Από τον μηχανικό κ.Μπριλάκι πήραμε την παρακάτω επιστολή που αφορά χθεσινό άρθρο του κ. Δανέλλη. Αναφέρει ο κ. Μπριλάκις:

Με αφορμή το άρθρο του τ. δημάρχου και ευρωβουλευτή κ. Δανέλλη στην εφημερίδα σας για το θέμα καταθέτω μερικές σκέψεις συμπληρωματικά για τον τρόπο επιλογής των δημοσίων εργων και τα κακά της ψηφοθηρίας και της έλλειψης σοβαρού προγραμματισμού.

Ο τεχνικός κόσμος με το επιστημονικό δυναμικό που διαθέτει μπορεί και θα έπρεπε να μελετά με τεχνικούς και οικονομικούς όρους κάθε έργο πριν αυτό ενταχθεί σε πρόγραμμα χρηματοδότησης. Να μελετά και να υπολογίζει το τεκμαιρόμενο όφελος από το έργο και να κρίνεται μαζί με την μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Έτσι θα ξέρουμε ποια έργα είναι αναπτυξιακά δηλαδή αποδίδουν την δαπάνη κατασκευής τους σε σύντομο χρόνο πριν παλιώσουν και απαξιωθούν. Να ξέρουμε αν θα εξυπηρετούν τους χρήστες αν θα ωφελήσουν το κοινωνικό σύνολο, αν θα χρειασθούν πολλά χρήματα για συντήρηση, αν έχει γενικότερες κοινωνικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις κ.λ.π.

Τα παραπάνω περίπου υποστηρίζει και ο κ. Δανέλλης. Πρέπει επομένως π.χ. το νέο Δημοτικό Συμβούλιο και ο Δήμαρχος να μην εισάγουν θέμα έγκρισης κατασκευής έργου στο Δημοτικό Συμβούλιο πριν να μελετηθεί τι θα αποδώσει το έργο αυτό και αν θα έχει ωφέλεια για τον τόπο. Να σταματήσει η προώθηση έργων επειγόντων, δηλαδή έκπτωση στην ποιότητα της μελέτης του έργου, του στόχου και του αποτελέσματος που αναμένουμε από το έργο αυτό.

Έχουμε αρκετά παραδείγματα με πιο χτυπητό τα μισοτελειωμένα έργα:

1. Ο ΒΟΑΚ έχει 45 χιλιόμετρα με πλάτος πάνω από 20μ και με διαχωριστικό στηθαίο. Αναμείνατε για τα υπόλοιπα 250 χιλιόμετρα Σητεία - Καστέλι Κισάμου. Ο ΒΟΑΚ έχει κυκλοφοριακά κορεσθεί, δηλαδή έχει υπερβεί το όριο της κυκλοφοριακής ικανότητος και λειτουργεί σε συνθήκες συμφόρησης αρκετές ώρες την ημέρα τους θερινούς μήνες. Τα αυτοκίνητα τελικά κινούνται το ένα πίσω από το άλλο σε συρμούς βραδυπορώντας και τα ατυχήματα έχουν πολλαπλασιασθεί.

2. Φράγμα Φανερωμένης. Έμεινε πάνω από 6 χρόνια χωρίς αρδευτικά δίκτυα και ο αγωγός από τον Πλατύ για να γεμίζει κάθε χρόνο είναι ακόμη στο στάδιο των μελετών.

3. Λιμνοδεξαμενή Αγίου Γεωργίου στο Οροπέδιο Λασιθίου. Είναι γεμάτη με 2.200.000 κυβικά μέτρα νερού από το Δεκέμβριο του 2011 (3 χρόνια γεμάτη) και ακόμη να γίνουν τα δίκτυα άρδευσης. Με προσωρινές λύσεις γίνεται μερική και άδικη χρήση του νερού.

3. Αποσελέμης: Το έργο βάλλεται για την καθυστέρηση, για την χρήση του κ.λ.π. κυρίως από αυτούς που το πολέμησαν να μη γίνει και κανείς δεν ζήτησε να τεκμηριωθεί αν είναι ωφέλιμο και πόσο.

Η ωφέλεια ενός έργου δεν είναι αυτονόητη! Μπορεί να υπολογισθεί και να τεκμηριωθεί με επιστημονικά δεδομένα. Να καταδειχθεί πόση ωφέλεια προσδοκάται και πόσο είναι το κόστος της πλήρους αποπεράτωσης και συντήρησης. Να συνυπολογισθεί η κοινωνική πρόοδος, η αναπτυξιακή πλευρά, η οικονομική ωφέλεια και φυσικά το περιβαλλοντικό κόστος. Αντί αυτού, έχουμε εκτιμήσεις στο πόδι και καθένας έχει γνώμη αστήρικτη, χωρίς τεκμηρίωση, χωρίς στοιχεία και τελικά κυριαρχεί η ψηφοθηρία. Γιαυτό και τα έργα δεν τελειώνουν γιατί τις ψήφους τις πήραμε με την εξαγγελία και γιατί να δώσουν χρήματα να τελειώσει το έργο, ώστε να είναι χρήσιμο 100%; Το αφήνουν μισοτελειωμένο, με μερική χρήση, με προβλήματα ασφαλείας και συντήρησης. Το μόνο που φθάνει μέχρι τα κανάλια και τις εφημερίδες είναι, αν έχει υπέρβαση και να υπονοούν ότι κάποιοι έφαγαν λεφτά. Κανείς δεν ρώτησε εάν με την υπέρβαση διορθώθηκε η μελέτη, αν ανέβηκε η ποιότητα του έργου, αν θα εξυπηρετείται καλύτερα ο χρήστης, αν έχει ευθύνες ο μελετητής για παραλείψεις, αν έχει ευθύνες η Υπηρεσία, ή το αντίστοιχο Δημοτικό Συμβούλιο, αν τα επιπλέον χρήματα θα αποδώσουν όφελος στην κοινωνία κ.λ.π. Τίποτε από τα παραπάνω ερωτήματα δεν μας απασχολεί. Μόνο μην τυχόν κάποιος υπάλληλος λαδώθηκε από κάποιο εργολάβο σε βάρος του έργου. Καταγγελίες αόριστες, που απλά ρίχνουν λάσπη, χωρίς προστασία του κοινωνικού συνόλου, με άγνοια των πραγματικών δεδομένων, αλλά και με αδιαφορία από το πολιτικό κατεστημένο. Ούτε η Αντιπολίτευση ζητά τεκμηρίωση των δαπανών για την κατασκευή ενός έργου. Μόνο καταγγελίες ατελέσφορες για να μην πάρει τις ψήφους η κυβέρνηση.

Τελειώνοντας θα αναφέρω σαν κακό παράδειγμα προγραμματισμού έργων τα αντιπλημμυρικά έργα στον Γιόφυρο που κόστισαν μερικές δεκάδες εκατομμύρια και πάλι τα καλάμια αποτελούν κίνδυνο πλημμύρας, αντί να γίνουν φράγματα που συγκρατούν το νερό και το αποδίδουν, είτε αμέσως μετά την βροχή τα πολύ μικρά είτε το αποθηκεύουν για χρήση το καλοκαίρι για άρδευση.

Καιρός λοιπόν να αλλάξουμε νοοτροπία και να ζητήσουμε ποιότητα στην θέση της προχειρότητας, σοβαρό και τεκμηριωμένο προγραμματισμό, αντί να τρέχουμε την τελευταία στιγμή να μπαλώνουμε με επείγοντα και προχειρότητες τα δήθεν απρόβλεπτα και να μας κατηγορούν ότι έχουμε υπερβάσεις στο κόστος. Το σφάλμα είναι στον προγραμματισμό και όχι στην υπέρβαση του κόστους.

Χαιρετώ

Μπριλάκις Κων/νος