυστηρά όσους εμπλέκονται στη διαδικασία αυτή.

Η αγωγή του γέλιου ως εκπαιδευτική πράξη έπρεπε να είναι παρούσα στη σχολική τάξη από τα πρώτα χρόνια του νηπιαγωγείου ίσαμε τα αμφιθέατρα της τριτοβάθμιας.Το πώς μπορεί να γίνει αυτό, δεν είναι της παρούσης. Παρεμπιπτόντως αναφέρω ότι στα σχολεία της χώρας όπου γεννήθηκε η κωμωδία, ο Αριστοφάνης δεν υπάρχει ούτε ως... όνομα!

Τώρα θα μου πείτε: εδώ δεν υπάρχουνδάσκαλοι, καθηγητές, βιβλία, πετρέλαιο... Η απουσία του...

Άριστοφάνη και της διδασκαλίας του... γέλιου μας μάρανε! Εξάλλου ποιος έχει πιά τη διάθεση να γελάσει; Μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου, μωρέ;

Μπορεί λοιπόν να μη γνωρίζουμε στην Ελλάδα τον Αριστοφάνη, γνωρίζουμε όμως τον κύριο Μάρκο Σεφερλή! Αυτόν που νομίζει ότι επειδή διαθέτει μια ηλίθια φάτσα, μπορεί να μοσχοπουλά χοντράδες, κακογουστιές, βωμολοχίες, σεξουαλικά υπονοούμενα και χιλιοειπωμένες βλακώδεις ατάκες,ως αστεια και χιουμοριστικά ευρήματα!

Και όσο έμενε σ’αυτά,μικρό το κακό! Στο ξεκίνημα όμως μιας εκπομπήςτου σ’ένα κανάλι πανελλήνιας εμβέλειας, ξεπέρασε κάθε όριο! Είχε τη φαεινή ιδέα να παρει στο τηλέφωνο ενα ζευγάρι ηλικιωμένων και να τους κάνει... φάρσα λέγοντάς τους ότι κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους από την Πολεοδομία!

Εμβρόντητα και στα πρόθυρα της αποπληξίας τα φουκαριάρικα τα γεροντάκια παραληρούσαν,τραύλιζαν ασυναρτησίες και ο εν λόγω κύριος απολάμβανε τη φάρσα του,καταχειροκροτούμενος μισοξεβράκωτα γύναια και άφυλους νεαρους που με τα χάχανά τους προσπαθούσαν ναδημιουργήσουν ευχάριστη ατμόσφαιρα και να επιβραβεύσουν τον ανόητο φαρσέρ!

Δεν ξέρω αν πρόκειται για αβελτηρία επιπολαιότητα ή εγκληματική πράξη! Αυτό που ξέρω είναι ότι άν έκαναν σε κάποιο δικό μου ένα τέτοιο ...αστείο, θα ‘παιρνα την καραμπίνα!

Βρε άθλιε γελωτοποιέ, σκέφτηκες τι συνέπειες μπορούσε να έχει για την ηρεμία, την υγεία, ή και τη ζωή του ταλα'ιπωρου γέροντα η ηλίθια έμπνευσή σου;

Π'οσα χαράτσια,πόσους φόρους έχει πληρώσει -ή πρέπει να πληρώσει,με άνεργα παιδιά και εγγόνια καιμε 500 (;) ευρώ σύνταξη- για αυτό το σπίτι που του λες ότι θα του το πάρουν, για να κάνεις εσύ μεγάλα νούμερα τηλεθέασης;

Αν έχεις τσίπα και κότσια, ζήτα συγνώμη από τους γέροντες που τόσο βάναυσα κακοποίησες! Αν δεν το κάνεις, ας το κάνει για λογαριασμό σου το κανάλι και ας σε στείλει σπίτι σου.

Αν στην πρώτη σου εκπομπή ξεκινάς έτσι, φοβούμαι πολύ τη συνέχεια!

Το τραγικό πάντως, δεν είναι η άνεσή σου για ένα τέτοιο τόλμημα, δεν είναιτο χειροκρότημα και τα χάχανα του... επιτελείου σου, είναι το 60ντάρι στα ποσοστά της τηλεθέασης που πέτυχες

Τι να πω; Δεν ξέρω αν πρέπει να φτύσω ή να βρίσω!

* Ο Χρήστος Ν. Καραγιάννης είναι φιλόλογος