Της Ελένης Μπετεινάκη, που γράφει, διαλέγει, προτείνει, παρουσιάζει και σχολιάζει αγαπημένα παραμύθια για τις μέρες των διακοπών

Αύγουστος… μήνας διακοπών, μήνας γεμάτος νεράιδες, ξωτικά, ιστορίες και παραμύθια για φεγγάρια, πριγκίπισσες, νεράιδες και δαιμόνια που κλέβουν τη δύναμη του νερού κι αστέρια που φωτίζουν ίσαμε το ξημέρωμα. Ιστορίες λίγο διαφορετικές αλλά πάντα γεμάτες δράση, περιπέτεια, συγκίνηση, σκέψη και φυσικά διασκέδαση.

Τα παραμύθια παραμένουν πάντα αγαπημένα αναγνώσματα, εκεί λίγο πριν κοιμηθούμε ή κι όταν σουρουπώνει τότε που η φαντασία βγάζει βόλτα όλα της τα παιδιά και γεμίζει ο κόσμος όνειρα και εικόνες … Αλήθεια εσείς πιστεύετε στους φίλους; Νομίζετε πως οι φίλοι όλα τα μπορούν; Ακόμα και στα δύσκολα, ακόμα και στα “δεν μπορώ” και στα “μη” και στα “δεν πρέπει”; Και τα παιδιά αυτό πιστεύουν μόνο που πολλές φορές δεν μπορούν να το εκφράσουν με λόγια και το ζωγραφίζουν ή το κάνουν μόνα τους μια ιστορία. Κι είναι πολλά τα παραμύθια για τους φίλους που είναι δύσκολο να διαλέξεις. Είναι όμως μερικά που σ’ αγγίζουν περισσότερο… Φιλίες που κανείς δεν μπορεί να σταματήσει ή να σβήσει γιατί τα παιδιά σκέφτονται τον κόσμο μας διαφορετικά.



1Αμίλητη Αγάπη, Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου (εικ. Κατερίνα Χοδουλού), εκδ. Πατάκης

Μια αχώριστη παρέα τριών παιδιών. Εφηβικοί έρωτες και παντοτινές φιλίες. Η ζωή στα μαθητικά χρόνια με όλα της τα προβλήματα, τις αγωνίες αλλά και τις χαρές. Μια ιστορία που εξελίσσεται στον σύγχρονο κόσμο με πρωταγωνιστή τον Θέμη, έναν πανέξυπνο νέο που όμως η ζωή το θέλησε να ζει πάνω σε ένα αναπηρικό καροτσάκι. Αυτό δεν θα τον εμποδίσει να εξελιχθεί και να ζει μια απόλυτα φυσιολογική κατάσταση, όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του. Θα βοηθήσει πολύ σε ακραίες καταστάσεις που συχνά, δυστυχώς, συναντούμε στα σημερινά σχολεία. Καταστάσεις βίαιες απέναντι σε πιο αδύναμα παιδιά, τη λεγόμενη σχολική βία, τον αποκλεισμό και τον ρατσισμό. Θα δώσει προτάσεις και λύσεις και ο ίδιος θα καταφέρει πράγματα που ίσως να μην έκαναν παιδιά που δεν είχαν το δικό του κινητικό πρόβλημα.

Βιβλίο άρρηκτα δεμένο με την εφηβική φιλία αλλά και με τον έρωτα. Τον έρωτα που φοβάται να φανερωθεί σ’ αυτήν την ηλικία, μήπως και υπάρχει απόρριψη αλλά που σαν «ειπωθεί» γίνεται ακόμα δυνατότερος και συχνά παντοτινός. Ο Θέμης, η Όλγα, η Ειρήνη, ο Γρηγόρης και οι τρεις «Νταήδες» συνθέτουν ένα υπέροχο νεανικό μυθιστόρημα κατάλληλο για εφήβους και μεγάλους, ύμνο στην φιλία, στον έρωτα και στην αντιμετώπιση δυσκολιών. Γραμμένο με μαεστρία και πλοκή τέτοια που μόνο οι πολύ μεγάλοι συγγραφείς ξέρουν. Κι εμείς ξέρουμε επίσης πόσο πιο δύσκολο είναι να γράφει κανείς βιβλία για παιδιά και νέους.

Γιατί όπως πολύ όμορφα λέει η κ. Λότη στο βιβλίο της:

«Τα παιδιά τις νιώθουν τις λέξεις. Είναι απαλές; Σκληρές; Στρογγυλές; Αιχμηρές; Τα παιδιά τις γεύονται τις λέξεις. Είναι γλυκές; Αλμυρές; Ξινές; Πικρές; Τα παιδιά τις μυρίζουν τις λέξεις. Οι λέξεις είναι η γύγη στ’ άνθη των πραγμάτων… Μπόρις Νόβακ».



2Τρελό μου αμαξίδιο, Μερκούριος Αυτζής (εικ.: Ελίζα Βαβούρη), εκδ. Ψυχογιός

Η Σούζα είναι …ένα αναπηρικό αμαξίδιο που μπαίνει στη ζωή της Νανάς και σαν σκοπό του έχει να την κάνει να γελάει και να την ταξιδεύει παντού. Αυτή η λέξη, « παντού», είναι ο λόγος αυτής της καταπληκτικής ιστορίας για το τρελό αμαξίδιο, όπως το φωνάζει η Νανά, που τελικά δεν μπορεί να φτάσει παντού, γιατί οι άνθρωποι δεν φρόντισαν όσο έπρεπε κάποια πράγματα. Τους δρόμους, τα πεζοδρόμια, τις σκάλες, τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, τις διαβάσεις και όλα τα πολλά και παράλογα που δυσκολεύουν την κυκλοφορία κάποιων ανθρώπων που δεν είναι όπως όλοι οι άλλοι. Κι εκεί που η ζωή «πατάει φρένο», η φαντασία παίρνει φτερά και η Σούζα με την Νανά πετούν σε άλλους κόσμους, χωρίς φόβο, θυμό, παράπονο και αγανάκτηση. Ώσπου μια μέρα οι δύο φίλοι βρέθηκαν σε μια διαδήλωση με δεκάδες άλλα αμαξίδια και αναπήρους κάθε ηλικίας και για λίγο ζήσανε εκείνο το όνειρο… Να περπατήσουν σε άδειους δρόμους με ασφάλεια και σιγουριά. Όμως το όνειρο μετατράπηκε σε εφιάλτη όταν η Νανά χτυπήθηκε και η Σούζα βρέθηκε παρατημένη και σχεδόν διαλυμένη στην άκρη του δρόμου. Με την δύναμη της αγάπης, της ελπίδας και της φαντασίας αλλά και χιλιάδων πυγολαμπίδων το «τρελό αμαξίδιο» επέστρεψε κοντά στη φίλη του και οι δύο τους ξανά αχώριστοι και περιποιημένοι τώρα πια, βρέθηκαν ξανά στους δρόμους σε μια παρέλαση παρέα με την γαλανόλευκη σημαία …

3Η Τρίτη Μάγισσα, Μαρία Αγγελίδου,(εικονογράφος Κατερίνα Βερούτσου) εκδ. Μεταίχμιο

Τις μάγισσες στα παραμύθια τις γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά. Συνήθως είναι «κακές» και κάνουν χίλια δυο για να παρασύρουν τα παιδιά. Στην ιστορία της Μαρίας Αγγελίδου τα πράγματα είναι διαφορετικά. Οι μάγισσες μοιάζουν πολύ με τους κοινούς ανθρώπους. Στην καθημερινή τους ζωή, δουλεύουν, μαγειρεύουν, ψωνίζουν. Κι όπως όλες οι μαμάδες του κόσμου σ’ αυτό το παραμύθι η μαμά μάγισσα ονειρεύεται και ψάχνει το καλύτερο για να αποκαταστήσει τις τρεις κόρες της. Για την πρώτη, η δουλειά είναι έτοιμη στο δικό τους εργοστάσιο που φτιάχνει κρέμες και καλλυντικά. Η δεύτερη θα γίνει δημοσιογράφος. Το θέμα είναι η τρίτη και μικρότερη. Θέλει να γυρίσει και να γνωρίσει τον κόσμο, να μυρίσει, να νιώσει και να αποφασίσει μόνη της τι θέλει να κάνει. Κι όταν χορτάσει εμπειρίες, χρώματα και εικόνες καταλαβαίνει πως όλα τούτα χωράνε μόνο στα παραμύθια και στις ταινίες. Κι η δική της ιστορία και διαδρομή στη ζωή έτσι αρχινά…

Μοναδικές εικόνες από την Κατερίνα Βερούτσου και μια ιστορία που θα σας χαρίσει μια μικρή μαγεία και καληνύχτα όχι μόνο για 10 λεπτά …



4Ο βάτραχος και το φιλί, Εύη Γεροκώστα, (εικονογράφηση Κατερίνα Χαδουλού) εκδ. Μεταίχμιο

Η παραμυθού μας η Εύη Γεροκώστα έφτιαξε και αυτή μια ιστορία για τις μικρές καληνύχτες. Μια ιστορία που μας θυμίζει τον πρίγκιπα βάτραχο και ας είναι η ηρωίδα του παραμυθιού η μικρή βατραχίνα. Ο βάτραχος ξέροντας και αυτός την άλλη εκείνη γνωστή ιστορία του προγόνου του νομίζει πως αν φιλήσει μια πριγκίπισσα θα μεταμορφωθεί κι αυτός σε πρίγκιπα. Τίποτα μαγικό δεν συμβαίνει όσα φιλιά και να δίνει. Μια μέρα δυο απλοί βάτραχοι συναντήθηκαν στην ακροποταμιά κι άρχισαν να συζητούν μεταξύ τους. Κι όπως γίνεται και στη ζωή επειδή πρίγκιπες μάλλον δεν συναντάει εύκολα κανείς, υπάρχουν πράγματα που μας ενώνουν με τους άλλους όπως η μυρωδιά, η φωνή, η θύμηση, μια μικρή κίνηση, ένα χαμόγελο, ένα φιλί και τότε…τότε όλα μπορούν να συμβούν…για μια ζωή μέσα σε …10 λεπτά.



5Το καπέλο του καλλιτέχνη Βίνσεντ Βαν Γκογκ, Φιλία Δενδρινού, εκδ. Λιβάνης

Ήταν μια μέρα ένα καπέλο ψάθινο που είχε μια παράξενη παρέα και αφού βαρέθηκε να ζει σε ένα τραπέζι, ξεχασμένο, αποφάσισε να πάει αν βρει την τύχη του. Όλοι συμφωνήσαν μαζί του πως είχε δίκιο κι είχαν μια κουβέντα να του πουν. Καλοκαίρι θα ταν και η ζέστη απλωνόταν παντού και σαν φύσηξε ένα απαλό αγέρι το καπέλο κουνήθηκε από τη θέση του και «πετάχτηκε» στον κήπο του σπιτιού. Κι άρχισε να ταξιδεύει, στον μπλε ουρανό που έμοιαζε με φουρτουνιασμένη θάλασσα. Κι άκουγε τα πουλιά, κείνα τα μαύρα κοράκια, κι έβλεπε τα σταροχώραφα, τα περίφημα στάχυα της Άρλ. Κι είδε τους θεριστές που ξεκουράζονταν στις θημωνιές και πέρασε πάνω από άλλους κήπους και τότε θυμήθηκε μέσα στην τόση ομορφιά πως εκείνο δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα παλιό ψάθινο καπέλο με μια ξεθωριασμένη κορδέλα γύρω του Και κατέβηκε λίγο πιο χαμηλά να δει και να νοιώσει την ομορφιά από τις ίριδες. Και περιπλανήθηκε πάνω από εκκλησιές και καμπαναριά και αγροτόσπιτα και θαύμασε την απλότητα των χωρικών και συνέχισε το ταξίδι του. Κι είδε τα άστρα να τρεμοσβήνουν μια έναστρη νύχτα μοναδική και το πήρε το ξημέρωμα κι έφτασε στην πολιτεία του Αρλ και στα σπίτια με τα μεγάλα παράθυρα. Και τότε είδε μια κάμαρη με ένα πολύ ψηλό κρεβάτι κι ένοιωσε μια συγκίνηση σ αυτό το τόσο λιτό δωμάτιο και αφού περιεργάστηκε τον χώρο είδε γραμμένο σε ένα παλιό κασόνι ένα όνομα : Βίνσεντ. Κι εικόνες πολλές ήρθαν στο μυαλό του για τον άνδρα που είχε αυτό το όνομα και που ίσως θα μπορούσε να είχε ανάγκη ένα παλιό ψάθινο καπέλο όπως ήταν αυτό …Και, ναι ήταν αυτός …κι αφού συλλογίστηκε το μακρύ του ταξίδι, βρήκε επιτέλους το σκοπό του, κι έγιναν οι δυο τους φίλοι αχώριστοι από τότε... μέχρι την αιωνιότητα!

Κι όταν η Τέχνη γίνεται παραμύθι …η ομορφιά και οι ιστορίες δεν τελειώνουν ποτέ!

6Του σκοινιού τα μανταλάκια, Αντώνης Παπαθεοδούλου, (Εικον. Πέτρος Μπουλούμπασης) εκδ. Πατακης

Φίλοι, ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε μετά την οικογένεια. Τους επιλέγομε, τους προσέχουμε, τους αγαπάμε και αν καμιά φορά τσακωνόμαστε είναι γιατί η ζωή χρειάζεται μια ποικιλία, γιατί δεν συμφωνούμε σε όλα, όμως στα δύσκολα πάντα είμαστε μαζί. Γιατί οι φίλοι είναι σαν τα μανταλάκια… Ώρες πολλές στην απλώστρα, με μικρά καβγαδάκια αλλά σαν φτάνουν εκείνες οι γκρίζες μέρες και εκείνα τα βαριά τα χαλιά και τα παπλώματα τα ασήκωτα, τότε όλα αλλάζουν. Τα μανταλάκια ενώνονται και μαζί… μόνο μαζί σηκώνουν όλα τα βάρη, σαν και μένα με τους φίλους μου. Μια ιστορία να την πεις, να την διηγηθείς, να τη ζωγραφίσεις να την προχωρήσεις πέρα μακριά, εκεί στα σύννεφα που κάποια πράγματα τα μπορούν να τα σηκώσουν μόνο αυτά… Να χαμογελάσεις και να πεις έτσι, έτσι ακριβώς κάνω κι εγώ με τους φίλους μου…



7Ο φεγγαροσκεπαστής, Eric Puybaret, εκδόσεις Αίσωπος

Οι φίλοι όταν είναι μαζί, είπαμε κάνουν θαύματα. Σ’ αυτό το υπέροχο παραμύθι ο Τιμολέων έχει αναλάβει μια πολύ σπουδαία αποστολή. Είναι ο καινούργιος φεγγαροσκεπαστής, νέος, ταλαντούχος αλλά χωρίς πείρα ακόμα… Πρέπει να φτάσει στο φεγγάρι το γρηγορότερο, να αντικαταστήσει τον γέρο Ναπολέοντα κι εκείνος δεν μπορεί μόνος του… Κι όπου η μαγεία εξαφανίζεται ακόμα και αν είναι μια τόσο δα μικρή καραμέλα υπάρχουν χίλιες δυο ιδέες από φίλους και συμβουλές που μπορεί να βοηθήσουν. Μπορεί ένα χάρτινο αεροπλάνο, ένας μεγάλος χαρταετός, δυο ελατήρια, μια σαπουνόφουσκα, πάνω από τριακόσια σπουργίτια, ένας σφαιροβόλος, μια σφεντόνα να τον σηκώσουν ψηλά και να φτάσει γρήγορα στον προορισμό του; Ή μήπως αν όλοι οι φίλοι του μαζί φτιάξουν μια μεγάλη ανθρώπινη σκάλα τον βοηθήσουν περισσότερο; Και τότε τα μισοφέγγαρα θα συνεχίσουν να υπάρχουν, κι η πανσέληνος ακόμα και εκείνα τα βράδια χωρίς φεγγάρι που ο Τιμολέων ξεκουράζεται.

Ένα παραμύθι για τη δύναμη της φιλίας, της αλληλεγγύης και της προσφοράς με μια μοναδική εικονογράφηση από τον ίδιο τον συγγραφέα.

Για εκείνες τις νύχτες που με ή χωρίς φεγγάρι έχουμε ανάγκη τους φίλους μας!

8Οι τρεις φίλοι του γίγαντα, Καλλιόπη Κύρδη, (Εικον. Ντανιέλλα Σταματιάδη) εκδ. Μεταίχμιο

Μια ιστορία από τις αγαπημένες μικρές καληνύχτες που διαβάζεται σε δέκα λεπτά αλλά μπορεί να την θυμόμαστε για πολλές πολλές μέρες. Μια ιστορία για γίγαντες και φίλους. Μια ιστορία για τρεις φίλους που όπως όλα τα παιδιά τους αρέσουν οι περιπέτειες και τα δύσκολα κι όλα τα... απαγορευμένα. Μια ιστορία για τρεις φίλους που όταν αποφασίζουν να εξερευνήσουν όλοι μαζί τον μακρύ και απότομο λόφο που δεν έχει ούτε φύλλα, ούτε λουλούδια παρά μόνο δυο μεγάλες σπηλιές στην κορυφή θα αποκτήσουν… έναν νέο φίλο που θα τους λέει ιστορίες… κάθε βράδυ κι όλοι μαζί θα περνούν ακόμα καλύτερα…

Μια ακόμα μαγική ιστορία με φαντασία και περιπέτεια για παιδιά και γονείς που τους αρέσουν πολύ τα παραμύθια, παραμύθια με γίγαντες, με περιπέτειες και με δικαίωμα στα όνειρα και στις …όμορφες νύχτες…

Γιατί τα βιβλία και τα παραμύθια δεν τελειώνουν ποτέ !