Του Σταύρου Χαλκιαδάκη*
«Όχι στην ανεξέλεγκτη ίδρυση εργοστασίων αφαλάτωσης» λένε οι περιβαλλοντολόγοι αλλά και πολλοί άλλοι επιστήμονες που ασχολούνται με τη βιώσιμη ανάπτυξη της Κρήτης.
Επικαλούνται δε, στοιχεία που προκύπτουν μέσα από έρευνες για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον από την αφαλάτωση, τα οποία είναι δραματικά ως προς την επιβάρυνσή του.Όλα τα απόβλητα από τις μονάδες αυτές οδηγούνται στη θάλασσα καταστρέφοντας τη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα.
Έχουμε όμως στην ευρύτερη περιοχή Μαλεβιζίου και Ηρακλείου ανάγκη από μονάδες αφαλάτωσης που με τόση σπουδή διάφοροι προωθούν ως την καλύτερη λύση για τα προβλήματα ύδρευσης και άρδευσης της περιοχής; Φυσικά και όχι, αν δίναμε την πρέπουσα σημασία στην πηγή του Αλμυρού ποταμού που εκβάλλει ημερησίως στη θάλασσα 500 – 600 χιλιάδες κυβικά νερού που από αυτό το 60 – 70 % είναι γλυκό νερό άριστης ποιότητας προερχόμενο από το ορεινό συγκρότημα του Ψηλορείτη.
Από το 1990-1994 κάθε προσπάθεια αξιοποίησης της τεράστιας αυτής ποσότητας γλυκού νερού έχει σταματήσει και έχει γίνει στροφή προς άλλες κατευθύνσεις. Όπως το φράγμα Αποσελέμη το οποίο κρίνεται αμφιβόλου αποδοτικότητας, μεγάλης περιβαλλοντολογικής επιβάρυνσης και διάθεσης τεραστίων ποσών για την κατασκευή του. Να σημειωθεί ότι με το 25% του ποσού που έχει δαπανηθεί για την κατασκευή του φράγματος Αποσελέμη θα μπορούσε να έχει κατασκευαστεί υδρομαστευτική στοά στην περιοχή της Τυλίσου και να έχει λυθεί το πρόβλημα ύδρευσης - άρδευσης ολόκληρου του βόρειου τμήματος του νομού Ηρακλείου.
Και ενώ δίνεται η εντύπωση ότι ο Αποσελέμης θα λύσει το πρόβλημα, ταυτόχρονα προχωρούν ραγδαία οι προεργασίες για μεγάλες μονάδες αφαλάτωσης στην περιοχή του Αλμυρού αγνοώντας παντελώς ότι το πρόβλημα ύδρευσης – άρδευσης μπορεί να λυθεί από τον Αλμυρό μεν, αλλά όχι με τη μέθοδο αφαλάτωσής του αλλά με το διαχωρισμό γλυκού από αλμυρό νερό πριν από την πρόσμιξή τους. Καιρός είναι τόσο οι δημοτικές αρχές Ηρακλείου και ΜαλεβΙζίου αλλά και η Περιφέρεια Κρήτης να δώσουν την πρέπουσα σημασία στις πηγές του Αλμυρού και στις τεράστιες ποσότητες νερού που καταλήγουν τελικά στη θάλασσα ανεκμετάλλευτες.
Η περιοχή του φαραγγιού της Κέρης και του συνεχόμενου οροπεδίου του Στρούμπουλα στην περιοχή της Τυλίσου είναι το μέλλον της οικονομικότερης λύσης για την ύδρευση και άρδευση όλου του βόρειου τμήματος του νομού Ηρακλείου.
* Ο Σταύρος Χαλκιαδάκης είναι πρώην δήμαρχος Τυλίσσου
