Του π. Ηλία Βολονάκη

Κάθε εορτή της Παναγίας έρχεται να μας ανοίξει την ψυχή σε σκέψεις γαλήνης και ελπίδος. Να μας φέρει κοντά της και κοντά στον Υιόν της και Λόγο του Θεού. Η Παναγία που αξιώθηκε να γίνει η μνηστή των Ουρανών άγγισε σχεδόν τα ό ρια του απείρου. Στον ουρανό έγινε η βασίλισσα των Αγγέλων και των Αγίων. Στη γη η μητέρα των δικαίων και των αμαρτωλών. Οι πιστοί αποβλέπουμε προς την Παναγία ως προς μητέρα έτοιμη να βοηθήσει, να χειραγωγήσει, να προσβεύσει και να σώσει.
Η Παναγία είναι η μητέρα της ορθοδοξίας.
Από το πνευματικό μύρο της ευωδιάζει όχι μονάχα η Εκκλησία μας, αλλά κι ολόκληρη η ζωή μας.
Ο καθένας μας κοντά της γίνεται σαν παιδί, σ’ αυτή τη μητέρα βρίσκουμε παρηγοριά, αγάπη και προστασία μικροί και μεγάλοι, νέοι, γέροντες, άνδρες και γυναίκες. Γι’ αυτό όλοι οι χριστιανοί σήμερα χαιρόμαστε, γιατί η Γέννηση της εμήνυσε χαρά για όλη την οικουμένη όπως ψάλλομε στο απολυτίκιο της εορτής.
“Οι αιώνες συναγωνίζονταν μεταξύ τους ποιος θα αξιώνετο να καυχηθεί για τη γέννηση της Θεοτόκου”. Αυτά γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός σ’ ένα λόγο του για την Παναγία. Την ύμνησε με όλη τη σοφία του και τη θεϊκή έμπνευση της αγιασμένης ψυχής του. Και συνεχίζει για τη μεγάλη στιγμή που ήρθε στον κόσμο η Παρθένος και άρχισε η πραγματοποίηση του μυστηρίου της σωτηρίας της ανθρωπότητος.
Λέγει ο ιερός Δαμασκηνός: “Ο αγαθός Θεός έσκυψε και είδε και λυπήθηκε κατάβαθα το πλάσμα των χεριών του. Και επειδή θέλησε να το σώσει, λύει με τη Χάρη του τη στείρωση της Άννας της Θεόφρονος. Και αυτή γεννά μια κόρη, που όμοια μ’ αυτήν ούτε είχε γεννηθεί προηγουμένως. Ούτε άλλη φορά θα γεννηθεί”. Και συνεχίζει: “Σήμερα έπνευσαν αύρες που είναι προάγγελοι παγκόσμιας χαράς. Σήμερα έγινε η αρχή της σωτηρίας του κόσμου. Ας ευφρανθεί ο ουρανός επάνω και ας σκιρτήσει από αγαλλίαση η γη κάτω. Ας σαλευθεί και η θάλασσα. Γιατί γεννιέται η αμνάς, από την οποία θα προέλθει ο αμνός του Θεού. Τραγουδήστε λοιπόν και αγαλλιάσθε και ψάλατε. Υψώστε τη φωνή σας, υψώστε την, μη φοβείσθε. Γεννήθηκε η μητέρα του Θεού, από την οποία ευδόκησε να γεννηθεί ο αμνός του Θεού που θα συκώσει επάνω του την αμαρτία του κόσμου.
Πράγματι. Η Παναγία είναι η αυθεντική έκφραση της αγιότητος, της απόλυτης αποδοχής του θελήματος του Θεού, της απέραντης αγάπης ως το τέλειο πρότυπο της μητέρας.
Ο Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας θα σημειώσει: “Δια της Παρθένου απέδειξε ο άνθρωπος ολοφάνερα και πάνω στην πράξη τη δύναμη που υπήρχε μέσα του εναντίον της αμαρτίας. Η Παρθένος παρέμεινε πράγματι απ’ την αρχή ως το τέλος της ζωής της ανέπαφη από κάθε κακία, χάρις στην άγρυπνη προσοχή της, στη σταθερή θέλησή της, και στην μεγαλειώδη σωφροσύνη της”.
Έτσι ενώθηκε με τον Υιόν της και με τη δική της θέληση να νικηθεί η ίδια από την αρετή του παιδιού της και να κατορθώσει δι’ αυτού μεγαλύτερα κατορθώματα και ν’ αγιασθεί περισσότερο, ώστε η ίδια προφυτικά να πει: “Ιδού από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί” (Λουκ. α’ 45).
Και ο Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης θα μας πει:
“Μη φοβού Μαριάμ. Περισσότερο από την κτίση καλλωπίσθηκες. Περισσότερο από τους ανθρώπους φαιδρύνθηκες. Πάνω από τον ήλιο έλαμψες, πάνω από τους αγγέλους υψώθηκες. Δεν ανελήφθηκες στους ουρανούς, αλλά μένοντας στη γη τράβηξες κοντά σου τον ουράνιο Δεσπότη και Βασιλέα. Είσαι η Μεσίτρια μεταξύ ουρανού και γης”.