Της Ειρήνης Κουτσαντωνάκη*
Η θέα του πλανήτη Γη από τις τηλεοράσεις είναι τελείως αποκαρδιωτική για κάθε ευαίσθητο και σκεπτόμενο άνθρωπο. Εικόνες αποκαλύψεως, πραγματικά τρομακτικές βλέπουμε δυστυχώς συχνά.
Μεταξύ αυτών και οι πρόσφατες φρικιαστικές εικόνες του αεροπορικού δυστυχήματος στην Ουκρανία με τα διάσπαρτα πτώματα και τα κομμένα μέλη ανθρώπων και μικρών παιδιών, ενώ το αεροπλάνο των μαλαισιανών αερογραμμών πετούσε πάνω από την εμπόλεμη ζώνη.
Λες και κάποια κατάρα να κυνηγούσε πάλι τις ίδιες αερογραμμές οδηγώντας το αεροπλάνο πάνω από τη φρίκη και τη βδελυγμία ενός εμφυλίου πολέμου.
Και συνεχίζεται αργότερα το κορύφωμα του δράματος βλέποντας σε άλλη τηλεθέση τα σκοτωμένα και ακρωτηριασμένα “λευκά περιστέρια-μικρά παιδιά” στη Λωρίδα της Γάζας από τις βόμβες των Ισραηλινών αλλά και τις απώλειες στο αντίπαλο στρατόπεδο από τις ρουκέτες της Χαμάς. Και όλα αυτά να διαδραματίζονται στον τόπο και ευρύτερο χώρο, όπου αιώνες πριν ακούστηκε από αγγέλων στόματα το: “Επί Γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία” και αναμφίβολα συνεχίζει να ηχεί μέχρι σήμερα, αλλά σε “ώτα μη ακουόντων”, δηλαδή στα αυτιά των εκπροσώπων της ανήθικης πολιτικής των ισχυρών του πλανήτη. Οπως επίσης δεν τους ενοχλεί -αντιθέτως μάλιστα - ο αβάσταχτος πόνος και ο σπαραγμός των μανάδων, που έχασαν τα βλαστάρια τους και η απόγνωση των συγγενών και από τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές για το χαμό προσφιλών τους προσώπων.
Ανενόχλητοι από την ανείπωτη φρίκη υποθάλπτουν παρασκηνιακά, για τους δικούς τους λόγους το αιματοκύλισμα χωρίς αναστολές. Αυτή είναι λοιπόν η εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού στην εποχή του πλανητισμού και της παγκοσμιοποίησης;
Είναι αληθινά απογοητευτική η κατάντια του σύγχρονου πολιτισμού με την τεράστια τεχνολογική ανάπτυξη, χωρίς την παράλληλη πρόοδο του ανθρωπισμού, που θα αποτελούσε το αντίπαλο δέος για την ανάσχεση και καταστολή της δράσης του τέρατος της σύγχρονης πολεμικής μηχανής στα χέρια κάποιων ισχυρών - παρανοϊκών οι οποίοι κατευθύνουν σήμερα την τύχη των λαών.
Η θηριωδία στη Λωρίδα της Γάζας με θύματα αθώα μικρά παιδιά και νήπια αναβιώνει σήμερα στην ίδια περιοχή, όπου κάποτε ο αιμοσταγής βασιλιάς Ηρώδης πραγματοποίησε τη σφαγή των νηπίων χάριν του θρόνου του, όπως ακριβώς και τώρα λόγω κάποιων συμφερόντων. Ποιες είναι λοιπόν οι αντιδράσεις της “πολιτισμένης” διεθνούς κοινότητας;
Είναι χλιαρές και όχι αποτελεσματικές. Και αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους θα πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι: Είναι μεγάλο και δυσαναπλήρωτο το έλλειμμα σοφίας και σύνεσης που διαθέτουν σήμερα οι πολιτικοί ηγέτες του κόσμου.
Επίσης σχεδόν απούσα είναι και η σύγχρονη πνευματική ηγεσία από τα τεκταινόμενα στον πλανήτη, δείχνοντας ανήμπορη να αναλάβει ενεργό δράση. Ακόμη μεγάλη ευθύνη φέρουν και οι ηγέτες των μεγάλων θρησκειών του πλανήτη, εφόσον δεν προχωρούν στην άμεση και απόλυτη καταδίκη του θρησκευτικού φανατισμού, που θα οδηγούσε στην εξάλειψη του μίσους μεταξύ αλλοθρήσκων, το οποίο εξάπτει και πυροδοτεί μεταξύ συνανθρώπων καταστάσεις παραφροσύνης.
Δεν υπάρχει τραγικότερη ειρωνία της τύχης και πιο απαίσια ιδέα από αυτήν του “Ιερού πολέμου” με αποτέλεσμα την αλληλοσφαγή των ανθρώπων.
Ποιος Θεός θα τό ‘θελε αυτό σύμφωνα με την κοινή λογική; Τελικά το έλλειμμα δράσης και στα τρία προηγούμενα επίπεδα αθροιστικά είναι μεγάλο και είναι αυτό που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία του παγκόσμιου πολιτισμού. Είναι δε χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στις συρράξεις, που παρατηρούνται σε διάφορα σημεία του πλανήτη στον παρόντα χρόνο, οι ηγέτες των ισχυρών πίσω από τους αντιπάλους ευρισκόμενοι προϊδεάζουν με “κροκοδείλια δάκρυα” ότι δήθεν βοηθούν με οιονδήποτε τρόπο και κόπτονται υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ομως η αλήθεια είναι όπως έχουμε δει πολλές φορές ότι στόχο έχουν τα δικά τους συμφέροντα αδιαφορώντας αν το τίμημα των δικών τους συμφερόντων είναι ανθρώπινες ζωές. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση της Γάζας στη σύγκρουση μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων έχουμε την αίσθηση ότι με κροκοδείλια συμπεριφορά καταβροχθίζουν τρυφέρες παιδικές- κατά το πλείστο - υπάρξεις χωρίς σταματημό.
Για μια ακόμη φορά επαληθεύεται σήμερα τόσο τραγικά η αρχαία ρήση:
“Πολλά τα δεινά κουδέν ανθρώπου, δεινότερον πέλει” Πράγματι ο άνθρωπος εξακολουθεί να παραμένει μέχρι σήμερα το φοβερότερο θηρίο της ανθρώπίνης ζούγκλας.
* Η Ειρήνη Κουτσαντωνάκη είναι μαθηματικός

