Βραδιά μουσικής και λογοτεχνίας πραγματοποιεί ο Πολιτιστικός Φυσιολατρικός Σύλλογος Βρυσών την ερχόμενη Δευτέρα 18 Αυγούστου.

Στο πλαίσιο της βραδιάς με τίτλο «μην αφήνετε τη σκλαβιά να γίνεται συνήθεια» ο δημοσιογράφος Νίκος Ψιλάκης πρόκειται να διαβάσει αποσπάσματα από το μυθιστόρημα «Δυο φεγγάρια δρόμο», ενώ ο Γιάννης Βάρδας πρόκειται να «ταξιδέψει τους παρευρισκόμενους στο όνειρο» σύμφωνα με τους διοργανωτές της εκδήλωσης.

Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Νίκος Ψιλάκης αναφέρεται στον ρόλο της λογοτεχνίας στην εποχή μας, μιλά για την αιώνια Κρήτη που τον ενέπνευσε, για τις παραδοσιακές κοινωνίες που μπορούν να αντιστέκονται στις προκλήσεις, για την ομορφιά του κόσμου που κρύβεται στα απλά πράγματα. Κι ένας από τους πιο σημαντικούς βάρδους της Κρήτης, ο Γιάννης Βάρδας ή Λυραρογιάννης, θα μας ταξιδέψει στον κόσμο των ονείρων. Μαζί του οι εξαίσιοι χορευτές του Κρούστα που, μακριά από τους εντυπωσιασμούς και τις ακρότητες, θα μας μυήσουν σε γνωστούς και ξεχασμένους χορούς της τοπικής λαϊκής παράδοσης.

Οι ορεσίβιοι Κρητικοί, αυτοί με τη βαριά ιστορία που την έγραψαν οι ίδιοι, δείχνουν το δρόμο της ελευθερίας: «Όποιον δρόμο και να διαλέξεις, εκεί σε οδηγεί, ο Θεός σε αφήνει ελεύθερο να διαλέξεις. Όσο το σκέφτομαι, τόσο και πιο πολύ καταλαβαίνω πως ο Θεός είναι δρόμος».

Με μεγάλη προθυμία, λέει ο κ. Ψιλάκης, ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση των φίλων από τις Βρύσες. Είναι χαρά να μοιράζεσαι με τους ανθρώπους ενός χωριού αυτά που δανείστηκες από την παράδοση. Είναι σα να τα επιστρέφεις κάθε στιγμή μεταπλασμένα. Ήταν πρόκληση να βρεθώ πλάι στον Γιάννη τον Βάρδα, τον σπουδαίο ποιητή και καλλιτέχνη, τον τελευταίο από τις μεγάλες αυτόφωτες μορφές του λαϊκού πολιτισμού, λυράρη, μαντιναδολόγο, θυμόσοφο και φιλόσοφο. Και με τους χορευτές του Κρούστα που διδάσκουν με τον τρόπο και τη στάση τους. Μετά την αναφορά στο ρόλο της λογοτεχνίας θα διαβάσω αποσπάσματα που περιγράφουν ένα δραματικό γλέντι, σε κρητικό καφενείο, στις αρχές της δεκαετίας του 40. Κι άλλο ένα που έγινε στο βουνό στις αρχές της δεκαετίας του 50. Όσο κι αν είναι μυθοπλασία, προσπάθησα να διατηρήσω μέσα στις σελίδες μου ένα κομμάτι της κρητικής ψυχής. Αυτό που μπορεί να κάνει τραγούδι τη χαρά και μαντινάδα τον πόνο.

Είναι, τελικά, αυτό που μπορεί να γίνεται σάλπισμα και να φεύγει από το στόμα του ορεσίβιου Κρητικού: Όταν τελειώνει ο ένας πόλεμος, έρχεται ο άλλος. Και μην ακούτε που βάζουν στο στόμα του Θεού λόγια που δεν θα καταδεχόταν να πει· να τρως το ένα χαστούκι και να γυρνάς το μάγουλο για να φας και το άλλο. Δεν λέει ο Θεός να σκύβεις το κεφάλι, περήφανους μας θέλει. Αυτά τα λένε οι δεσμοφύλακες για να μας αποκοιμίζουν και να δένουν πιο εύκολα τις αλυσίδες στα χέρια μας. Τα λένε κι οι προσκυνημένοι για να δικαιολογούν το γονάτισμά τους. Λένε πως δυο δυνάμεις ορίζουν τις τύχες του κόσμου. Παλεύουν αναμεταξύ τους κι όποιος καταφέρει να βάλει τον άλλο κάτω· ο Θεός με τον Δαίμονα, το καλό με το κακό. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια. Ξέρω, όμως, ότι δυο άλλες δυνάμεις είναι σε πόλεμο από τότε που μαζώχτηκαν οι άνθρωποι από τα σπήλια και κάμανε κράτη· οι λαοί με την εξουσία. Θέλετε να νικήσει ο Θεός στον πόλεμο με τον Δαίμονα; Βοηθείστε τον! Κάντε το σταυρό σας, μπείτε στο μεροκάματο του δίκιου. Θέλετε να νικήσουν οι λαοί στον πόλεμο με την εξουσία; Σηκώστε τα μανίκια, μη δειλιάζετε, μπείτε στη μάχη!

Η είσοδος στην παρουσίαση είναι ελεύθερη.