Του Γιάννη Σπανάκη

Αφού διευκρινίσω ότι την ώρα που γράφονται τούτες εδώ οι αράδες ο αγώνας της εθνικής με την Κόστα Ρίκα δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, μπαίνω κατευθείαν στο ψητό. Αν η μπάλα είναι το όπιο του λαού, όπως καταλογίζονταν στο παρελθόν στα χουντικά καθεστώτα, τότε έχουμε μαστουρώσει για τα καλά. Το ρεκόρ τηλεθέασης στον αγώνα με τους «Ελέφαντες» έφτασε στο 75%, οπότε καταλαβαίνετε... Ας επιχειρήσουμε ν’ απομακρύνουμε λοιπόν τα ντουμάνια από μπροστά μας, σε μια προσπάθεια να δούμε με μια καθαρή ματιά την πραγματικότητα, αλλά και το πανηγύρι που στήνεται μετά από κάθε επιτυχία της εθνικής ομάδας, κατά την οποία οι απρόσκλητοι καλεσμένοι πλεονάζουν. Προφανώς και δικαίωμα στους πανηγυρισμούς έχουν άπαντες. Το φολκλόρ, το κιτς, η υπερβολή, είναι στο DNA του Έλληνα και αυτό δεν αλλάζει. Δεν με χαλούν όλα αυτά στους πανηγυρισμούς και μπορώ να τα δικαιολογήσω. Τα αδικαιολόγητα μ’ ενοχλούν και σ’ αυτά θέλω να σταθώ και κυρίως στην ειδοποιό διαφορά του Έλληνα από τον «ελληνάρα».
Πριν πάμε όμως στα υπερθετικά να θέσω ένα ερώτημα: Πόσοι είναι αυτοί που κατέχουν το άθλημα; Και δεν εννοώ να παίζουν ή να έχουν παίξει μπάλα, αλλά να γνωρίζουν τα βασικά του αθλήματος και να ξέρουν τι βλέπουν και τι ακούν κατά τις μεταδόσεις. Θα μου πείτε, μα οι μισοί Έλληνες είναι προπονητές και οι άλλοι μισοί ποδοσφαιριστές. Δεκτό, αλλά ας σοβαρευτούμε. Είδαμε τι έγινε με τους «σεισμολόγους», τους «οικονομολόγους» και τα πλείστα όσα επαγγέλματα του επιστημονικού πεδίου, στα οποία η μισή Ελλάδα έχει πτυχίο διά αλληλογραφίας…
Τι κρύβεται κάτω από τη φουστανέλα...
Και πάμε πάλι στον «ελληνάρα», αυτόν τον τύπο, που όπως είπαμε είναι και ξερόλας, που τη μία μέρα βρίζει την εθνική για τον τρόπο παιχνιδιού της και στις επιτυχίες τρέχει πρώτος στα πανηγύρια, αφού μας διευκρινίσει ότι το ήξερε αλλά δεν το έπαιξε ή ότι ήταν βέβαιος για την επιτυχία, αλλά δεν το έλεγε για να μη χαλάσει το γούρι. Είναι ο τύπος που θ’ αρχίσει τις κορώνες, θα τυλιχτεί τη γαλανόλευκη, και ενίοτε θα βάλει φουστανέλα και περικεφαλαία μαζί. Πριν απ’ όλα αυτά φυσικά και θα μακιγιαριστεί με τα χρώματα του πολέμου... της γαλανόλευκης ήθελα να γράψω.Τι να σου κάνει όμως και ο «ελληνάρας»; Μια ματιά στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο είναι αρκετή για να καταλάβει και ο πιο αδαής. Και δεν μιλάμε για τα αθλητικά έντυπα και τα sites. Αυτά στο κάτω κάτω κάνουν τη δουλειά τους και αυτό το προϊόν πουλούν, όποιος θέλει αγοράζει, όποιος δε θέλει προσπερνά. Ωστόσο η εθνική εποποιία (τρομάρα μας) περνά σε όλα τα έντυπα και παίζει πρώτο θέμα με πηχυαίους τίτλους, ευρηματικά πρωτοσέλιδα, εθνικές κορώνες πάντα στον υπερθετικό βαθμό και ενίοτε ξεπερνάμε τα όρια της εθνικοφροσύνης. Ολόκληρα τηλεοπτικά δελτία γεμίζουν με τα πανηγύρια και τα παραλειπόμενα της μεγάλης νίκης στη λογική είδηση είναι μόνο τα εθνικά κατορθώματα στα γήπεδα της Βραζιλίας ή της Πορτογαλίας παλαιότερα. Το «οι ήρωες πολεμάνε σαν Έλληνες» φοριέται πολύ, το ασίγαστο πάθος γίνεται συνώνυμο της ελληνικής ψυχής, ο θεός ξαναγίνεται Έλληνας, τι κρύβεται κάτω από τη φουστανέλα και πάει λέγοντας.
Από κοντά και οι πολιτικοί με τα συγχαρητήρια τηλεγραφήματα και τις λεζάντες. Εδώ θα μου πείτε οι Έλληνες σε πείραξαν όταν η καγκελάριος Μέρκελ πέταξε μέχρι την Βραζιλία για να βρεθεί κοντά στα «πάντσερ»;
Το γυμνό
στο ποδόσφαιρο
Το ποδόσφαιρο είναι μια μπίζνα και τέτοια παραμένει όχι μόνο σε συλλογικό αλλά και σε εθνικό επίπεδο. Τηλεοπτικά δικαιώματα, χορηγίες, στοιχηματισμός και ένα πάρτι εκατομμυρίων ακολουθεί τους ποδοσφαιριστές πάνω στο γρασίδι. Και μπορεί το ποδόσφαιρο να είναι ανδρικό σπορ αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο αυτή την περίοδο και το “ασθενές” φύλο παίζει μπάλα. Μόνο μπάλα, μπαλάρα! Σε κάθε αναφορά για το Μουντιάλ, υπάρχει και μία αντίστοιχη… ζουμερή και με γυμνό. Το γυμνό της δημοσιογράφου που καλύπτει τη Χ εθνική ομάδα. Το γυμνό της συντρόφου ή της συζύγου του ποδοσφαιριστή, το γυμνό της εγχώριας πορνοστάρ που υπόσχεται 24ωρο σεξ αν κερδίσει η εθνική της και άλλες τρελές υποσχέσεις που εξιτάρουν την ανδρική φαντασία, που δε θέλει και πολύ. Διότι το πρωτογενές πλεόνασμα μπορεί ν’ αμφισβητείται, αλλά το πλεόνασμα τεστοστερόνης, που έχουμε ως λαός ποτέ. Μέχρι και στην ευρωβουλή σε στέλνει απευθείας άμα λάχει. Μέχρι και η δικιά μας η Ελεονόρα Μελέτη- που δεν τη λες και πορνοστάρ- είχε υποσχεθεί ότι σε περίπτωση πρόκρισης στους 16 θα έβγαινε με μαγιό στην εκπομπή της. Η πρόκριση ήρθε και η Ελεονόρα πιστή στην υπόσχεση της τα... πέταξε on camera. Ούτως ή άλλως και ο στιχουργός Γιώργος Οικονομέας το είχε προβλέψει όταν έγραφε τη Στέλλα «...έργα πορνό και μπάλα για τους φτωχούς».
Το ποδόσφαιρο
είναι το καλύτερο
δεύτερο πράγμα
στη ζωή μας
Αν και καθυστερημένα σας διευκρινίζω ότι είμαι λάτρης του ποδοσφαίρου και έχω αφιερώσει ατελείωτες ώρες μπροστά στις οθόνες αλλά και στις κερκίδες από την σκληρή περίοδο των τσιμέντων. Αν σας φαίνεται ότι μισώ το ποδόσφαιρο κάνετε λάθος, το λατρεύω. Και με τους χουλιγκάνους έχω ασχοληθεί και με την ίντριγκα και με το απίστευτο παρασκήνιο, που πολλές φορές κατατρώει το ποδόσφαιρο. Και εγώ έχω χαρεί πολύ και επίσης έχω λυπηθεί μετά από ήττες. Έχω γίνει πομπός και δέκτης καζούρας και γενικά τα έχω κάνει όλα γύρω από το ποδόσφαιρο. Γνωρίζοντας όμως πάντα ότι το ποδόσφαιρο που έχει υμνηθεί ακόμα και από διανοούμενους- φυσικά υπάρχουν και αυτοί που το αφορίζουν μνησίκακα- είναι το καλύτερο δεύτερο πράγμα στη ζωή μας. Καμία νίκη και καμία ήττα δεν θα μας κάνει πλουσιότερους. Και καμία εθνική η συλλογική επιτυχία δεν θα ακυρώσει τα μνημόνια ούτε θ’ άρει τα επαχθή μέτρα από τον σβέρκο μας. Γι’ αυτό μην τσιμπάτε στις προτροπές «ας κρατήσουν οι χοροί». Ούτως ή άλλως το νηστικό αρκούδι δεν χορεύει. Ή έστω χορεύει μέχρι ενός σημείου. Και ας μας βομβαρδίζουν με συρτάκια και ας μας λένε σύγχρονους «Ζορμπάδες» και ας μας κάνουν επιβάτες του «πειρατικού», κάποιοι αλαλάζοντες σπίκερ που συνδυάζουν τα εθνικά ουρλιαχτά με την προσωπική κονόμα.
Υ/Γ Σε όλο αυτό το συρφετό οι μόνοι που στέκονται στο ύψος των περιστάσεων και ας μην φημίζονται για την παιδεία τους, είναι οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές, είτε χάσουν, είτε κερδίσουν. Διότι ο αθλητισμός για όσους δεν μπορούν να το χωνέψουν εμπεριέχει και το στοιχείο της ήττας. Εκείνοι που παραμένουν ανεπίδεκτοι μαθήσεως από τις επιτυχίες της εθνικής είναι οι διοικούντες το ελληνικό ποδόσφαιρο, που το έχουν κάνει σαν τα μούτρα τους, αδυνατώντας έστω να το μακιγιάρουν. Από την άλλη ο προπονητής Φερνάντο Σάντος, που αποχωρεί από την εθνική μετά το Μουντιάλ είναι άξιος συγχαρητηρίων μόνο και μόνο για την απάντηση που έδωσε σε ξένους δημοσιογράφους στη Βραζιλία. Η Ελλάδα- είπε- ήταν γνωστή πολύ πριν τα ποδοσφαιρικά της κατορθώματα, καθώς έδωσε στον κόσμο πολιτισμό και δημοκρατία.