“Οι δήμοι πέτυχαν να εμπορευματοποιήσουν τον Καρτερό και όχι να αναδείξουν το δημόσιο χαρακτήρα του”. Αυτό τονίζει σε σχετική ανακοίνωση της η ΑΜΑΚ ( Αυτόνομη Κίνηση Μηχανικών Ανατολικής Κρήτης του ΤΕΕ ΤΑΚ) , με αφορμή τα σχέδια του ΤΑΙΠΕΔ για το ξεπούλημα του φιλέτου της περιοχής.  

Όπως χαρακτηριστικά τονίζει, “μια ιστορία καθυστερήσεων, στοχοπροσηλωμένη στην εμπορευματοποίηση του τουριστικού ακινήτου του Καρτερού, εξελίσσεται εδώ και 20 χρόνια, που απέχει πολύ από το να  αποσκοπεί στην ανάδειξη και προστασία του δημόσιου χαρακτήρα του!

Ξεκίνησαν το 1992 (ημερομηνία υπογραφής της πρώτης σύμβασης με τον ΕΟΤ) με μελέτη που εκπονήθηκε από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Ηρακλείου, εγκρίθηκε από την Τεχνική Διεύθυνση του ΕΟΤ, έπρεπε να υλοποιηθεί σε 5 χρόνια και δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Το 2006 προσανατολίστηκαν σε ΣΔΙΤ για υλοποίηση αθλητικών εγκαταστάσεων, μαζί με τουριστικά καταλύματα διημέρευσης, εμπορικά καταστήματα και καφετέριες, ακόμα και αξιοποίηση της βραχονησίδας που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Αμνισσό.

Το 2010 δήλωναν ότι το παλιό πρότζεκτ θεωρείται παρωχημένο και θα εκπονηθεί νέα μελέτη που θα προβλέπει μεταξύ άλλων κάμπιννγκ, water park, σιντριβάνι, ιπποδρόμιο, χώρους αναψυχής και εστίασης, φιλοξενίας λουομένων και όλες τις άλλες χρήσεις που είχε ψηφίσει το Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου αλλά και εκείνες των όμορων δήμων. 

Σήμερα μέρος της έκτασης κατέχεται από καταπατητές, μέρος της έκτασης διεκδικείται από τους παλιούς ιδιοκτήτες και πολύ μεγάλο μέρος της έκτασης είναι ούτως ή άλλως δεσμευμένο, ως αρχαιολογικός χώρος, ρέμα και υγρότοπος και σε κάθε περίπτωση χώρος που δεν επιτρέπεται να δομηθεί.

Πως αυτό θα ξεπεραστεί από τα πλάνα του ΤΑΙΠΕΔ και των «επενδυτών» μένει να αποδειχθεί. Αμέριστο συμπαραστάτη θα βρούν βέβαια, στην πρόσφατη «Μεταρρύθμιση του χωροταξικού & πολεοδομικού σχεδιασμού» με τα «Ειδικά Χωρικά Σχέδια» που «τρυπούν» τον όποιο σχεδιασμό και στην προκειμένη περίπτωση το ΓΠΣ Αλικαρνασσού και το ΣΧΟΟΑΠ Γουβών.  Στο μεταξύ ας αναρωτηθούμε όλοι, ποιά θα είναι η πρόσβαση των πολιτών του πολεοδομικού συγκροτήματος Ηρακλείου στη μεγαλύτερη ακτή του, όπως βέβαια και σ’ αυτήν της πρώην αμερικάνικης βάσης Γουρνών.

Δυτικά, στην Αμμουδάρα οι χώροι ελεύθερης πρόσβασης στις ακτές συνέχεια μειώνονται, ο χώρος βόρεια του Παγκρήτιου Σταδίου εμπορευματοποιείται μέσω διαγωνισμού του Δήμου Ηρακλείου και από ’κεί και πέρα οι χώροι δεν είναι προσβάσιμοι μέχρι το λιμάνι και το αεροδρόμιο.

Αποδεικνύεται πια πανηγυρικά και με τον πιο δραματικό τρόπο, ότι η πόλη τελικά «γύρισε το πρόσωπο στη θάλασσα», με την εμπορευματοποίηση του παράλιου μετώπου. Τώρα προσπαθούν να την αποκλείσουν από την πρόσβαση στις ακτές της με τα σχέδια της κυβέρνησης μέσω ΤΑΙΠΕΔ, για τον Καρτερό και τις Γούρνες και την απειλή ψήφισης του νομοσχεδίου για τον αιγιαλό!”.