- Τι είναι προτιμότερο για την ανάπτυξη, να μειωθούνε κιάλλο οι τιμές, ή έστω να μείνουν όπως είναι τώρα, ή η πολιτική σταθερότητα; Η πολιτική σταθερότητα ασφαλώς. Ας πούμε ότι ένας Ευρωπαίος σκέφτεται να επενδύσει στην Ελλάδα, γιατί θα αγοράσει φτηνά, γιατί η αμοιβή του εργατικού δυναμικού όπως την καταντήσανε στα 400 ή 500 ευρώ είναι το ένα τρίτο της ευρωπαϊκής κ.λπ.
Από την άλλη όμως, σκέφτεται κάποιος και λέει: Καλά όλα μέχρι εδώ, αλλά αν το δάνειο που θα πάρω σε ευρώ το ξεχρεώνω μετά σε δραχμές; Αν με τους... παλικαρισμούς που κάνει η αντιπολίτευση, τους...αποβάλουνε από την τάξη του ευρώ; Αν βρεθώ μπλεγμένος μετά με τους νόμους και τα δικαστήρια; Άντε να πάω κάπου αλλού που θα βρω σιγουριά και σταθερότητα, χαμηλό και σταθερό φορολογικό συντελεστή...
- Δεν είναι το χρέος μόνο το οποίο θα πρέπει να μειωθεί όπως νομίζουνε πολλοί. Το πιο σημαντικό και από το χρέος είναι να αυξηθεί το Α.Ε.Π. Αν αυξηθεί το Α.Ε.Π. σε κάποιον ικανοποιητικό βαθμό, όλα τα στραβά διορθώνονται. Και η ανεργία μειώνεται και οι κατώτατοι μισθοί αυξάνονται και το πρωτογενές πλεόνασμα μεγαλώνει κ.λπ. Με αποτελεσμα να ξεχρεώνουμε σιγά-σιγά και τη φτώχεια ν’ αφήνουμε οπίσω και να πηγαίνουμε μπροστά...
Πάρα πολλές ανεπτυγμένες χώρες έχουνε μεγάλο χρέος, της τάξεως του 60% του ΑΕΠ έως και 90 και 120% κ.λπ. Δεν τους νοιάζει όμως διότι παράγουν προϊόντα με τα οποία πληρώνουν τις δόσεις στους δανειστές και περνάνε καλά με τα υπόλοιπα.
Είναι όπως τις επιχειρήσεις, όλες παίρνουνε δάνεια, διαφορετικά δεν θα μπορούσανε ούτε να ιδρυθούνε ούτε να κρατηθούνε. Όσες παράγουνε κρατιούνται στη ζωή, όσες έχουνε ατυχία ή κακή διαχείριση και δεν παράγουνε αρκετά, πεθαίνουνε.
Στη χώρα μας οι μικρές επενδύσεις που γίνονται δεν είναι αναπτυξιακού χαρακτήρα, οι οποίες θα δώσουν δουλειά, θα μειώσουν τις εισαγωγές, θα αυξήσουν τις εξαγωγές και θα αυξήσουν τα έσοδα του κράτους.
Το μόνο που κάνουν είναι να ανοίγουν καινούργια μπαράκια, ταχυφαγεία, πολυκαταστήματα, καφετέριες κ.λπ. και να κλείνουν τις παλιές! Δώρον άδωρον.
Η πολιτική αστάθεια που υπάρχει στη χώρα μας δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα χρεοκοπημένη!
Εδώ αντί να κάτσουν όλοι μαζί σαν τα... καλά αδέλφια που το σπίτι τους δεν πάει καλά, γιατί έχει καταρρεύσει κτιριακά και οικονομικά, κάθονται και τσακώνονται για το ποιος επήρε πιο πολλά ποσοστά!
Έχουν βρει και αυτή την κάκιστη εφεύρεση το... μνημόνιο - αντιμνημόνιο που μας έχουνε τρελάνει!
Σου λένε: Αφού το μνημόνιο είναι κακό, άρα και οι μνημονιακοί είναι κακοί, εμείς θα είμαστε με το αντιμνημόνιο, να είμαστε οι καλοί! Τόσο απλά.
Ό,τι κι αν κάνουν οι μνημονιακοί, ό,τι μέτρα κι αν παίρνουν για να σώσουν τη χώρα, είτε καλά είναι είτε κακά, δεν έχει καμιά σημασία, εμείς που είμαστε αντιμνημονιακοί δεν πρέπει να συμφωνήσουμε σε κανένα απ’ αυτά, είτε είναι για το καλό της χώρας, είτε είναι για το κακό...
Και όχι μόνο δεν συμφωνούμε, αλλά αποτρέπουμε και τους επενδυτές να ‘ρθούνε!
Την αρχή ήτανε μόνο ένας μνημονιακός, μετά γίνανε δύο μνημονιακοί. Άντε επιτέλους να γίνουνε εκλογές να βγει και ο Τσίπρας, να γίνουν και οι τρεις μνημονιακοί να ησυχάσουμε!
Μόνο έτσι θα βοηθούνε όλοι μαζί προς την ίδια κατεύθυνση, κι όχι στο... σταυροδρόμιο καθένας κι άλλη γνώμη!
Μόνο έτσι όλοι μαζί αναγκαστικά, θα βοηθούνε συνεναιτικά, μπας κι αυτός ο τόπος πάει μπροστά... Αλλά αυτοί προτιμάνε να μαζεύουν ψηφαλάκια, κοροϊδεύοντας και τα μικρά παιδάκια!...
