“Στο τραπέζι του Μαξίμου” η αλλαγή του εκλογικού νόμου για το μπόνους των 50 εδρών

Σε δηλώσεις του χθες μετά την ολοκλήρωση της συνάντησής του με τον Αντώνη Σαμαρά στο Μέγαρο Μαξίμου τάχθηκε υπέρ της αλλαγής του εκλογικού νόμου, κίνηση που δεν φαίνεται να βρίσκει σύμφωνο για ψυχολογικούς λόγους τον κ. Σαμαρά.

Συγκεκριμένα υπέρ της αλλαγής του εκλογικού νόμου τάχθηκε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και εξερχόμενος του Μεγάρου Μαξίμου είπε «είναι κάτι που το προβλέπει η προγραμματική συμφωνία».

Παράλληλα επιτέθηκε και στον ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζοντας «δυστυχώς υπάρχει ένας εθνικός διχασμός, επειδή οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης και ιδίως της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχουν επιλέξει έναν δρόμο που θυμίζει τις χειρότερες εποχές της μεταπολίτευσης. Είναι ο δρόμος της δημαγωγίας»

Παράλληλα ο κ.Βενιζέλος εμφανίστηκε αισιόδοξος ενόψει και της τελικής αξιολόγησης της Τρόικα στα τέλη Σεπτεμβρίου και τόνισε «έχουμε να παρουσιάσουμε πολύ σημαντικά επιτεύγματα που έχουν αλλάξει την εικόνα της χώρας».

«Δεν θα ανοίξουμε λανθασμένα μέτωπα που δεν προσφέρουν κάτι στην ανασυγκρότηση της χώρας».

H δήλωση του Ευάγγελου Βενιζέλου κατά την έξοδο του από το Μέγαρο Μαξίμου έχει ως εξής:

Βενιζέλος: Μας ενημέρωσε ο υπουργός Οικονομικών, ο κ. Χαρδούβελης, για τις συζητήσεις και τις επαφές που είχε στο Μιλάνο, στο πλαίσιο του άτυπου ECOFIN. Και, στη συνέχεια, συζητήσαμε με τον Πρωθυπουργό και θέματα εξωτερικής πολιτικής ενόψει και της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και άλλων επαφών που έχουμε στο εξωτερικό. Αλλά φυσικά, το κύριο – μπορώ να πω – θέμα συζήτησης, ήταν ο συντονισμός του Κυβερνητικού Έργου, ο συντονισμός της εθνικής προσπάθειας για την οριστική και ασφαλή έξοδο από την κρίση. Υπάρχει μία κούραση, βέβαια, στον Ελληνικό λαό, μετά από 5 συνεχή χρόνια προσπάθειας και θυσιών. Και τώρα όλοι αδημονούν για άμεσα, χειροπιαστά, θετικά αποτελέσματα, για αλλαγή του κλίματος.

Δυστυχώς, υπάρχει ένας εθνικός διχασμός, γιατί οι δυνάμεις της Αντιπολίτευσης και πρωτίστως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, έχουν επιλέξει έναν πάρα πολύ εύκολο ρόλο, που θυμίζει τις χειρότερες εκδοχές της Μεταπολίτευσης: το ρόλο της δημαγωγίας, της παροχολογίας, μία προσέγγιση η οποία είναι κατώτερη των περιστάσεων και υποτιμά τις θυσίες και τις αγωνίες του Ελληνικού λαού. Εμείς επωμιζόμαστε το βάρος των δύσκολων χειρισμών, των δύσκολων διαπραγματεύσεων, ενώ το σωστό, το ηθικό, το δίκαιο είναι να υπάρξει εθνική ενότητα και εθνική συστράτευση, ώστε να ολοκληρώσουμε αυτήν την προσπάθεια – τα τελειώματα είναι πάντα δύσκολα, γιατί υπάρχει αυτή η κόπωση – χρειάζεται, λοιπόν, μία εθνική διαπραγμάτευση, μία εθνική συναίνεση και ένα εθνικό καθήκον αλήθειας που πρέπει να σεβόμαστε.

Γιατί όταν η Κυβέρνηση λέει τις δύσκολες αλήθειες και αγωνίζεται έχοντας απέναντί της τους ξένους εταίρους μας και η αντιπολίτευση λέει τα εύκολα ψέματα και απευθύνεται στο εσωτερικό και όχι εκεί που γίνεται η πραγματική διαπραγμάτευση, έχουμε μία εικόνα άνιση και ψευδή. Και μπορεί έτσι να αποπροσανατολιστούμε στρατηγικά ως Έθνος. Ενώ χρειαζόμαστε ενότητα στη βάση της αλήθειας, της συναίνεσης και της συστράτευσης.