Καλοκαίρι επιτέλους !...Ωρες ξεκούρασης, χαλάρωσης και διαβάσματος. Ώρες παραμυθιών όπως κι εκείνο τον παλιό καιρό, κάτω από τα αστέρια ή στις παραλίες με το ολόγιομο φεγγάρι που γεννά από μόνο του ιστορίες με δράκους, ξωτικά, νεράιδες και πειρατές… Διακοπές, βόλτες, θάλασσα είναι στο καθημερινό πρόγραμμα. Η θερμοκρασία « κτυπάει» κόκκινο και τα τζιτζίκια κάνουν δειλά δειλά την εμφάνισή τους πάνω στα κλαδιά. Ώριμα φρούτα, πανηγύρια και ώρες ραστώνης …Ώρες για διάβασμα και ώρες αφήγησης… Παραμύθια και βιβλία για παιδιά και για μεγάλους που αισθάνονται παιδιά. Γιατί είναι όμορφο να ταξιδεύεις έστω με την φαντασία και να δημιουργείς εικόνες, ιστορίες και όνειρα …
1Η γοργόνα Ελισσώ, Χρήστος Δημόπουλος, εκδ. Ψυχογιός
Η γοργόνα η Ελισσώ είναι αλλιώτικη από όλες τις άλλες . Έχει ουρά χελιδονόψαρου και κοντά στα χέρια της φτερά. Κολυμπάει και πετά κι αν και γνωρίζει όλες τις θάλασσες και τα πετούμενα του ουρανού, νιώθει μοναξιά γιατί κανείς δεν την θέλει για φίλη του. Μένει μόνη συχνά, κλαίει και συλλογιέται πώς να αποκτήσει φίλους… Αν κάποιος κάτι θέλει πολύ λένε πως πάντα τα καταφέρνει να το αποκτήσει και ο άνεμος, ο Λεβάντες, θα της δώσει μια συμβουλή για να κερδίσει την αγάπη όλων των ζωντανών της θάλασσας και του ουρανού. Να μαζέψει, της είπε, αστέρια και να φωτίσει τις πιο σκοτεινές μεριές του ωκεανού κι ύστερα να πάρει κοχύλια και τα βάλει στα δέντρα να σιγοτραγουδούν και να κάνουν παρέα στα πουλιά τις μέρες που οι άνεμοι φυσούν πολύ και η λαλιά τους δεν ακούγεται… Έτσι κι έγινε κι η Ελισσώ δεν έμεινε ποτέ ξανά μόνη, γιατί όλοι την ήθελαν για συντροφιά αφού τους χάρισε τόσο πολύτιμα δώρα και τους έδειξε την αγάπη της.
Ένα παραμύθι σαν εκείνα τα παλιά …μια φορά κι έναν καιρό …!
2Δομήνικος Θεοτοκόπουλος – Ελ Γκρέκο, Αγαθή Δημητρούκα, (εικον. Νικόλας Ανδρικόπουλος), εκδ. ΠΑΤΑΚΗΣ
Ένα μικρό αγόρι σχεδιάζει μια μικρή πόλη πάνω στην άμμο και συχνά μονολογεί κι ονειρεύεται. Οι δικοί του ανησυχούν και η γιαγιά πιστεύει πως πρέπει να πάρει την ευλογία ενός καλόγερου και να αλλάξουν όλα. Ύστερα αρχίζει να ζωγραφίζει πάνω σε ξύλο, ανακατεύοντας όλα τα αγαπημένα του χρώματα και πιο πολύ το βυσσινί και το χρυσαφί που μοιάζει με αληθινή χρυσόσκονη. Γίνεται αγιογράφος και τρεις λέξεις που από τότε που γεννήθηκε υπάρχουν στο μυαλό του «Για πάντα, ποτέ» σαν μεγαλώνει πολύ έρχονται πάλι μπροστά του και του δείχνουν το δρόμο για να ακολουθήσει τα όνειρά του. Θα ταξιδέψει στην Βενετία, στη Ρώμη και θα καταλήξει στην Ισπανία. Θα μαθητεύσει δίπλα στους μεγαλύτερους ζωγράφους και ο ίδιος θα γίνει διάσημος με το μοναδικό του στυλ, ζωγραφίζοντας «πάντα» ψιλόλιγνες φιγούρες που μοιάζουν να κλείνουν μέσα τους ένα φως που « ποτέ» δεν θα σβήσει, όσα χρόνια και αν περάσουν. …Είναι ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ή Εl Greco από τον Χάνδακα της Κρήτης που τα έργα του και η φήμη του στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου θα υπάρχει «για πάντα».
Η Αγαθή Δημητρούκα σε μια αλλιώτικη βιογραφία ενός από τους μεγαλύτερους ζωγράφους ,με τα πινέλα του Νικόλα Ανδρικόπουλου να την συντροφεύουν και να την ζωντανεύουν μοναδικά, γραμμένη για μικρά παιδιά …σαν παραμύθι !
3Το κορίτσι του Πέτρου, Αργυρώ Μουντάκη(εικ: Πέγκυ Φούρκα), εκδ. Μεταίχμιο
Σύγχρονη εποχή, εφηβεία, internet, Facebook, σχέσεις παιδιών, στερεότυπα, οικογένεια και φίλοι. Μα πάνω απ όλα αυτή η φράση και κατάσταση που συμβαίνει σχεδόν παντού σε όλα τα σχολεία της χώρας και έχει γίνει πια καθημερινό φαινόμενο και αρνητικό στοιχείο στη ζωή πολλών εφήβων. Σχολικός εκφοβισμός, ρατσισμός και στενές ιδέες. Ήρωες του βιβλίου ο Πέτρος και η Αλίσα που ερωτεύονται, η Αλκμήνη, που μιλάει με τον Μπίνγκο, ένα παιδικό αρκουδάκι με μιλιά, ψυχή και άποψη. Μια γειτονιά που κατοικούν άνθρωποι μόνοι, μετανάστες και « τυπικές» ελληνικές οικογένειες. Μια καθημερινότητα που όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε με κόσμους που συγκρούονται αλλά και που κάποια στιγμή συναντιούνται.
Όμως περισσότερο από την άποψη των μεγάλων ίσως θα είχε αξία αν διάβαζε κανείς την γνώμη ενός μικρού αναγνώστη, ενός δεκάχρονου αγοριού, την αντίληψη και τον τρόπο που βλέπει τις καταστάσεις: «… Μοιάζει με ημερολόγιο, μα δεν είναι… Μοιάζει με μυθιστόρημα μα… πάλι έξω έπεσα. Είναι ένα διήγημα της μικρής Αλκμήνης για τον αδελφό της Πέτρο που γνώρισε ένα κορίτσι από το Πακιστάν, στο σχολείο τους. Μόνο ο Πέτρος την κάνει παρέα γιατί την έχει …ερωτευτεί! Η Αλίσα νιώθει πως έχει ένα ταμπελάκι πάνω της «Made in Pakistan» και όλοι την αποφεύγουν. Ο μπαμπάς της και ο αδελφός της δουλεύουν στη λαϊκή και η μαμά της, η Αϊσα, ψάχνει για δουλειά απελπισμένη… Μα έτσι θα σας πω όλη την ιστορία…Αν θέλετε πραγματικά να την μάθετε ζητήστε να διαβάσετε το βιβλίο. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ κι εγώ συναντώ όλα αυτά στο σχολείο μου και ακόμα περισσότερα!...» (Φίλιππος Δ. 10 ετών).
4Κάθε φορά …μια ιστορία!, Μυθοπλάστες, εικονογράφηση Λιάνα Δενεζάκη,
Το κάθε φορά… μια ιστορία δεν είναι ένα παραμύθι, είναι πολλά παραμύθια, που τα φτιάνουν μόνα τους τα παιδιά. Κι επειδή η φαντασία είναι προνόμιο όλων των παιδιών κάποιες φορές τα δικά τους μπορεί να είναι καλύτερα από οποιουδήποτε άλλου. Είναι ένα πρωτότυπο παιχνίδι και απευθύνεται σε ηλικίες νηπίων από τριών χρόνων και σε όσα αρέσουν να φτιάχνουν ιστορίες. Μια υπέροχη κασετίνα από 49 κάρτες που δίνουν ιδέες, να παίξεις, να αφηγηθείς, να δημιουργήσεις και πάνω απ’ όλα να διασκεδάσεις. Αν τις βάλεις σε μια σειρά ακολουθώντας τα χρώματα του ουράνιου τόξου θα φτιάξεις μια σωστά δομημένη ιστορία… μα σαν τις ανακατέψεις ίσως να φτιάξεις μια αστεία και παράξενη ιστορία. Όπως και να τις χρησιμοποιήσεις ένα πράγμα είναι σίγουρο …ένα καινούργιο παραμύθι θα αρχίσεις.
Μια ιδέα που σε εμάς τους εκπαιδευτικούς αρέσει πολύ, κατάλληλη και για γονείς που ψάχνουν, δημιουργούν και αφιερώνουν χρόνο στα παιδιά τους!
5Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ αχινό !,Βαγγέλης Ηλιόπουλος, εκδ.Πατάκη ( εικονογράφηση Λήδα Βαρβαρούση)
Ο Τριγωνοψαρούλης είναι ένας ελληνικός ήρωας και μια αγαπημένη μορφή των παραμυθιών που δημιουργήθηκε από τον Βαγγέλη Ηλιόπουλο, εδώ και πολλά χρόνια και τον γνωρίζουν όλα τα παιδιά. Τον έχουν αγαπήσει, τον έχουν τραγουδήσει, τον έχουν ζωγραφίσει και συνεχίζουν να μαγεύονται με όλες του τις ιστορίες. Η νέα του περιπέτεια ξεκίνησε πριν λίγες μέρες και αγγίζει ένα πολύ καυτό θέμα στην κοινωνία των παιδιών. Πολλές φορές τα παιδιά μαλώνουν μεταξύ τους για τον καλύτερο ή αποκλείουν από την παρέα τους κάποιο άλλο επειδή έχει άλλα χαρακτηριστικά από αυτά, άλλη νοοτροπία και άλλες συνήθειες. Έτσι και στην ιστορία αυτή, ο κόσμος του βυθού θέλει τον πληγωμένο από τους ανθρώπους αχινό να παίρνει εκδίκηση και να γίνονται όλα όπως αυτός θέλει και επιθυμεί, βάζοντας σε εφαρμογή ένα σχέδιο που οδηγεί τα ψάρια σε μεγάλη παγίδα. Όταν τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται πολύ δύσκολα και η εμπιστοσύνη του Τριφωνοψαρούλη χάνεται, ένα ομαδικό αγαπημένο παιχνίδι, το ποδόσφαιρο που στη χώρα των ψαριών λέγεται ψαρόσφαιρο θα δώσει λύσεις, και θα απομακρύνει συγκρούσεις, αδικίες και διακρίσεις … Η ισορροπία του βυθού θα επανέλθει και η πονηριά, η κακία και το μίσος θα «εξαφανιστούν». Ο μικρός χάρτινος κίτρινος ήρωας που τόσο μοναδικά έχει εικονογραφήσει η Λήδα Βαρβαρούση θα νιώσει για μια ακόμα φορά υπερήφανος και ήρεμος με την τροπή των καταστάσεων.
6Ένας σπέσιαλ ήρωας, Κατερίνα Μουρίκη,( εικ. Πέγκυ Φούρκα) εκδ. Ψυχογιός
Κανένας άνθρωπος δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλον,
ακόμα κι αν είναι δίδυμος, όπως στην περίπτωση του Άρη και του Διομήδη. Είναι παιδιά της Β’ Δημοτικού, αγαπημένα, αν και ο Άρης έχει μια ιδιαιτερότητα. Βλέπει και εκφράζεται για τα πράγματα με έναν δικό του τρόπο που συχνά τα άλλα παιδιά δεν καταλαβαίνουν και τον αντιμετωπίζουν κοροϊδευτικά. Ο Άρης είναι ένα αυτιστικό παιδί. Ένα ατύχημα στην οικογένειά τους με έναν απρόσεκτο οδηγό μηχανής που θα κτυπήσει τον Διομήδη και θα τον αφήσει αβοήθητο στην άκρη του δρόμου, θα κάνει τον Άρη έναν «σπέσιαλ ήρωα», αφού χάρις στις ιδιαίτερες ικανότητές του,και το ασθενοφόρο θα έρθει έγκαιρα και ο δράστης θα βρεθεί και μια νέα σχέση θα ξεκινήσει ωφέλιμη για όλους τους « ήρωες» της ιστορίας.
Ένα βιβλίο που μιλάει για την αποδοχή της διαφορετικότητας των ανθρώπων, για τη στάση όλων απέναντι στον συνάνθρωπο αλλά και τον ίδιο τον εαυτό μας, για την αγάπη, την ειλικρίνεια και την αλήθεια.
7Καλοκαιρινό Βυθοσχολείο, Γιώργος Λεμπέσης, (εικ. Θοδωρής Τιμπιλής), εκδ. Ψυχογιός
Το καλοκαίρι ήρθε λοιπόν και στο Βυθοσχολείο όλοι ετοιμάζονται για διακοπές. Όλα τα ψάρια και τα ζωντανά του βυθού κάπου έχουν σχεδιάσει να πάνε. Όλοι εκτός από τον Βρασίδα, τον αχινό που είναι ακόμα αναποφάσιστος, και το Κακόψαρο, που είναι τιμωρημένο και η δουλειά που του έχουν αναθέσει είναι να μοιράζει φυλλάδια.
Σε ένα από αυτά ο Βρασίδας διαβάζει, ενθουσιάζεται και αποφασίζει πως θα πάει στην κατασκήνωση , το « Κεφάτο Σαφρίδι ».Τότε το τιμωρημένο ψάρι, που δεν θέλει να χάσει την συντροφιά του αχινού, του βάζει ένα σωρό δοκιμασίες μήπως και μ’ αυτόν τον τρόπο τον καθυστερήσει. Ο Βρασίδας, όμως θέλει πολύ να πετύχει το σκοπό του και έτσι καταφέρνει απ΄όπου κι αν περνά να λύνει τα μικροπροβλήματα με σκοπό να φτάσει στον προορισμό του. Ξέρει πως εκεί θα συναντήσει όλους τους φίλους του και βιάζεται να προλάβει. Περνάει λοιπόν ένα σωρό μέρη και περιπέτειες κάτω από το άγρυπνο μάτι του Κακόψαρου και στο τέλος τα καταφέρνει δίνοντας ένα μάθημα στο φίλο του πως στη ζωή δεν είναι νικητής αυτός που ζηλεύει αλλά αυτός που βάζει στόχους και προσπαθεί να τους πραγματοποιήσει…
Ένα καλοκαιρινό βιβλίο με πολλές δραστηριότητες για μικρά παιδιά και μια ιστορία που θα σας κάνει να …ψαροζηλέψετε λίγο!
8Τα παιδιά του καλοκαιριού, Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου, εκδ. Πατάκης
Με τούτα και με κείνα, ήρθε ο Ιούλιος, το δεύτερο παιδί της Ζέστης και του Καλοκαιριού. Μαζί του ήρθε και το τζιτζίκι με το τραγούδι του και την φιλία του στον μικρό μήνα που σαν όλα τα παιδιά, έδινε υποσχέσεις που ύστερα από λίγο τις ξεχνούσε. Έτσι άφησε μέρες πολλές το τζιτζίκι να τον περιμένει για να τον μάθει να τραγουδά και τριγύριζε από δω κι από κει γνωρίζοντας νέους φίλους και παιχνίδια. Το Λιοπύρι, το Μελτέμι, η Θερμοκρασία ήταν οι νέοι του φίλοι και μαζί τους έτρεχε πάνω κάτω σχεδόν ασταμάτητα. Κι ίδρωνε τόσο πολύ που σαν νύχτωνε και γύριζε σπίτι του πια αποκαμωμένος και χωρίς διάθεση να μάθει να τραγουδά, έδιωχνε την κούραση του και την δίψα του με ένα ποτήρι παγωμένο νερό… Και φώναζε ο παππούς ο Χρόνος και τον ορμήνευε πως στο τέλος θα αρρωστήσει… Έτσι κι έγινε κι ο Ιούλιος σιγοψήθηκε στον πυρετό, μια μέρα, και οι φίλοι του τρελάθηκαν από την αγωνία τους κι άναβαν κι έβραζαν και φυσούσαν δυνατά. Ακόμα και το τζιτζίκι έσκασε με τα καμώματα του Ιούλη που τους είχε αφήσει όλους σχεδόν μοναχούς, να τον περιμένουν…
Άλλη μια ιστορία για τους μήνες, άλλο ένα μαγικό παραμύθι που νομίζουμε πως ο παππούς ο Χρόνος ήξερε πως μόνο η κ. Λότη θα μπορούσε να ζωντανέψει και να διηγηθεί τόσο μοναδικά τις περιπέτειες του.
Κι όλα αυτά και άλλα πολλά μέσα στα βιβλία θα τα βρείτε και ίσως στ’ αλήθεια πια να ταξιδέψετε κι εσείς και τα παιδιά σας σε εκείνους του κόσμους τους πολύ μαγικούς!
