Του Αντώνη Μαρκάκη*

Διερωτώμενοι την σκοπιμότητα των κινήτρων του συντάκτη του σχετικού άρθρου, θα θέλαμε να αντιπαραθέσουμε τις απόψεις των εργαζομένων στην Αιρετή Περιφέρεια με στοιχεία και επιχειρήματα.

Καταρχήν η πλειοψηφία των εργαζομένων είναι υπέρ του θεσμού της αξιολόγησης.

Οι όποιες ενστάσεις, διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις έχουν να κάνουν με το είδος της αξιολόγησης που μεθοδεύεται και που απομακρύνει το δημόσιο τομέα από την αξιοκρατία πλήττοντας κάθε αίσθημα δικαίου. Η αξιολόγηση πρέπει να λάβει χώρα από νόμιμα ορισμένους από το Ειδικό Συμβούλιο Επιλογής Προισταμένων και το υπηρεσιακό συμβούλιο αξιολογητές και όχι από διορισμένους. Τα κριτήρια της αξιολόγησης επιβάλλεται να είναι αντικειμενικά, μετρήσιμα και αδιάβλητα και όχι γενικά και αόριστα όπως περιγράφονται στον σχετικό ν.3250/2014. Ενδεικτικά παραθέτουμε τα κριτήρια της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας των μονάδων (αόριστα και χωρίς αυτές να συνδέονται με κάποια μετρήσιμη τιμή), των αρμοδιοτήτων των οργανικών μονάδων που σχετίζονται με τις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής (αλήθεια, ποια είναι αυτή;) και της κατανομής των υπαλλήλων ανά οργανική μονάδα.

Μια και ο συντάκτης του άρθρου επέλεξε να καυτηριάσει τα κακώς κείμενα των αντιδράσεων κατά της αξιολόγησης από τα συνδικαλιστικά σωματεία και δεδομένης της ιδιότητάς του θεωρούμε ότι είναι ενήμερος για τη σχετική νομοθεσία. Προφανώς και θα γνωρίζει την ύπαρξη συγκεκριμένων νομοθετημάτων (Π.Δ.318/92, Ν.3230/2004,Ν.3258/2007, 3839/2010, Ν.4024/2011) με τα οποία την τελευταία εικοσαετία επιχειρήθηκε η εισαγωγή συστημάτων στοχοθεσίας στη δημόσια διοίκηση. Τα νομοθετήματα αυτά δεν εφαρμόσθηκαν ποτέ, με υπαιτιότητα των εκάστοτε κυβερνήσεων, με την λογική ότι ο δημόσιος τομέας ανήκε στην κυβέρνηση στην οποία επιτρέπεται να ενισχύει με αδιαφανείς και αναξιόπιστους τρόπους την προβληματική λειτουργία του. Εύλογα αναρωτιέται κανείς γιατί συγκεκριμένα κριτήρια αξιολόγησης, όπως οι δείκτες μέτρησης αποδοτικότητας που πηγάζουν από το χρόνο ανταπόκρισης στα αιτήματα των πολιτών, της εφαρμογής νέων τεχνολογιών, του κόστους διαχείρισης και ποιότητας παρεχόμενων υπηρεσιών ανά υπηρεσιακή μονάδα, που περιγράφονται στον Ν.3230/2004 δεν εφαρμόστηκαν ποτέ; Μήπως η ευθύνη ανήκει και πάλι στους δημοσίους υπαλλήλους;

Βασικές προϋποθέσεις για την αναμόρφωση της δημόσιας διοίκησης είναι η ύπαρξη οργανογραμμάτων (η τροποποίηση του οργανισμού της Αιρετής Περιφέρειας δεν έγινε ποτέ), η συγκεκριμένη στοχοθεσία για τους υπαλλήλους και η ύπαρξη καθηκοντολογίου. Η αξιολόγηση του προσωπικού είναι μια πολύ σημαντική διαδικασία που όμως για να γίνει ορθά πρέπει να έπεται και όχι να προηγείται των παραπάνω διαδικασιών. Και αυτό είναι ένα συμπέρασμα στο οποίο οδηγεί η κοινή λογική και όχι οι ειδικές γνώσεις ή η λεπτομερής καταγραφή των αδυναμιών και των ελλειμμάτων του δημοσίου τομέα. Και φυσικά επιβάλλει η κοινή λογική και πάλι αυτή να βασιστεί σε συγκεκριμένα κριτήρια, που ήδη άλλωστε έχουν προβλέψει οι νόμοι του Ελληνικού Κράτους και να διενεργηθεί από νόμιμα εκλεγμένα όργανα.

Αξιολόγηση λοιπόν θέλουμε, αλλά τη θέλουμε χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις, υπό τον έλεγχο κάποιας ανεξάρτητης αρχής, με συγκεκριμένα κριτήρια που απορρέουν από το καθηκοντολόγιο του καθενός για το οποίο έχει δοθεί η στοιχειώδης ενημέρωση και εκπαίδευση (άλλο μεγάλο θέμα).

Ας σημειωθεί ότι δεν αναφερθήκαμε καν στην ποσόστωση, την απαράδεκτη καινοτομία της κυβέρνησης που παραβιάζει κάθε έννοια δικαίου και αντικειμενικότητας. Η άποψη του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής η οποία απαρτίζεται απ’ ότι γνωρίζετε από καθηγητές Πανεπιστημίου με εμπειρία στο κοινοβουλευτικό δίκαιο, γνωμοδότησε περί της αντισυνταγματικότητας της ποσόστωσης στην αξιολόγηση την οποία δεν αναφέρετε πουθενά στο άρθρο σας. Με την προωθούμενη αξιολόγηση το 25% των υπαλλήλων θα πάρουν βαθμό 9-10 (άριστοι), το 60% 6-9 και τουλάχιστον το 15% 1-6 και θα κριθούν ανεπαρκείς. Στην γνωμοδότηση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής τονίζεται ότι δεν βασίζεται σε προηγούμενο ανακαθορισμό λειτουργιών του κράτους, σε διοικητική αναδιοργάνωση και εκτίμηση των υπηρεσιακών αναγκών με κριτήριο την αποτελεσματικότητα των δημόσιων υπηρεσιών και προκρίνει την απομάκρυνση δημοσίων υπαλλήλων με κριτήρια τυχαία και αποσπασματικά.

Άρα η αξιολόγηση αυτή έχει στόχο την απόλυση δημοσίων υπαλλήλων και όχι την καλύτερη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης.

Όσον αφορά τώρα το θέμα της απογραφής που θίγετε στο παραπάνω άρθρο να σας ενημερώσουμε απλώς ότι κανείς δημόσιος υπάλληλος δεν είχε αντίρρηση, αντίθετα με τα γραφόμενα σας. Οι μόνες αντιδράσεις ήταν από υπαλλήλους σε ειδικά μισθολόγια και αυτές για να μην ενσωματωθούν στο ενιαίο μισθολόγιο και όχι για την απογραφή καθεαυτή. Να θυμίσουμε ότι με τη βοήθεια της απογραφής εξάλλου κατέρρευσε και ο μύθος των 1.100.000 εργαζομένων στο Δημόσιο επί εποχής Ραγκούση και αποδείχθηκε ότι το ποσοστό των απασχολούμενων στο Δημόσιο βρίσκεται κοντά στον μέσο όρο των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών και είναι πιο χαμηλό από χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία. Να επισημάνουμε εδώ και μια διευκρίνιση του Αυστριακού Ινστιτούτου Ερευνών πως το επίπεδο ανάπτυξης και ευημερίας των πολιτών δεν συνδέεται με χαμηλό ποσοστό δημοσίων υπαλλήλων.

Τέλος όσον αφορά τις μορφές κινητοποιήσεων που αναφέρετε στο άρθρο, θα συμφωνήσω πως οποιαδήποτε μορφή κατάληψης δημόσιου ή ιδιωτικού χώρου είναι μη νόμιμη και από το σύλλογο μας δεν επιλέγεται σαν μορφή αντίδρασης. Δεν αφορά όμως μόνο τους δημοσίους υπαλλήλους στους οποίους επιλεκτικά αναφέρεστε αλλά και πολίτες και συλλόγους που λόγω της επαγγελματικής σας ιδιότητας γνωρίζετε πολύ καλά.

Θα παρακαλούσα επίσης να παρακολουθείτε και τις απόψεις και μορφές δράσης και των συλλόγων που δεν απολαμβάνουν την εύνοια της προβολής των θέσεων τους από κάποια ΜΜΕ, για ευνόητους λόγους και δεν ανήκουν στους γνωστούς συνδικαλιστές στους οποίους αναφέρεστε.

Η φράση που αναφέρετε τελειώνοντας, να κατέβουν από τα κάγκελα (οι δημόσιοι υπάλληλοι) και τα κεραμίδια αφήνοντας τα εκεί που ανήκουν, δηλαδή τους γάτους, είναι απαράδεκτη, ιδιαίτερα προσβλητική και δείχνει πλήρη απαξίωση των εργαζομένων στο Δημόσιο Τομέα, περιφρονώντας το ήθος και την αξιοπρέπεια της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων σε αυτό.

*Ο Αντώνης Μαρκάκης είναι πρόεδρος Συλλόγου Υπαλλήλων Περιφέρειας Κρήτης

Ν. Ηρακλείου