Εξαιρετικά καστ σε γνώριμες ιστορίες.

ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

THE IMMIGRANT

Σκην.: Τζέιμς Γκρέι

Πρωτ.: Μαριόν Κοτιγιάρ, Γουακίν Φίνιξ, Τζέρεμι Ρένερ

Η Εύα είναι μια νεαρή πολωνή μετανάστρια που φτάνει στις Η.Π.Α. στις αρχές του 1921 και ακολουθεί έναν προαγωγό στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει γρήγορα χρήματα, για να βοηθήσει την άρρωστη αδερφή της που κρατείται στο νοσοκομείο του Έλις Άιλαντ.

Κοινωνικο-αισθηματικό δράμα εποχής, που συμμετείχε στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Καννών 2013, και αποτελεί την τέταρτη συνεργασία των Γκρέι και Φίνιξ, μετά από τα «Σε επικίνδυνη τροχιά» («The yards», 2000), «Η νύχτα μας ανήκει» («We own the night», 2007) και «Δύο έρωτες» («Two lovers», 2008).

Εξαιρετικές ερμηνείες σε μια ιστορία μάλλον συνηθισμένη, αλλά αναπαραστημένη στην εντέλεια, χάρη στον άψογο σχεδιασμό παραγωγής του Χάπι Μασί και την πανέμορφη φωτογραφία του Ντάριους Κόντζι, η οποία διαχέει τη μελαγχολία της Εύας μέσα από τους χαμηλούς τόνους των σχεδόν αποκλειστικά γήινων χρωμάτων της.

Ο χαρακτήρας του Εμίλ είναι ο λιγότερο σύνθετος από τους τρεις βασικούς του σεναρίου, σε αντίθεση με την Εύα και περισσότερο απ’ όλους τον Μπρούνο, ο οποίος αποτελεί μια ιδανικά ισορροπημένη αντίφαση, δοσμένη δεξιοτεχνικά από τον Φίνιξ.



Ο Νο1 ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΟΣ

A MOST WANTED MAN

Σκην.: Άντον Κορμπέιν

Πρωτ.: Φίλιπ Σίμουρ Χόφμαν, Ρέιτσελ ΜακΆνταμς, Γκριγκόρι Ντομπρίγκιν, Γουίλεμ Νταφό, Νίνα Χος, Χομαγιούν Ερσάντι, Ρόμπιν Ράιτ, Ντάνιελ Μπριλ

Όταν ένας τσετσένος μουσουλμάνος μεταναστεύει παράνομα στο Αμβούργο, οι Γερμανικές Μυστικές Υπηρεσίες τίθενται σε συναγερμό, προκειμένου να εξαρθρώσουν ένα κύκλωμα χρηματοδότησης τρομοκρατικών ομάδων.

Κατασκοπικό δράμα, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του 83χρονου βρετανού συγγραφέα Τζον λε Καρέ, το οποίο εκδόθηκε το 2008. Απ’ όλες τις κινηματογραφικές διασκευές βιβλίων του συγγραφέα, αυτή πρέπει να είναι μία από τις πιο πλαδαρές, αφού παρά το ταλαντούχο καστ και τη γνωστή ατμόσφαιρα πεσιμισμού που διακρίνει τις ιστορίες του λε Καρέ, η ιστορία στερείται μυστήριο και αγωνία, με όλα τα γεγονότα γνωστά εξαρχής και με μία μοναδική έκπληξη στο τέλος, η οποία όμως επηρεάζει περισσότερο τις σχέσεις των χαρακτήρων και βαραίνει ακόμη περισσότερο τον απαισιόδοξο τόνο του φιλμ, χωρίς να προσθέτει κάποια συναρπαστική τροπή στην υπόθεση.

Μία από τις τελευταίες ταινίες που γύρισε ο Χόφμαν πριν πεθάνει φέτος στα 47 του χρόνια, στην οποία δίνει ακόμα μία πολύ καλή, εσωτερικά φορτισμένη, ερμηνεία, υποστηριγμένος από ένα επίσης διαλεχτό διεθνές καστ, που περιλαμβάνει ονόματα όπως η αξιολάτρευτη καναδή ΜακΆνταμς, η γερμανίδα Χος και ο γερμανο-ισπανός Μπριλ, ο ιρανός Ερσάντι, αλλά και ο ρώσος Ντομπρίγκιν -με λιγότερα κιλά και φορτωμένο μακιγιάζ που τον κάνουν αγνώριστο- τον οποίο είχαμε δει πριν από μερικά χρόνια στο «Πώς τελείωσε αυτό το καλοκαίρι» («Kak ya provel etim letom», Αλεξέι Ποπογκρέμπσκι, 2010).

Δυστυχώς, η πλοκή φανερώνει από την αρχή όλα της τα χαρτιά, χωρίς να εκμεταλλεύεται τα περιθώρια ανατροπών και έντασης που προσφέρει η ιστορία. Από τους χαρακτήρες που θα μπορούσαν ν’ αναστατώσουν την πλοκή, ο Ίσα αποδεικνύεται άκακος στο όριο της αφέλειας, διαψεύδοντας δραματικά τις υποψίες του Γκίντερ και τις προσδοκίες μας για μια πιθανή καταδίωξη, ο Αμπντάλα από τη μεριά του τις επιβεβαιώνει προβλέψιμα και αναίμακτα, ο Τζαμάλ είναι πολύ δειλός για να παραβεί εντολές, όπως και ο τραπεζίτης Μπρου, ο οποίος δεν έχει περιθώρια ελιγμών.

Έτσι, η πλοκή μεταβαίνει μάλλον νωχελικά στην έκβασή της, εξυφαίνοντας τον γνωστό ιστό δολοπλοκίας ανάμεσα στις διεθνείς μυστικές υπηρεσίες, με νήματα τον αμοραλισμό, την υπονόμευση, την προδοσία, την απογοήτευση. Όταν τελικά συμβαίνει η ανατροπή, είναι αναμενόμενη και με αποκλειστικά χαρακτηρολογικό αντίκτυπο- καθόλου αμελητέο, αλλά όχι κι αρκετό για ν’ αναπληρώσει τις ανισότητες του σεναρίου.



ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΠΟΛΗ: Η ΚΥΡΙΑ ΘΕΛΕΙ ΦΟΝΟ

FRANK MILLER’S SIN CITY: A DAME TO KILL FOR

Σκην.: Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ, Φρανκ Μίλερ

Πρωτ.: Μίκι Ρουρκ, Τζόζεφ Γκόρντον Λέβιτ, Τζος Μπρόλιν, Τζέσικα Άλμπα, Εύα Γκριν, Τζούνο Τεμπλ, Μπρους Γουίλις, Ροζάριο Ντώσον, Ρέι Λιότα, Lady Gaga

Στη σκοτεινή, διεφθαρμένη και βίαιη Basin City, ο νεαρός Τζόνι αψηφά την εξουσία του διεφθαρμένου πατέρα του και πανίσχυρου πολιτικού, ο σαρωτικός Μαρβ βοηθάει όσους έχουν ανάγκη να ξεπαστρέψουν τα καθάρματα που τους κάνουν τη ζωή δύσκολη, ο ατρόμητος Ντουάιτ ξελογιάζεται από μια παλιά του αγάπη, κι η σαγηνευτική Νάνσι προετοιμάζεται να εκδικηθεί τον θάνατο του αγαπημένου της Χάρτιγκαν.

Νεο-νουάρ που αποτελεί ταυτόχρονα συνέχεια και prequel του «Αμαρτωλή πόλη» («Frank Miller’s Sin City», Φρανκ Μίλερ και Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ, 2005), βασισμένο στα κόμικ του Μίλερ, ο οποίος υπογράφει επίσης τα σενάρια των δύο ταινιών. Όπως η προηγούμενη, έτσι και η φετινή ταινία αποτελείται από διάφορες ιστορίες που συνδέονται από τους χαρακτήρες τους, και οι οποίες άλλοτε προηγούνται των ιστοριών του πρώτου φιλμ κι άλλοτε τις συνεχίζουν για να τις οδηγήσουν σε κλείσιμο.

Ακόμη κι αν δε σημείωνε την ίδια εμπορική επιτυχία με την προηγούμενη ταινία, κανείς δεν περίμενε ότι αυτή η καθυστερημένη συνέχεια, 9 χρόνια μετά, θα ‘βυθιζόταν’ κάτω από τα 15 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεων στις Η.Π.Α. Κι αυτό γιατί αφενός δεν υπολείπεται της πρώτης ταινίας σε star power, αφού είναι γεμάτη από γνωστά ονόματα, τα περισσότερα από τα οποία έπαιζαν επίσης στο πρώτο φιλμ, ενώ τα καινούρια πρόσωπα είναι εξίσου αναγνωρίσιμα και ταλαντούχα. Αφετέρου, επειδή προσφέρει ακριβώς τον ίδιο τύπο θεάματος, με ασυγκράτητη σεξουαλικότητα και βία, μέσα από την ίδια τεχνοτροπία ψηφιακού κινούμενου κόμικ, με την οποία καινοτόμησε πριν από μια δεκαετία, και η οποία, παρότι βεβαίως έχει χάσει πια την πρωτοτυπία της, παραμένει το ίδιο ατμοσφαιρική.