“Τρελή” απόφαση για γέλια και για κλάματα

Εγκύκλιος ξεκαθαρίζει πότε δεν θα φορολογούνται τα εταιρικά κινητά

Περισσότερα προβλήματα και αμφίβολα οφέλη για το Δημόσιο και την Οικονομία επιφέρει η «τρελή» απόφαση του υπουργείου Οικονομικών και της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, να θέλει να φορολογήσει σαν εισόδημα τις παροχές σε είδος που δίνουν οι επιχειρήσεις στους υπαλλήλους τους προκειμένου να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους.

Ειδικά για τα εταιρικά κινητά τηλέφωνα, η ΓΓΔΕ εξέδωσε και ανακοίνωση που διευκρινίζει ότι, όπως αναφέρει και η εγκύκλιος, φορολογείται σαν εισόδημα μόνο το υπερβάλλον ποσό πέραν του παγίου χρήσης που πληρώνει η εταιρεία .

Η εγκύκλιος προβλέπει ότι το λογιστήριο του εργοδότη ελέγχει τις κλήσεις και υπολογίζει ποιες έχουν γίνει για προσωπικές ανάγκες του υπαλλήλου, προκειμένου να φορολογηθούν σαν εισόδημα εφόσον υπερβαίνουν τα 300 ευρώ ετησίως.

Πρακτικά δηλαδή, η ΓΓΔΕ επιχειρεί να «λειάνει» την διάταξη του νέου Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος που ψηφίστηκε πριν ένα χρόνο και δίνει την ευκαιρία στους εργοδότες να καλύψουν τους υπαλλήλους τους με μία βεβαίωση-«συγχωροχάρτι»  στο τέλος της χρονιάς ότι οι κλήσεις έγιναν για τις ανάγκες της επιχείρησης.

Αν δεν το πράξουν όμως, τότε κινδυνεύουν να φορολογηθούν (αλλά μόνο για την υπέρβαση παγίου μαζί με τους αναλογούντες φόρους και τέλη, όχι για ολόκληρο το ποσό του λογαριασμό).

Αντιθέτως, οι ίδιοι οι βουλευτές που ψήφισαν την διάταξη πέρυσι στη βουλή, θεωρούν πως πρέπει να μένουν αφορολόγητοι για το κινητό ή το αυτοκίνητο και άλλες παροχές (όπως παλαιότερα τα ταχυδρομικά τέλη ή ό,τι άλλο πιο σύγχρονο τους προσφέρεται) που χρησιμοποιούν αυτοί και οι συνεργάτες τους, επειδή (εξ ορισμού;) τα χρησιμοποιούν αυτά αποκλειστικά και μόνον για τα κοινά ζητήματα και όχι σε … «ιδιωτικές» υποθέσεις τους.

«Δάνειο» οι προκαταβολές μισθού!

Η ίδια απόφαση της ΓΓΔΕ, την οποία υπογράφει η κυρία Κατερίνα Σαββαΐδου, ενεργοποιεί φόρους και σε άλλες …υποπεριπτώσεις «παροχών σε είδος». Για παράδειγμα, θεωρεί εξ ορισμού «δάνειο» την προκαταβολή τριών μισθών και άνω.

Εν μέσω καρίσης δηλαδή, απαγορεύει στον εργοδότη να βοηθήσει τον υπάλληλό του με κάποιο δάνειο.

Ακόμα και στις σπάνιες περιπτώσεις πλέον όπου η στήριξη αυτή προσφέρεται,  τιμωρεί τον υπάλληλο που θα ζητήσει βοήθεια ή εξωθεί τον εργοδότη του να του επιβάλλει και τόκο σαν «δάνειο»!

Από την άλλη όμως, ενώ μια παραχώρηση κατοικίας σε έναν υπάλληλο θεωρείται εισόδημα για το οποίο φορολογείται, εξαιρούνται από το φόρο εισοδήματος οι στρατιωτικοί που τους παρέχεται στέγαση επειδή μετακινούνται «υποχρεωτικά» από την υπηρεσία τους.