Σαν να ‘ταν χθες... Κι όμως έχουν περάσει 40 μέρες περίπου από τότε που “έφυγε” για την αιωνιότητα μετά από πολύμηνη μάχη με την επάρατη νόσο ο Νίκος Κολουντζάκης, συν/χος καθηγητής Μαθηματικών, από τους κορυφαίους στον κλάδο.

Ο εκλιπών, ως ενεργός πολίτης, ήταν παγκοίνως γνωστός, όχι μόνο για το ήθος του το σπάνιο και την ευγένεια της ψυχής του, αλλά και για την παροιμιώδη καλοσύνη του και τη βαθιά και απέραντη ανθρωπιά του, ενώ ως οικογενειάρχης ήταν υπόδειγμα στοργικού συζύγου και πατέρα, αταλάντευτα προσηλωμένου στις ακατάλυτες ηθικές αξίες και τις αιώνιες ελληνοχριστιανικές παραδόσεις.

Ηταν, όμως, προσθέτως ο μεταστάς και ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος με εκπλήσσουσα οξύνοια και οξυδέρκεια και με ανεπτυγμένο στο έπακρο το αίσθημα της συναλληλίας και της συναντίληψης απολαύοντας εκ του λόγου τούτου της ξεχωριστής αγάπης και εκτίμησης όχι μόνο των συνανθρώπων του, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας του Ηρακλείου, της οποίας αποτελούσε αναντίρρητα επίλεκτο μέλος.

Ο υπογραφών, στενός συγενής του εκλιπόντος εξ αγχιστείας, συμμετέχει ολόψυχα στο πένθος της λατρευτής της συζύγου Μαριλένας και των αγαπημένων του και κοινωνικά καταξιωμένων παιδιών του Μιχάλη και Αντώνη και εύχεται από καρδιάς να είναι παντοτινή η μνήμη του και ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε. Απολλόδωρος Σαατσάκης