
Η σημερινή οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα μας δεν αποτελεί ελληνικό προνόμιο κι ούτε οφείλεται στην εχθρική στάση μερικών χωρών όπως τόσο αυτάρεσκα υποστηρίζουμε. Λίγο πιο έξω από τα δικά μας σύνορα, συμβαίνουν τα ίδια. Πολλές χώρες βρίσκονται υπό την επήρεια σκακιστικών εξελίξεων, σε ένα παιχνίδι όπου μια μόνον κίνηση αφανίζει χιλιάδες ζωές, διαλύει παλιά κράτη, δημιουργεί καινούργια από τον διαμελισμό άλλων, βάζει στο περιθώριο ιστορικές αλήθειες, καταργεί σύνορα, χαράσσει καινούργια. Βασικός μοχλός όλων αυτών, το διεθνές τραπεζικό σύστημα με τις διεθνείς αγορές υποχείριό του, που ελέγχει όχι μόνο οικονομικές παραμέτρους, αλλά κάτι πολύ σπουδαιότερο, όπως ιδέες και λαούς. Κανένα κράτος μάλλον, δεν μπορεί να παραμείνει στο απυρόβλητο και ανέπαφο. Το διεθνές τραπεζικό σύστημα έχει αποφασίσει να ελέγχει διεθνώς τα πάντα, χρήματα, αγορές, χώρες. Οι λαοί και οι κυβερνήσεις τους είναι υποχρεωμένες πλέον να υποτάσσονται εκεί. Δημοκρατίες, κοινοβούλια, κεκτημένες ελευθερίες, μετατράπηκαν σε διακοσμητικά, περισσότερο, στοιχεία, υλικό για ενταφιασμό στις αδηφάγες σελίδες της ιστορίας. Τα εθνικά κράτη θα πρέπει να προσαρμοσθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Όσοι αντιδρούν στη δημιουργηθείσα κατάσταση θα θεωρούνται από τους τοπικούς υπαλλήλους εχθροί της τάξεως και της ασφάλειας της χώρας! Ιστορικά έχουμε πάμπολλα παραδείγματα. Ο Καποδίστριας στην χώρα μας, ο Γκάντι στην Ινδία, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στο Μέμφις και οι Κένεντι στις ΗΠΑ, και αναρίθμητα άλλα παραδείγματα. Το μαρτύριο του εβραϊκού στοιχείου από τους ναζί, του ρωσικού λαού στη Σιβηρία παρά την μεγαλειώδη οκτωβριανή επανάσταση, οι Αρμένιοι, οι Πόντιοι, ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας, οι λαοί σήμερα στη Μέση Ανατολή, όλα αποσκοπούσαν και αποβλέπουν στον απόλυτο οικονομικό έλεγχο λαών και κυβερνήσεων, τουτέστιν τη συγκέντρωση του πλούτου από τους λίγους. Μέσα σε όλα αυτά να προσθέσουμε και τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο, έτσι σαν κατασκεύασμα της γνωστής τότε υπερδύναμης με αντικειμενικό σκοπό φυσικά τη διχοτόμηση της Κύπρου για καλύτερο έλεγχο της γύρω περιοχής !
Πόσο αφελής πρέπει να είναι κάποιος στις μέρες μας να πιστεύει ότι η ευρωπαϊκή ένωση, εμφανιζόμενη ως προπύργιο δημοκρατίας και ελευθερίας, αποσκοπεί στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση (!) όπως τόσο φιλόδοξα διαλαλούσε κάποια χρόνια πριν; Πολλοί Έλληνες σήμερα αναγκάστηκαν, με ειρηνικό φυσικά τρόπο, να εγκαταλείψουν τη χώρα και να γίνουν μετανάστες, όπως στα δύο μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα του προηγούμενου αιώνα, με τη διαφορά ότι ετούτοι σήμερα ανήκουν στους μορφωμένους, γεμάτους προσόντα και περγαμηνές. Η υφαρπαγή του δημόσιου πλούτου εν ονόματι του δημόσιου χρέους, δημιούργησε συνθήκες που απέβλεπαν σε αυτό, έτσι απλά, όπως και η αρπαγή ζωτικών περιουσιακών στοιχείων της χώρας έναντι πινακίου φακής που θα ακολουθήσει από μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες. Το φαινόμενο γνωστό, αφού επαναλήφθηκε και πάλι στις πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα, με τη λεηλασία τόσων τόνων χρυσού και των χρημάτων του ελληνικού λαού. Ποιος αφελής πιστεύει σήμερα ότι αιτία είναι το δημόσιο χρέος; Που κατευθύνθηκαν, άραγε, τόσα δισεκατομμύρια που λέγεται ότι εισέρευσαν στη χώρα μας; Έτσι ας μην τρέφουμε ψευδαισθήσεις ότι το πρόβλημα είναι ελληνικό, γιατί είναι πρωτίστως παγκόσμιο, πέρα από τις ελληνικές βαρύτατες ευθύνες, αφού εξαπατήθηκε ο λαός και παράλληλα αχρηστεύτηκε τεχνηέντως ο δημοκρατικός πολιτικός βίος. Τραγικές φιγούρες οι περισσότεροι υπάλληλοι μεγάλων διεθνών κύκλων, παρελαύνουν στα μέσα ενημέρωσης προσπαθώντας να αναλύσουν, τι άραγε, το πώς προσπάθησαν να σώσουν τη χώρα! Βεβαίως και πολύ ορθώς αποδίδονται βαρύτατες πολιτικές ευθύνες στους πολιτικούς μας για την σημερινή κατάσταση στη χώρα. Είτε πρόκειται για την πολυδιαφημισμένη χρεωκοπία του δημοσίου, είτε για τη σταδιακή αλλά πλήρως αποσαρθρωτική διαδικασία της ελληνικής κοινωνίας σε όλους τους τομείς. Θα μπορούσε αβίαστα κάποιος να παραθέσει άπειρα παραδείγματα πολιτικής ανευθυνότητας από τη μια μεριά και βεβαίως ανάλογης κοινωνικής ευθύνης από την άλλη. Έχουν γίνει, κατά κόρον και σε διάφορα επίπεδα.
Οι εποχές των μεγάλων επαναστάσεων πέρασαν πλέον ανεπιστρεπτί! Ας μην τρέφουμε αυταπάτες! Η ελληνική κοινωνία πρέπει να αντισταθεί στη λαίλαπα, με ειρηνικό και δημιουργικό τρόπο. Πολιτικές αντιπαλότητες, ακραίοι χαρακτηρισμοί κι ότι άλλο γνωρίσαμε κάποτε από αιθεροβάμονες πολιτικούς ανήκουν πολύ πίσω. Οι υπεύθυνοι θα έπρεπε να είχαν ήδη ζητήσει δημόσια συγνώμη από τους πολίτες αυτής χώρας για τις κακές τους επιλογές και χειρισμούς, προ πολλού, μάλιστα. Και θα τους είχαν συγχωρέσει ο ελληνικός λαός! Είναι γελοίο πολιτικοί άνδρες να γράφουν εκ των υστέρων βιβλία και να τα παρουσιάζουν δημοσίως στις γνωστές εκδηλώσεις παρουσία άλλων πολιτικών και δημοσιογράφων μεγάλων σταθμών. Γιατί όσα υποστηρίζουν εκεί δεν τα εφάρμοσαν όταν βρίσκονταν στην εξουσία; Η ανευθυνότητα τελικά και η υποκρισία με κάποια μορφή, δυστυχώς έχουν την τάση να συνεχίζονται. Η λατρεία των κομμάτων, για να επιστρέψουμε, θα περνούσε σε δεύτερη μοίρα, όπως και η ιδιοτέλεια και η αχρήστευση της δημοκρατίας και του πολιτικού βίου, ενώ η συναίνεση σε πρώτη! Ο ανώτατος πολιτικός άρχων του τόπου και οι αρχηγοί όλων των πολιτικών κομμάτων θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους επιτέλους για το μέλλον της πολύπαθης ελληνικής κοινωνίας, δεδομένου ότι τα γεγονότα και οι λεπτομέρειες του μεγάλου παγκόσμιου οικονομικού πολέμου βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη! Ομογένεια, απανταχού ελληνισμός, επιχειρηματικός κόσμος, επιστήμονες, δάσκαλοι σε κάθε μετερίζι, κάθε πνευματικός άνθρωπος πρέπει να αντισταθεί σε όλον αυτό τον κατήφορο με τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία, την αλληλεγγύη, την παιδεία και την πνευματική καλλιέργεια. Η παιδεία είναι πρωταρχικός στόχος για καλύτερο μέλλον. Και υπάρχουν ευτυχώς ακόμα αμέτρητα και αξιόλογα στελέχη στη χώρα μας. Η μεγαλύτερη όμως δυσκολία έγκειται στην αξιοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Να μπορέσει να αποσυνδεθεί επιτέλους από την κατάρα της κομματικής αγκίστρωσης που τόσα δεινά επέφερε και αντιπαλότητες δημιούργησε τις προηγούμενες δεκαετίες στον πολύπαθο τόπο, να αναδείξει τις αρετές της όπως τόσους αιώνες, κι αυτές είναι ομολογουμένως πάμπολλες. Ανθρωπιά και πάνω απ’ όλα αυθεντικότητα.
* Ο Γιώργος Σχορετσανίτης είναι χειρουργός και διευθυντής του Χειρουργικού τομέα στο ΠΑΓΝΗ

