Του Γιώργου Θεοδωράκη

Η ψήφος είναι το μέσον έκφρασης της γνώμης – βούλησής μας.

Με την ψήφο επιδιώκουμε να επιλέξουμε πρόσωπα έμπιστα, έντιμα και ικανά, στα οποία αναθέτουμε την υλοποίηση συγκεκριμένου προγράμματος (προεκλογικές εξαγγελίες), προς όφελος της χώρας και κατ’επέκταση δικό μας.

Ποιο όμως είναι το βαθύτερο νόημά της;

Η ψήφος έχει αποκλειστικά θετικό περιεχόμενο.

Δηλαδή ψηφίζουμε μόνο για πρόοδο, ευημερία, απασχόληση, χρηστή διαχείριση, καλή υγεία, καλή παιδεία, αξιοπρέπεια, κ.λπ.

Αυτή είναι η βούληση, η έγνοια και η θέληση κάθε ψηφοφόρου.

Σε καμιά περίπτωση δεν ψηφίζουμε για χρεοκοπία, δυστυχία, κακοδιαχείριση, ανεργία, αρρώστια, αμορφωσιά κ.λπ.

Τι λοιπόν έφταιξε και φτάσαμε στην οδυνηρή χρεοκοπία, αφού σε όλες τις εκλογές τα προγράμματα των κομμάτων μιλούσαν για αλλαγή, πρόοδο, ευημερία και ανασυγκρότηση;

Η απάντηση είναι γνωστή:

Το πολιτικό σύστημα άλλα υπόσχεται προεκλογικά και άλλα κάνει μετεκλογικά….!

Δηλαδή δεν τηρεί τις προεκλογικές του υποσχέσεις παραβιάζοντας συστηματικά την πάγια εντολή για πρόοδο και ευημερία της χώρας και των πολιτών της.

Έντεχνα όμως και μετά τη χρεοκοπία, το ένοχο αυτό πολιτικό σύστημα κατάφερε να μετατοπίσει τις ευθύνες του στην πλάτη όλων των πολιτών, με εκείνο το “μαζί τα φάγαμε”!

Αυτό είχε ως συνέπεια να διαχυθεί η ευθύνη, στο σύνολο των αιφνιδιασμένων και απροετοίμαστων κατοίκων της χώρας, με αποτέλεσμα να αισθάνονται όλοι συνένοχοι!

Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί δεν αντιδρά το ενάμισι εκατομμύριο των ανέργων και γιατί συνεχίζονται οι αυτοκτονίες...

Για να κατανοήσουμε καλύτερα το ότι οι πολίτες δεν είναι ένοχοι, θα υπενθυμίσω το ανάλογο περιστατικό των επιβατών, στο ναυάγιο του πλοίου “Σάμινα”:

Τότε και αμέσως μετά τον απόπλου, ο πλοίαρχος και οι λοιποί υπεύθυνοι, εγκαταλείπουν το πιλοτήριο…. Ο πλοίαρχος για να παρακολουθήσει ένα ματς...! και οι άλλοι για να συναντήσουν κάποιες τουρίστριες...! Το πλοίο ακυβέρνητο, μετά από λίγο προσκρούει στην πρώτη βραχονησίδα και βυθίζεται, δυστυχώς με απώλειες...

Έχουν άραγε κάποια ευθύνη οι επιβάτες του “Σάμινα”: Ασφαλώς και όχι.

Ανάλογη, με το ναυάγιο του “Σάμινα” είναι και η χρεοκοπία της Ελλάδας.

Κατά τη μεταπολίτευση, ταξιδεύαμε έχοντας αναθέσει στους κυβερνήτες - πολιτικούς, τη διακυβέρνηση του σκάφους της χώρας, με σαφή προεκλογική εντολή και δέσμευση να μας οδηγήσουν με ασφάλεια, στο λιμάνι της ευημερίας, της προόδου και της προκοπής.

Εκείνοι όμως λησμονούν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις, αθετούν τον όρκο τους και επιδίδονται σε όργιο λεηλασίας και κακοδιοίκησης. Μοιραία το σκάφος καταλήγει στα βράχια του ΔΝΤ και των δανειστών, δηλαδή στη χρεοκοπία (ναυάγιο της χώρας).

Όπως οι επιβάτες ενός πλοίου δεν έχουν κάποια ευθύνη σε περίπτωση ναυαγίου, έτσι και οι πολίτες δεν έχουν ευθύνη στην περίπτωση της χρεοκοπίας.

Συμπέρασμα: Την απόλυτη ευθύνη για τη διακυβέρνηση την έχουν οι κυβερνώντες.

Τα παραπάνω δεν γράφονται για να κατηγορήσουμε τους βουλευτές, αλλά για τρείς άλλους σημαντικούς λόγους:

1) Επειδή το φαινόμενο των αυτοκτονιών συνεχίζεται, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε σε εκείνους τους συμπολίτες μας (κυρίως έντιμους ελεύθερους επαγγελματίες - επιχειρηματίες) που πλέον δεν αντέχουν άλλο οικονομικά, ότι δεν έχουν καμιά ευθύνη για τυχόν δική τους αδυναμία, αφού αυτή προκλήθηκε από τη χρεοκοπία της χώρας, που άλλοι προκάλεσαν.

Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι δεν φταίμε, γιαυτό και αντιστεκόμαστε.

Δεν ξέρουμε που είστε για να σας πλησιάσουμε, μην απομονώνεστε, ελάτε κοντά σε μια από τις πολλές ομάδες- κινήσεις πολιτών που αντιστέκονται.

Σας περιμένουμε όλοι.

Οι πραγματικά ένοχοι (πολιτικοί και χρεοκοπημένοι τραπεζίτες) δεν αυτοκτονούν, εσείς οι αθώοι γιατί το κάνετε;

Τώρα ξυπνάμε.

Αυτοκτονίες τέλος.

2) Δεύτερο θύμα της ύπουλης τρικλοποδιάς, του σύγχρονου Μακιαβέλι Πάγκαλου, είναι το ενάμισι εκατομμύριο των ανέργων που βρίσκονται στο έδαφος πεσμένοι και εκτός μάχης…Τώρα όμως που το πράγμα ξεκαθάρισε περιμένουμε να σηκωθείτε και να ενεργοποιηθείτε.

Είναι αδιανόητο με ενάμισι εκατομμύριο ανέργους, να μην αλλάζουν τα πράγματα άμεσα.

Δεν τα φάγατε εσείς μαζί τους. Το δικαίωμα στη δουλειά είναι Συνταγματικά κατοχυρωμένο, δεν το χαρίζουν οι πολιτικοί, είναι υποχρέωση της πολιτείας.

Τώρα Ξυπνάμε.

Σηκωθείτε.

3) Τέλος φαίνεται καθαρά ένα θεσμικό κενό, δηλαδή ένα εργαλείο ελέγχου που σαν πολίτες δεν είχαμε στη διάθεσή μας τα χρόνια που πέρασαν. Είχαν πλανηθεί οι περισσότεροι, νομίζοντας ότι η επιλογή νέων υποψηφίων αποτελούσε έλεγχο (τιμωρία) των προηγουμένων. Η ψήφος δεν είναι τιμωρία αλλά επιλογή. Παράλληλα για τον έλεγχο, είχαμε εμπιστευθεί τυφλά την Αντιπολίτευση, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους οικονομικούς Εισαγγελείς, τα οικονομικά Επιμελητήρια. Όμως όλοι αυτοί οι δήθεν φύλακες ...αποκοιμήθηκαν...!

Προβάλλει συνεπώς επιτακτική η ανάγκη της δημιουργίας ενός φορέα πολιτών, σε τοπικό και Εθνικό επίπεδο, με αρμοδιότητα την παρακολούθηση και τον έλεγχο πεπραγμένων των Αντιπροσώπων μας. Πάντα κρίνοντας δίκαια και εκ του αποτελέσματος.

Στόχος η πρόληψη και η αποτροπή με τη σωστή ενημέρωση και δράση των πολιτών.

Τώρα Ξυπνάμε όλοι.

Από ιδιώτες γινόμαστε ΠΟΛΙΤΕΣ.

[email protected]