Toυ Γ. Σέργιου
Η μάχη είχε τελειώσει. Ο λόχος είχε επιστρέψει στη βάση του. Κάποιος που η απουσία κάποιου προκαλούσε ένα κενό που οι πάντες θα ηύχοντο να μην υπάρχει και που σκορπούσε μια δυσαρέσκεια σ' όλο το λόχο. Ο Α. Σέργιος, Διοικητής του λόχου, άρχισε να ρωτάει μήπως κάποιος είδε τον Ανθυπολοχαγό Μεσσινόπουλο. Μετά από επίμονες ερωτήσεις, κάποιος στρατιώτης παρουσιάστηκε και είπε ότι τον Ανθυπολοχαγό Μεσσινόπουλο τον είδα τραυματισμένο. Τα τραύματά του ήτο τέτοιας μορφής που του ήτο αδύνατον να ακολουθήσει το λόχο.
Ο Διοικητής του Λόχου τότε, Λοχαγός Α. Σέργιος, πήρε μια διμοιρία και μαζί με τον στρατιώτη που τον είχε δει τραυματισμένο πήγαν προς ανεύρεσή του. Μετά από επίμονες έρευνες, ο τραυματίας ευρέθη. Ητο βαριά τραυματισμένος και του ή το αδύνατο μετά τον τραυματισμό του να ακολουθήσει το λόχο. Εδώ θα αναφέρομε ότι ο τραυματίας που εξώμενε σ' αυτά τα μέρη θα έβρισκε ένα τραγικό θάνατο κατά τη διάρκεια της νύχτας, από λύκους και από ό,τι άγρια της περιοχής εκείνης του Μικρασιατικού πολέμου.
Ο Ανθυπολοχαγός Μεσσινόπουλος έτυχε στα νοσοκομεία αρίστης περιποίησης, ήρωος. Περάσανε χρόνια, με τον πατέρα μου Σέργιο είχαμε πάει στην Αθήνα. Περπατούσαμε στην οδό Αθηνάς. Ένα τζιπ με το σημαιάκι του Στρατηγού σταμάτησε μπροστά μας. Ο Στρατηγός που ήτο στο στρατιωτικό τζιπ κατέβηκε. Αγκάλιασε τον πατέρα μου Σέργιο με απέραντη χαρά. Ο πατέρας μου τον ανεγνώρισε και του φώναξε: «Ο Μεσσινόπουλος είσαι!».
Αναμνήσεις πολέμου και γεγονότα που έφεραν πίσω εποχές αξέχαστες. Εδώ θα αναφερθεί ότι ο στρατηγός Μεσσινόπουλος την εποχή εκείνη ήτο αρχηγός ΓΕΘΑ. Τουτέστιν αρχηγός του Ελληνικού Στρατού.
Η έντυπη φωτογραφία δείχνει εποχή όταν ο Α. Σέργιος ήτο στρατιωτικός διοικητής Αθηνών, Πειραιώς και Νήσων. Είχε απελευθερωθεί η Κρήτη και ο Σέργιος υποδέχετο τον Πρίγκηπα Γεώργιο και τους ναυάρχους του Γαλλικού στόλου που είχε επισκεφτεί την Κρήτη την εποχή εκείνη.

