Το «μικρό Πάσχα του καλοκαιριού», όπως αποκαλείται ο Δεκαπενταύγουστος, είναι πολύ σημαντική θρησκευτική γιορτή για όλη την Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη. Σήμερα και αύριο χιλιάδες πιστοί συρρέουν στους ναούς και τις μονές της Κοιμήσεως της Θεοτόκου για να τιμήσουν την Μητέρα όλων των ανθρώπων.

Στο Ηράκλειο οι κυριότεροι ναοί της Κοιμήσεως της Θεοτόκου που έχουν βάλει τα γιορτινά τους είναι η «Παναγίτσα» στο Μασταμπά, η «Βουτιανή» και η Παναγία Καμαριανή στη Ν. Αλικαρνασσό, ενώ γιορτάζουν ακόμα ο ναός της Παναγίας της Χαρακιανής, επί της εθνικής οδού Ηρακλείου - Ρεθύμνου, ο Ιερός Ναός της Παναγίας «Φανερωμένης» της Ενορίας Αγίου Νικολάου Αρχανών, ο Ιερός Ναός Παναγίας Πηγαδιώτισσας στο Θραψανό και ο Μητροπολιτικός Ναός της Μεγάλης Παναγίας στην Νεάπολη Λασιθίου.

Επίσης, γιορτάζουν η Μονή Αγκαράθου, η Ιερά Μονή Παλιανής, το Μοναστήρι της Παναγίας της Καλυβιανής, η Μονή Κουδουμά, η Αγία Μονή Βιάννου, η Μονή Οδηγητρίας.

Η Ελλάδα δεν υμνολογεί την Παναγία μοναχά με τις ψαλμωδίες που λέγονται στις εκκλησίες αλλά με το καθετί, με τα χωριά της, με τα νησιά της, με τα βουνά της που είναι στολισμένα με τ' αγιασμένο το όνομά της.

Γενεές πιστών μακαρίζουν τη Θεοτόκο καθώς εκείνη προφητικά το είπε: "Ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί" (Λουκ., 1,48). Και κάθε ψυχή Χριστιανού στρέφεται πάντα με το θάρρος και την εμπιστοσύνη του παιδιού προς την Παναγία γιατί είναι η μητέρα και στο πανάχραντο πρόσωπό της ο κάθε πιστός βλέπει τη μητέρα του, εκείνη που τον κυοφόρησε μέσα της, που του θήλασε το γάλα της, που τον κράτησε στα χέρια της, που τον ζέστανε και τον προστάτεψε στην αγκαλιά της. Στην Παναγιά και στη μητέρα μετά το Θεό πρέπει κάθε στοργή και αγάπη, κάθε τιμή και σεβασμός, κάθε μακαρισμός και κάθε έπαινος από όλα τα παιδιά κι απ’ όλο τον κόσμο.

Κάποτε, εκεί που δίδασκε ο Ιησούς Χριστός, μέσα από το πλήθος ακούστηκε μια φωνή: "Μακαρία η κοιλία η βαστάσασά Σε και μαστοί ους εθήλασας" (Λουκ. 11,27). Χαρά στη μάνα που Σε γέννησε και το γάλα που εθήλασες. Ηταν η φωνή μιας γυναίκας που μπορεί να ήταν μητέρα και στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού έτσι καθώς τον έβλεπε και τον άκουγε να ζήλεψε κι αυτή ένα τέτοιο παιδί.

Και ήταν τόσο αληθινή και άδολη αυτή η φωνή όσο είν’ αλήθεια πως ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα μεσ' από την ψυχή μιας γυναίκας που πάντα περισσότερο από όλα τη συγκλονίζει το αίσθημα της μητρότητας.

Η Παναγία είναι η φανερωμένη αγιότητα, το αρχέτυπο του γυναικείου βασιλικού ιερατεύματος.

Οι πατέρες λένε ότι η Θεοτόκος με τη μεσιτεία της, τον Θεό έκανε άνθρωπο και τον άνθρωπο Θεό, τον ουρανό ένωσε με τη γη και τη γη με τον ουρανό, το δε ανθρώπινο γένος ελευθέρωσε από τη φθορά.