Δύο ταινίες που εκτυλίσσονται στη Γαλλία, έχουν τη φράση «της ζωής μας» στον τίτλο, και στις οποίες οι γονείς επικοινωνούν με τα παιδιά τους μέσω Skype.

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

AVIS DE MISTRAL

Σκην.: Ροζ Μπος

Πρωτ.: Ζαν Ρενό, Άννα Γκαλιένα, Κλοέ Ζουανέ, Ουγκό Ντεσιέ, Τομ Λέμπ

Ο Πωλ είναι ένας δύστροπος μεσήλικας, που πρέπει να βρει τρόπο να συνδεθεί με τα τρία εγγόνια του που δεν έχει δει τα τελευταία 17 χρόνια και τα οποία έρχονται να περάσουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές στο σπίτι του στην εξοχή.

Οικογενειακή κομεντί, που αποτελεί την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της Γαλλίδας σκηνοθέτριας. Κοινότοπη, γεμάτη στερεότυπα και αφέλεια στα όρια της υποκρισίας (η σεξουαλική ελευθερία της γενιάς των χίπις δοξάζεται, ενώ η σεξουαλική ωρίμανση των σημερινών εφήβων σκιαγραφείται προβληματικά), και παραμελώντας πρόσφορες πλευρές της πλοκής (η σχέση του Πωλ με την κόρη του επιλύεται βιαστικά στο τέλος με μερικά dissolve, η οπτική του μικρού κωφού εγγονού αφήνεται ανεκμετάλλευτη), η ταινία παραμένει μια ευδιάθετη, αλλά συνηθισμένη και απλοϊκή απεικόνιση οικογενειακών σχέσεων.



ΤΟ ΚΟΛΠΟ

ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ

ΤΗΕ LOVE PUNCH

Σκην.: Τζόελ Χόπκινς

Πρωτ.: Πιρς Μπρόσναν, Έμα Τόμσον, Τίμοθυ Σπολ, Σίλια Ίμρι

Ο Ρίτσαρντ είναι ιδιοκτήτης μιας επιχείρησης, η οποία ξαφνικά και απροειδοποίητα βρίσκεται χρεοκοπημένη. Ο ευσυνείδητος επιχειρηματίας παίρνει την πρώην σύζυγό του και ταξιδεύουν στη Γαλλία για να εντοπίσουν τον ανταγωνιστή που είναι υπεύθυνος για την καταστροφή της εταιρείας και να τον εκδικηθούν για τις παράνομες τακτικές του, επιχειρώντας να του κλέψουν ένα πανάκριβο διαμάντι, η αξία του οποίου θα βοηθήσει ν’ αποκατασταθούν οικονομικά οι υπάλληλοι της εταιρείας.

Αυτή η ρομαντική κωμωδία ληστείας, είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του βρετανού σκηνοθέτη και η δεύτερη συνεργασία του με την Τόμσον, μετά από το συμπαθητικό «Τελευταία ευκαιρία» («Last chance Harvey», 2008). Δυστυχώς, παρά το έγκριτο καστ, το φιλμ είναι γεμάτο από σεναριακή ασυνέπεια και σκηνοθετική αναληθοφάνεια, που δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο τη βασικότερη έλλειψη, του ίδιου του χιούμορ.

Ο 61χρονος πλέον Μπρόσναν διατηρεί τη γοητεία του, όπως κι η 55χρονη Τόμσον τη γλυκύτητά της, ενώ ο Σπολ με την Ίμρι φτιάχνουν ένα ακόμη ζωηρότερο ζευγάρι. Από ‘κει και πέρα, η πλοκή πέφτει συνεχώς μέσα σε σεναριακές τρύπες και άγαρμπα περιστατικά χωρίς έμπνευση, που υπονομεύουν το ενδιαφέρον για την έκβαση. Ποιος πυροβολεί τον Ρίτσαρντ και την Κέιτ καθώς ακολουθούν τον Γάλλο επιχειρηματία και γιατί; Εξαρχής η Κέιτ παρασύρεται με υπερβολική προθυμία στο σχέδιο του Ρίτσαρντ, οι γάτες στο δωμάτιο της Μανόν είναι ένα εξαιρετικά βεβιασμένο και ψεύτικο σεναριακό τέχνασμα, η αναρρίχηση στο πάρτι καθόλου πειστική, το εμπόδιο των δαχτυλικών αποτυπωμάτων για την είσοδο στο πάρτι προσπερνάται σα να μην τέθηκε ποτέ, ενώ ο συγκάτοικος του γιου του ζευγαριού αποτελεί αποτυχημένη προσπάθεια να εισαχθεί νεανικό χιούμορ στην ιστορία.