“Ον οι θεοί φιλούσιν αποθνήσκει νέος” Μένανδρος

Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;

Χρόνια μ’ αυτό το εναγώνιο ερώτημα

τους ναυτικούς τρομάζουν οι γοργόνες.

Αλέξανδρος Φιλίππου, Μακεδών,

σαν φωτεινό μετέωρο στης Ιστορίας τις δέλτους,

μα και τυλιγμένος στην αχλύ του μύθου.

Αλέξανδρος και Βουκεφάλας,

το σφρίγος κι η νεανική ορμή.

Αλέξανδρος, ο ευγνώμων μαθητής του Σταγειρίτη.

Αλέξανδρος στο Γρανικό και στην Ισσό

και στα Γαυγάμηλα μετά, κατακτητής

και εκπολιτιστής λαών,

που έφερε την Ελλάδα ως τη Βακτριανή και τον Ινδό.

Στο απόγειο της δόξας του, ετών τριάντα τριών,

όταν του έκοβε άσπλαχνα η Ατροπος

το νήμα της ζωής του το χρυσό.

Αλέξανδρος, ο Μέγας, για το βραχύβιο δύστηνος

ή για τον ίδιο λόγο θεοφίλητος;

Ποιος στο ερώτημα αυτό μπορεί με κύρος ν’ απαντήσει;

Βιβή Τζώνη