Του Μανώλη Σπανάκη*

Παίρνω το θάρρος και το θράσος να σας εκφράσω τη γνώμη μου και εγώ, μια και τόσοι έχουν ασχοληθεί, Έλληνες και ξένοι, με το θείο δώρο που λέγεται «Σήφης».

Ναι, λέω θείο δώρο γιατί ενώ τόσα λεφτά έχουν δαπανηθεί, τόσοι έχουν ασχοληθεί κυβερνητικοί και τοπικοί παράγοντες εδώ και τόσα χρόνια, ήρθε ο «Σήφης» και διαφήμισε δωρεάν τη γη της Επαγγελίας, την Κρήτη.

Αντί να περιφράξουν το χώρο, την περιοχή, να φροντίσουν τη διαβίωσή του και την συναισθηματική ισορροπία (συντροφεύοντάς τον με ένα ταίρι), θέλουν να τον πιάσουν και τον διώξουν στο Αττικό Άλσος ή δεν ξέρω ‘γώ πού αλλού, να πεθάνει στην αφάνεια και στον μαρασμό. Αν υποθέσουμε όμως ότι πρέπει να συλληφθεί οπωσδήποτε ο διαφημιστής, έχω τούτα να αναφέρω.

Προ περίπου 50 χρόνια διαβάζοντας Αιγυπτιολογία, 3000 π.Χ. (ήθη, έθιμα, συνήθειες, τρόπους επιβίωσης και γενικά την κουλτούρα των Αρχαίων Αιγυπτίων), θυμάμαι τρόπους που προσπαθούσαν να συλλάβουν τους κροκόδειλους. Ο πιο ενδεδειγμένος λοιπόν ήταν ο εξής:

Μια ομάδα τριών ατόμων έφευγαν για τον ποταμό Νείλο, παίρνοντας μαζί τους ένα μικρό γουρούνι (όχι όρνιθες που βάζουν για τον «Σήφη»). Κοντά στην όχθη του ποταμού σταματούσαν τα 2 άτομα, έκαναν λάσπη (από χώμα και νερό) και την κρατούσαν στα χέρια τους. Κρύβονταν τα άτομα δεξιά και αριστερά από εκεί που υπολόγιζαν ότι θα έβγαινε ο κροκόδειλος, ενώ το τρίτο άτομο κρατούσε ένα καρφί και τρυπούσε το γουρούνι, προκειμένου αυτό να ουρλιάξει. Ακούγοντας το ουρλιαχτό ο κροκόδειλος έτρεχε να το αρπάξει και μόλις έβγαινε στην όχθη του ποταμού, τα δύο άτομα που ήταν κρυμμένα, του πετούσαν τη λάσπη στα μάτια. Τη σαστιμάρα και τον αιφνιδιασμό του κροκόδειλου εκμεταλλεύονταν οι Αιγύπτιοι και τον έπιαναν πριν προλάβει να συνέλθει. Μήπως ήταν πιο αποτελεσματικοί με αυτόν τον πρωτόγονο τρόπο; Πόσο αποτελεσματικοί είμαστε εμείς σήμερα με τα σύγχρονα μέσα;

Τέλος, θέλω να σας πω κάποιες πληροφορίες για τον κροκόδειλο, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι είναι το μόνο ζώο στο ζωικό βασίλειο που κινεί την άνω σιαγόνα και όχι την κάτω. Αγαπημένη του τροφή είναι ό,τι κινείται, εκτός από ένα μικρό πουλί, τον τροχίλο. Όταν βγαίνει στην όχθη του ποταμού ο κροκόδειλος να λιαστεί, ανοίγει το στόμα του και ο τροχίλος μπαίνει μέσα και του προσφέρει πρώτης τάξεως οδοντιατρικές υπηρεσίες, αφού φροντίζει να του καθαρίζει το στόμα από τις ενοχλητικές και επιβλαβείς γι’ αυτόν βδέλλες.

* Ο Μανώλης Σπανάκης είναι συνταξιούχος καθηγητής