Κάθε χρόνο ο δάκος της ελιάς στη γενικότερη περιοχή του Δήμου Χερσονήσου καταστρέφει όλη την παραγωγή του ελαιοκάρπου, μειώνοντας και την ποσότητα και την ποιότητα παραγωγής του ελαίου.

Το 50% του ελαιοκάρπου πέφτει αφ’ εαυτού δακοκτυπημένο και το έδαφος κάτω από τα ελαιόδενδρα είναι στρωμένο από μαύρες συρρικνωμένες ελιές σαν να τις έχεις ραβδίσει στο χώμα χωρίς ελαιόπανα. Αυτό μπορούν να το διαπιστώσουν οι γεωπόνοι αν επισκεφθούν την περιοχή.

Τα ραντίσματα για την καταπολέμηση του δάκου της ελιάς, που γίνονται κάθε χρόνο, δεν επιφέρουν κανένα αποτέλεσμα. Οι παραγωγοί της περιοχής βγάζουν το συμπέρασμα ότι: ή το φάρμακο είναι ακατάλληλο ή είναι νοθευμένο ή έχει λήξει η δράση του ή δεν έχουν γίνει κανονικά τα ψεκάσματα. Και οι τέσσερις περιπτώσεις βαρύνουν τη Διεύθυνση Γεωργίας.

Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό κάθε χρόνο, κάτι θα πρέπει να φταίει και αυτό πρέπει να ερευνηθεί από τους αρμοδίους του Υπουργείου Γεωργίας.

Οι παραγωγοί πληρώνουν στο κράτος τα έξοδα δακοκτονίας. Κατά την έκθλιψη του ελαιοκάρπου στα ελαιοτριβεία παρακρατείται από αυτά η αντίστοιχη ποσότητα ελαίου, η οποία αποδίδεται στο κράτος για το σκοπό αυτό.

Συνεπώς η μη επίτευξη του σκοπού αυτού με υπαιτιότητα του κράτους, δημιουργεί το δικαίωμα στους παραγωγούς να ζητήσουν αποζημίωση.



Νικολ. Χατζηγιάννης

Χερσόνησος