Μέσα στο φόρτε των διακοπών, μέσα στην καρδιά του θέρους, μεταξύ πανηγυριών και θαλάσσιων λουτρών, ταξιδιών, περιπλανήσεων και περιηγήσεων, προβάλλει η Παναγία. Αυτή που η εκκλησία μας αποκαλεί και Πλατυτέρα των ουρανών και ο λαός της έχει δώσει τόσα και τόσα προσωνυμία, η απαρίθμηση των οποίων απαιτεί μια ολόκληρη σελίδα.

Ανεξάρτητα πού και σε τι πιστεύει ο καθένας, η Παναγία είναι η πιο προσφιλής μας επίκληση σε κάθε δυσκολία και κάθε αναποδιά. Από αυτή ζητάμε βοήθεια, σε αυτή προσευχόμαστε, σ’ αυτήν ορκιζόμαστε και το δικό της χέρι θέλουμε να πιάσουμε την κρίσιμη στιγμή. Σήμερα λοιπόν στην Κοίμηση της, ας της αφιερώσουμε λίγο χρόνο και ας αφιερωθούμε στην πίστη της.

Οι καιροί είναι δύσκολοι και η πυξίδα έχει χαθεί. Κοιτώντας βαθιά την εικόνα της Παναγίας μπορεί και να ξαναβρούμε τον προσανατολισμό μας. Καλά τα πανηγύρια, καλά τα γλέντια, αλλά ας ασχοληθούμε και λίγο με την Αίτια, ο εορτασμός της οποίας λέγεται και Πάσχα του καλοκαιριού.

“Π”