Την παρέμβαση του πρωθυπουργού ζητούν με επιστολή που συνυπογράφουν 100 οικογένειες του Ηρακλείου, με την οποία ζητούν να αρθούν άμεσα οι νομικές εμπλοκές που υπάρχουν σε σχέση με την αναγνώριση παλαιών τίτλων ιδιοκτησίας αγροκτηνοτροφικών εκτάσεων που κατέχουν και χρονολογούνται από το 1886 και προγενέστερα και με βάση τη σημερινή νομοθεσία χαρακτηρίζονται ως δασικές. Αποτέλεσμα της εξέλιξης αυτής είναι οι ιδιοκτήτες των εκτάσεων αυτών, που αντιστοιχούν σε χιλιάδες στρέμματα σ’ ολόκληρη την Κρήτη ,να μην μπορούν να τις αξιοποιήσουν ή να επενδύσουν σε αυτές.

Έτσι ουσιαστικά σύρονται στα δικαστήρια και είναι υποχρεωμένοι να δαπανήσουν χρήματα και χρόνο για να μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις ιδιοκτησίες τους.

Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν: “Είμαστε απόγονοι Κρητών που είχαν αποκτήσει με νόμιμους τίτλους (συμβόλαια νομίμως συντεταγμένα από τους συμβολαιογράφους και τα περισσότερα απ’ αυτά νομίμως μεταγεγραμμένα στα αρμόδια Υποθηκοφυλακεία του Νομου Ηρακλείου) από το έτος 1886 μέχρι και το έτος 1913 αγροκτηνοτροφικές εκτάσεις στον Νόμο Ηρακλείου. Βλέπετε ενδεικτικά το με αριθμό 4856/1886 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ηρακλείου Ε. Ξανθουδίδη με αγοραστή μιάς αγριάδας στην περιοχή Ρογδιάς Μαλεβυζίου τον Αντώνιο Μιχελιδάκη, που έγινε Πρωθυπουργός και αργότερα Πρόεδρος της Β΄ Συντακτικής Συνέλευσης που κατήρτισε το 2ο Σύνταγμα της Κρητικής Πολιτείας! Εξελέγη επανειλημένως βουλευτής, Υπουργός και Πρόεδρος της Κρητικής Βουλής.

Τα ως άνω συμβόλαια είχαν συνταχθεί δυνάμει των ισχυόντων Νόμων και Διαταγμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και κατά την περίοδο 1898 μέχρι και το έτος 1913 σύμφωνα με την Νομοθεσία της Κρήτικης Πολιτείας.

Παρά την απόλυτη νομιμότητα των ως άνω ιδιοκτησιακών τίτλων μας κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 4 και 7 του Συντάγματος, περί ισονομίας των ελλήνων πολιτών, αυτοί δεν αναγνωρίζονται με μεταγενέστερους Νόμους, που έχουν κατά παράβαση στοιχειωδών αρχών του Δικαίου αναδρομική ισχύ, από την ισχύουσα Δασική Νομοθεσία. Και σύμφωνα με αυτή θεωρούμαστε οι πραγματικοί και νόμιμοι ιδιοκτήτες των αγροκτηνοτροφικών εκτάσεων ότι απλώς τις διακατέχουμε και κατά τεκμήριον ο νόμιμος ιδιοκτήτης των εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων αγροκτηνοτροφικών εκτάσεων στην Κρήτη είναι το Ελληνικόν Δημόσιον!”.

Με την επιστολή τους στον πρωθυπουργό υπογραμμίζουν ότι: “Όπως είναι σε όλους γνωστόν στην Κρήτη κυριαρχεί η μικροϊδιοκτησία. Δεκάδες χιλιάδες είναι οι αγρότες που διαθέτουν 5-10 στρέμματα γης και μάλιστα όχι ως ενιαία έκταση. Ήδη στενάζουν που δεν μπορούν να ζήσουν με τα πενιχρά εισοδήματα που παράγουν οι μικροϊδιοκτησίες τους. Το να χαρακτηρίζουν οι δασικές υπηρεσίες, εφαρμόζοντας την ισχύουσα νομοθεσία περί αγροκτηνοτροφικών εκτάσεων, τμήματα αυτών των μικρών εκτάσεων ως δασικές, τους αποστερούν το δικαίωμα να τις καλλιεργήσουν και να αυξήσουν την παραγωγή τους γεωργικών προιόντων. Είναι αναμφισβήτητον πλέον γεγονός ότι κάτω απ’ αυτές τις νομικές συνθήκες η συντριπτική πλειοψηφία των αγροκτηνοτρόφων στην Κρήτη έχει περιέλθει σε πλήρες αδιέξοδο.

Επειδή είναι ορατές πλέον σε μας τους κατοίκους της Κρήτης οι καταστρεπτικές συνέπειες του ως άνω νομικού ιδιοκτησιακού καθεστώτος επί των αγροκτηνοτροφικών εκτάσεων στο νησί μας καλείσθε να περιληφθεί ως προσθήκη διάταξη στο άρθρο 10 του Ν.3208/2003 που να ορίζει ότι «τα συμβολαιογραφικά έγγραφα περί μεταβιβάσεων αγροκτηνοτροφικών εκτάσεων στην Κρήτη της περιόδου 1880 και προγενέστερα μέχρι και το έτος 1913 είναι έγκυρα και ισχυρά έναντι του Ελληνικού Δημοσίου άνευ άλλης δικαστικής ή διοικητικής διαδικασίας και δεν προβάλλει επ’ αυτών των εκτάσεων δικαίωμα κυριότητας”.