Σωτήρια επέμβαση σε εγκύους με προδρομικό πλακούντα εφαρμόζεται για πρώτη φορά στο ΠΑΓΝΗ από τον διευθυντή της Μαιευτικής - Γυναικολογικής Κλινικής καθηγητή Κώστα Ρελάκη και την ομάδα του.

Η επέμβαση αφορά σε μια από τις πιο σοβαρές διαταραχές που μπορούν να εμφανιστούν στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η οποία ονομάζεται προδρομικός πλακούντας.

Ονομάζεται έτσι όταν είναι προσκολλημένος στο κάτω μέρος του τοιχώματος της μήτρας κι όταν ο πλακούντας κλείνει ή καλύπτει μερικώς τον τράχηλο εμποδίζοντας έτσι την έξοδο του μωρού. Τότε η αιμορραγία που προκαλείται είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τον τοκετό.

Με τη νέα μέθοδο δεν υπάρχει αιμορραγία

Ωστόσο, με τη νέα μέθοδο που εφάρμοσε ο καθηγητής, δεν υπάρχει καθόλου αιμορραγία. Ο ίδιος είπε στην “Π”:

“Η επέμβαση αφορά τον προδρομικό πλακούντα που θεωρείται η σοβαρότερη και πιο επικίνδυνη επιπλοκή κύησης διότι επιπλέκεται με μεγάλη αιμορραγία και δύσκολες συνθήκες χειρουργείου, ώστε να οδηγούμαστε πολύ συχνά σε υφολική ή και ολική υστερεκτομή λόγω μεγάλης αιμορραγίας για να σωθεί η ζωή της ασθενούς που συχνά απειλείται από αυτή”.

Οπως εξηγεί ο γιατρός, με την μέθοδο αυτή μετά την έξοδο του παιδιού και πριν αφαιρεθεί ο πλακούντας (η αφαίρεση του οποίου προκαλεί μεγάλη αιμορραγία) γίνεται απολύνωση (συρραφή) του κύριου κλάδου των μητριαίων αγγείων στρατηγική που ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος αιμάτωσης της μήτρας. “Εφαρμόσαμε την μέθοδο σε μια γυναίκα και με έκπληξη διαπιστώσαμε ότι δεν υπήρχε καθόλου αιμορραγία με αποτέλεσμα να μην χρειαστεί καν μετάγγιση αίματος γεγονός απίθανο σε αυτές τις περιπτώσεις του προδρομικού πλακούντα”.

Ετσι, σύμφωνα με τον κ. Ρελάκη, με την μέθοδο αυτή αποφεύγεται η μεγάλη αιμορραγία που κατά κανόνα ακολουθεί μετά την αφαίρεση του πλακούντα και ενίοτε οδηγεί ακόμη και σε ολική υστερεκτομή, επιπλοκές πολύ δυσάρεστες ειδικά για νέες γυναίκες ενώ προστατεύεται η ζωή της ασθενούς που μπορεί να απειληθεί.

Ακόμη αποφεύγονται οι μεταγγίσεις αίματος που μπορεί να προκαλέσουν αρκετές επιπλοκές.

“Η μέθοδος αυτή”, καταλήγει ο καθηγητής “αποτελεί το πρώτο ίσως και το βασικότερο βήμα για να φτάσουμε σε ολοκληρωμένο τρόπο επιτυχούς αντιμετώπισης του προβλήματος του προδρομικού πλακούντα που για χρόνια μέχρι και σήμερα είναι βραχνάς για μαιευτήρες και ασθενείς”.