
«Ξαφνικό θάνατο» στους μικρομεσαίους κατασκευαστές και στο εθνικό σύστημα παραγωγής των δημοσίων έργων επιβάλλει η Κυβέρνηση, όπως καταγγέλλουν σε σχετική ανακοίνωση τους οι εργολήπτες δημοσίων έργων της Κρήτης μετά την παγκρήτια συνέλευση που πραγματοποίησαν.
Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν, “μετά την καταδικαστική για τον κλάδο τροπολογία, στις 24.7.2014, στο άσχετο νομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ (Ν. 4278/14) με τίτλο «Φάροι, Στρατολογία και άλλες διατάξεις», με την οποία κατήργησε τα ανώτερα και κατώτερα όρια συμμετοχής σε διαγωνισμούς αλλά και το μητρώο πιστοποίησης εργοληπτικών επιχειρήσεων (ΜΕΕΠ), η κυβέρνηση σπεύδει σήμερα να ολοκληρώσει την κατεδάφιση του εθνικού συστήματος παραγωγής των Δημοσίων Έργων με την ένταξη στο πολυνομοσχέδιο, που μόλις προχθές, με συνοπτικές διαδικασίες, ψηφίστηκε από την Βουλή, του Νόμου-Πλαισίου τις Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (Ε.Α.Α.ΔΗ.ΣΥ.) με τίτλο: «Για τη διαμόρφωση ενός ενιαίου κανονιστικού και θεσμικού πλαισίου σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών». Με την πρώτη ανάγνωση του νομοσχεδίου εξάγεται αβίαστα ο χαρακτηρισμός του ως μηχανισμός εμπέδωσης της αδιαφάνειας, ως εύφορο πεδίο υπόθαλψης κάθε μορφής διαπλοκής. Το «τσουβάλιασμα» έργων προμηθειών και υπηρεσιών, δηλαδή ανόμοιων πραγμάτων, σε ένα γιγάντιο νομοσχέδιο ασφαλώς δεν συμβάλλει σε καμία περίπτωση στην απλοποίηση της γραφειοκρατίας. Η κατάργηση των παραδοσιακών όρων «Εργολήπτης», «Προμηθευτής» και «Πάροχος Υπηρεσιών» και η αντικατάσταση τους από τον ενιαίο όρο «Οικονομικός Φορέας» υποδηλώνει και την «ολιγοπωλιακή» λογική η οποία κυριαρχεί στον σύνολο του Νόμου. Είναι ανεπίτρεπτο έως άκρως επικίνδυνο, να επαφίεται σε Προεδρικά Διατάγματα και όχι σε νόμους, η βαθύτερη ουσία της παραγωγής των Δ.Ε., αυτή που θα αποτυπωθεί στους προβλεπόμενους Κανονισμούς Ανάθεσης και Εκτέλεσης Έργων. Δεν προβλέπεται κανένας ουσιαστικός διαχωρισμός θεσμικού πλαισίου μεταξύ μικρών (κάτω του ορίου της Ε.Ε.) έργων και μεγάλων (πάνω του ορίου της Ε.Ε.). Γίνεται διάκριση των συμβάσεων βάσει του προϋπολογισμού ως εξής : Έργα ήσσονος αξίας έως 2.500 ?, χαμηλής αξίας από 2.500 ? έως 5.000.000 ? και υψηλής αξίας από 5.000.000 ? και άνω. Καταργούνται δηλαδή οι έως τώρα εφαρμοζόμενες διακηρύξεις Α και Β τύπου και εφαρμόζονται οι κοινοτικές οδηγίες για όλες τις συμβάσεις πάνω από 2.500 ?. Κατά το μεγαλύτερο μέρος του το σχέδιο νόμου αποτελεί «τυφλή» προσαρμογή σε διατάξεις σχετικών Οδηγιών της Ευρ. Ένωσης (όπως 2004/17/ΕΚ, 2004/18/ΕΚ κλπ), χωρίς να εξετάζεται η συμβατότητα τους με το ελληνικό δίκαιο. Δικαίωμα συμμετοχής στη διαγωνιστική διαδικασία μπορεί να έχει ο κάθε διαγωνιζόμενος που θα μπορεί να στηρίζεται, για τη συγκεκριμένη σύμβαση, στις οικονομικές και τεχνικές ή/και επαγγελματικές ικανότητες άλλων, θα μπορεί, δηλαδή, να διεκδικεί την ανάληψη έργων που απαιτούν μεγαλύτερη οικονομική επάρκεια και τεχνική ικανότητα από εκείνη που ο ίδιος διαθέτει. Οι αρμοδιότητες που προβλέπονται για την Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων την καθιστούν το όργανο που θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στην παραγωγή δημοσίων έργων. Αναρωτιέται κανείς τι ρόλο μπορεί να έχει πλέον το Υπουργείο ΥΠΟΜΕΔΙ. Πρόκειται για κυριολεκτική παράδοση σε ένα, ουσιαστικά ανέλεγκτο, όργανο της εκτελεστικής εξουσίας. Συμπερασματικά: Ο νόμος-πλαίσιο για τις Δημόσιες Συμβάσεις, αντί να πατάσσει την γραφειοκρατία την γιγαντώνει, αντί να θεραπεύει τις παθογένειες του συστήματος παραγωγής έργων τις καλλιεργεί και τις πολλαπλασιάζει, αντί να υπηρετεί την διαφάνεια θεσμοθετεί την πολύμορφη αδιαφάνεια μέσα από ανεξέλεγκτες απευθείας αναθέσεις, αντί να μάχεται τις αιτίες που γεννούν την συναλλαγή και την διαπλοκή εισάγει πλήθος νέων γενεσιουργιών εστιών και, τέλος, αντί να σηματοδοτήσει την πρόοδο και την μεταρρύθμιση στα Δημόσια Έργα επιφέρει την πλήρη απορρύθμιση και την οπισθοδρόμηση τους στην «φεουδαρχική» λογική”.

