Της Κατερίνας Μυλωνά

“Με την κρίση έχουν αφυπνιστεί οι άνθρωποι και έχουν αναπτυχθεί σχέσεις που δεν υπήρχαν πριν, είναι στα σπάργανα, όμως, υπάρχει η φλόγα. Εγώ πιστεύω στον ελληνικό και κρητικό λαό και στην κουλτούρα και στη γενιά μας, το αίμα μας, τον πολιτισμό και την παράδοσή μας”

Η αλήθεια και το μεράκι είναι το «μυστικό» του πραγματικού καλλιτέχνη, λέει στην «Π» ο Κωστής Αβυσσινός, ο οποίος ενώνει τις δυνάμεις του με τη Λιζέτα Καλημέρη και πραγματοποιούν κοινή συναυλία την ερχόμενη Δευτέρα 28 Ιουλίου στις 9.30 το βράδυ στο κηποθέατρο «Μ. Χατζιδάκις».

Η εκδήλωση γίνεται στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων «Ηράκλειο-Καλοκαίρι 2014».

Συνεπιβάτες στο ταξίδι είναι οι Γιώργος Παπαϊωάννου: βιολί,

Μανόλης Κανακάκης: πιάνο - κανονάκι, Δημήτρης Κουκουλιτάκης: κιθάρα Νίκος Παραουλάκης: νεύ, Θοδωρής Πιντζόπουλος: κρουστά.

Είσοδος 7 ευρώ.

Η συνέντευξη που ο Κ. Αβυσσινός παραχώρησε στην «Π» έχει ως εξής:

Μιλήστε μας για τη συναυλία και τη συνεργασία σας με τη Λιζέτα Καλημέρη

«Με τη Λιζέτα είμαστε παλιοί γνώριμοι, έχουμε πολλούς κοινούς φίλους και τη θαυμάζω σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο, είναι καλό παιδί και έχει φωνή και ψυχή. Δε φτάνει να έχεις φωνή, πρέπει να έχεις συναίσθημα και δύναμη ψυχής για να βγαίνει η φωνή. Έχουμε συναντηθεί σε διάφορες σκηνές

και φέτος είπαμε να κάνουμε κοινή συναυλία .

Θα κάνουμε ένα πάντρεμα δικών μας τραγουδιών».

Ποια είναι η σχέση των Ηρακλειωτών με τη μουσική που εσείς υπηρετείτε σήμερα;

«Δεν έχω τραγουδήσει πάρα πολλά τραγούδια αλλά τα στιχάκια τους δεν είναι τυχαία, έχουν νόημα. Υπάρχει κόσμος που ακολουθεί αυτό το είδος και ρεύμα αλλά θα πω ότι είναι η μειονότητα του κόσμου που ακολουθεί το τραγούδι το οποίο υπηρετώ εγώ. Ο πιο πολύς κόσμος ακολουθεί άλλο είδος τραγουδιού, εκτός από δύο με τρεις καλλιτέχνες που έχουν κάνει «μπαμ», όπως ο Χαρούλης, και έχουν καλά τραγούδια. Όμως, στις εκδηλώσεις που εμφανίζομαι πάντα έχει κόσμο γιατί κάνω κάτι με την ψυχούλα μου, δεν προσποιούμαι, παίζω με πάρα πολύ

καλούς μουσικούς και έχω κάνει ωραίες συνεργασίες».

Τα γλέντια ήταν διαφορετικά τότε;

«Δεν έχουν και μεγάλη απόκλιση. Και σήμερα γίνονται καλά γλέντια, υπάρχουν μερακλήδες, φοβεροί χορευτές, νέος κόσμος που έχει δυνάμεις, καλή κουλτούρα, καθαρό μυαλό, πέρα από ό, τι μας έχουν βομβαρδίσει παγκοσμίως για να μας αφανίσουν. Έχουν βαλθεί να μας αφανίσουν διότι ήμασταν και είμαστε οι καλύτεροι, δε θέλουν να

το πιστέψουμε και μας βομβαρδίζουν, συνέχεια μας σαμποτάρουν. Όμως, υπάρχουν τα γλέντια και οι παρέες, πέραν του ότι έχει μαζευτεί ο κόσμος, έχει κλειστεί στο καβούκι του, με τις καταστάσεις, δεν εξωτερικεύει τόσο τα συναισθήματά του. Όμως, βλέπω ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Η ζωή μας όλη αυτό μας λέει, ότι από ένα λάθος που κάνουμε, προχωρούμε και πάμε παρακάτω. Με την κρίση έχουν αφυπνιστεί οι άνθρωποι και έχουν αναπτυχθεί σχέσεις που δεν υπήρχαν πριν, είναι στα σπάργανα, όμως, υπάρχει η φλόγα. Εγώ πιστεύω στον ελληνικό και κρητικό λαό και στην κουλτούρα και στη γενιά μας, το αίμα μας, τον πολιτισμό και την παράδοσή μας. Αλίμονο σε αυτόν που δεν πιστεύει σε αυτό που είναι».

Ως μουσικός, έχετε λάβει μέρος σε συναυλία διαμαρτυρίας για τα χημικά στη Μεσόγειο, θεωρείτε πως ένας καλλιτέχνης πρέπει να παίρνει θέση για ό,τι συμβαίνει γύρω του;

«Πήγαμε με τον Ψαραντώνη στα Χανιά, όπου έγινε σε αντίξοες συνθήκες, με βροχή και άνεμο στο λιμάνι. Παίξαμε παραπονιάρικα, πήγαμε για να κλάψουμε όχι για να παίξουμε. Με έχουν καλέσει άλλες δύο φορές να πάω και δεν πήγα ... Τι να λέμε τώρα; Έχω τραγουδήσει κομμάτια αντιστασιακά με βαθύ νόημα. Ο καλλιτέχνης έχει χρέος με τη φωνή του και την προσωπικότητα του να βάζει ένα λιθαράκι, να προσφέρει κάτι. Ήμουν στη δράση για τα χημικά και πήγαμε με πολλή δύναμη να βοηθήσουμε αλλά δε μου έκανε κέφι να ξαναπάω να τραγουδήσω γιατί ήδη την απόφαση την είχαν πάρει, να κάνουν την υδρόλυση. Ναι μεν κάτι ήταν αυτή η κίνησή μας, αλλά ήταν μια σταγόνα στον ωκεανό.»

“Μεγάλωσα δίπλα σ’ έναν πατέρα που ήταν αυθεντικός κι αληθινός”

Τι θυμάστε περισσότερο από τη συνεργασία σας με τον πατέρα σας, κάποια συμβουλή;

«Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω με το γέρο Αβυσσινό, αυτός ήταν περίπτωση, ήταν από τους λεγόμενους τροβαδούρους που έπιαναν το όργανο και έβγαιναν μπροστά. Αυτό που έχω μάθει και το έχω βιώσει είναι η αλήθεια, της τέχνης, της ψυχής, της καρδιάς, αυτό έχω μάθει, το αληθινό, το αυθεντικό, όχι το δήθεν. Μεγάλωσα δίπλα σε έναν άνθρωπο που ήταν αυθεντικός και αληθινός και κοντά του, δεν το κρύβω, από μικρό κοπέλι έχουν περάσει πάρα πολλοί καλλιτέχνες και έχω γαλουχηθεί με αυτές τις συναναστροφές, από Χατζιδάκι μέχρι την Τζόαν Μπαές.

Όλοι οι καλλιτέχνες της Ελλάδας και όχι μόνο έχουν περάσει από το μαγαζί μας και από το σπίτι μας, όταν έρχονταν στο Ηράκλειο. Τα βιώματά μου είναι ό,τι έχει σχέση με την αλήθεια της τέχνης, της μουσικής και της ανθρωπιάς και το μεράκι».