Οι μεταλλαγμένοι υπερ-ήρωες εξασφαλίζουν το κινηματογραφικό τους μέλλον.

Χ-ΜΕΝ: ΗΜΕΡΕΣ

ΕΝΟΣ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

X-MEN: DAYS OF

FUTURE PAST

Σκην.: Μπράιαν Σίνγκερ

Πρωτ.: Χιού Τζάκμαν, Τζένιφερ Λόρενς, Πάτρικ Στιούαρτ, Ίαν Μακέλεν, Μάικλ Φασμπέντερ, Τζέιμς Μάκαβοϊ, Χάλι Μπέρι, Έλεν Πέιτζ, Νίκολας Χουλτ, Πίτερ Ντίνκλετζ

Σ’ ένα κοντινό μέλλον, όπου η Γη έχει ισοπεδωθεί από έναν πόλεμο ανάμεσα στους ανθρώπους και τους μεταλλαγμένους, ο καθηγητής Ξαβιέ, ο Μαγκνίτο, ο Γούλβεριν και η Στορμ μαζί με νεότερους μεταλλαγμένους, αποφασίζουν να στείλουν τον

Γούλβεριν πίσω στον χρόνο, προκειμένου να βρει τους νεότερους εαυτούς τους και μαζί ν’ αποτρέψουν την αιτία που προκάλεσε τον πόλεμο εξαρχής.

Γυρισμένη τρισδιάστατα, η ταινία διασκευάζει την ομότιτλη ιστορία των Κρις Κλέρμοντ, Τζον Μπερν και Τέρι Ώστιν, που δημοσιεύτηκε στα κόμικ της Marvel το 1981.

Αποτελεί την πέμπτη ομαδική και έβδομη συνολικά κινηματογραφική εξόρμηση των X-Men, συμπεριλαμβανομένων των δύο ατομικών που έχουν γυριστεί με ήρωα τον Γούλβεριν. Επίσης, μετά τα «X-Men» (2000) και «X2» (2003), το φετινό φιλμ σηματοδοτεί την τρίτη προσθήκη του Σίνγκερ στη σειρά με την οποία ξεκίνησε την αναγέννηση του είδους των υπερ-ηρώων πριν από δεκατέσσερα χρόνια.

Επιπλέον, αποτελεί την αντίδραση της Fox στη μακροπρόθεσμη και διακειμενική στρατηγική του ημι-αυτόνομου στούντιο της Marvel (θυγατρική πλέον της Disney, αλλά με δικό της έλεγχο των χαρακτήρων της), η οποία κατάφερε να χτίσει ένα ολόκληρο κινηματο-

γραφικό σύμπαν, βασισμένη στη σύνδεση των ιστοριών της και στην τολμηρή μακροπρόθεσμη στρατηγική, αξιοποιώντας με τεράστια επιτυχία τούς - μέχρι πρότινος χαμηλότερης απήχησης- ήρωές της και καταλήγοντας να επιδεικνύει την αυτοπεποίθησή της, δεσμεύοντας ημερομηνίες εξόδου δύο και τρία χρόνια πριν από την κυκλοφορία των επόμενων ταινιών της.

Οι μοναδικοί ήρωες της Marvel, τα κινηματογραφικά δικαιώματα των οποίων ανήκουν σε άλλα στούντιο και όχι στην ίδια, είναι ο Spider-Man που εδρεύει στη Sony/Columbia και οι X-Men με τους Fantastic Four που αποτελούν περιουσία της Fox. Το θετικό γι’ αυτά τα στούντιο είναι η μεγάλη αναγνωρισιμότητα και δημοφιλία αυτών των χαρακτήρων, αλλά το αρνητικό είναι ότι δε διαθέτουν άλλους ήρωες για να τους συνδέσουν και να διευρύνουν το υπάρχον αφηγηματικό σύμπαν τους.

Προκειμένου λοιπόν να συμβαδίσουν με τη διακειμενική -και συνεπώς εμπορική- εξάπλωση που καθιέρωσε η Marvel, τα δύο στούντιο αντέδρασαν με παρόμοιο τρόπο. Η Sony/Columbia ανακοίνωσε ήδη από πέρυσι όχι μία, αλλά δύο ακόμα συνέχειες στην τρέχουσα σειρά του Spider-Man για το 2016 και το 2018, ενώ επίσης θα χαρίσει ατομικές ταινίες σε μερικούς από τους γνωστότερους αντιπάλους του ήρωα, οι οποίες θα κυκλοφορήσουν εναλλάξ με τις δικές του τα επόμενα χρόνια, οδηγώντας πιθανότατα σε μια ταινία ομαδικής σύγκρουσης μεγαλύτερης κλίμακας, αλά «Εκδικητές».

Παρομοίως έδρασε και η Fox, η οποία, βλέποντας την επιτυχία του «X-Men: η πρώτη γενιά» («X-Men: first class», Μάθιου Βαν, 2011) που προοριζόταν για επανεκκίνηση της σειράς, αποφάσισε να ενώσει τα δύο ηλικιακά διαφορετικά καστ των ταινιών της και να κάνει ό,τι ομαδικότερο μπορούσε στο πρότυπο του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU), παράλληλα προγραμματίζοντας και τιτλοφορώντας από τώρα την επόμενη προσθήκη, ως «X-Men: Apocalypse» για το 2016. Έναν χρόνο πριν, το στούντιο θα έχει κυκλοφορήσει την επανεκκίνηση των Fantastic Four σε σκηνοθεσία Τζος Τρανκ και σενάριο του Σάιμον Κίνμπεργκ, σεναριογράφου του φετινού και του επόμενου «X-Men», γεγονός που εντείνει τη φημολογία για μια πιθανή κινηματογραφική διασταύρωση των δύο υπερ-ηρωικών ομάδων που έχει στη διάθεσή της η Fox.

Χαρακτηριστικό της φρενίτιδας του Χόλιγουντ και των νομικών περιπλοκών που δημιουργούνται για τα στούντιο, είναι οι δύο νεαροί μεταλλαγμένοι χαρακτήρες Scarlet Witch και Quicksilver, τα δικαιώματα των οποίων κατέχουν τόσο η Fox όσο και η Marvel, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται και από τις δύο, ενσαρκωμένοι από διαφορετικούς ηθοποιούς. Εκ μέρους της Marvel, η πρώτη τους εμφάνιση με τα πρόσωπα των Ελίζαμπεθ Όλσεν και Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, έγινε στη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους του φετινού «Captain America: ο Στρατιώτης του Χειμώνα», η οποία προετοιμάζει την εκτενέστερη εμφάνισή τους στους επόμενους «Εκδικητές», χωρίς όμως το νομικό δικαίωμα χρήσης της λέξης μεταλλαγμένος. Από την πλευρά της, η Fox συστήνει τον Quicksilver ως μέλος των X-Men στη φετινή ταινία του Σίνγκερ, ενσαρκωμένο από τον Έβαν Πίτερς.

Ο 27χρονος Πίτερς αποδεικνύεται το πιο φρέσκο και διασκεδαστικό στοιχείο του φιλμ, καθώς εκτός από τη θεαματικά ιλιγγιώδη ταχύτητα που του χαρίζουν τα ψηφιακά εφέ, ο νεαρός ηθοποιός δίνει μια εξαιρετικά διασκεδαστική ερμηνεία, γεμάτη αβίαστη άνεση και έπαρση, που αδικείται από τη σύντομη συμμετοχή του στην πλοκή, η οποία ελπίζουμε ότι θα είναι μεγαλύτερη σε επόμενες ταινίες.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης, η σύνδεση της ταινίας με τον «Εξολοθρευτή» («The Terminator») του Τζέιμς Κάμερον, με τον οποίο μοιράζονται την ίδια κεντρική σεναριακή ιδέα, καθώς και στις δύο χρησιμοποιείται το ταξίδι στον χρόνο για να αποτραπεί ένας μελλοντικός παγκόσμιος πόλεμος, με τους ήρωες να καταδιώκονται από πανίσχυρα ρομπότ. Αυτοί που χρησιμοποίησαν πρώτοι την ιδέα ήταν οι X-Men, καθώς το κόμικ τους κυκλοφόρησε το 1981, ενώ ακολούθησε η ταινία του Κάμερον το 1984, σε πρωτότυπο σενάριο του ίδιου και της Γκέιλ Αν Χερντ. Παρόλαυτά, εδώ ο Σίνγκερ αποτίνει φόρο τιμής στην ταινία του Κάμερον, έχοντας τον Γούλβεριν να φτάνει γυμνός στο παρελθόν.

Από ‘κει και πέρα, το θέαμα είναι πλούσιο και οι περισσότερες ερμηνείες ικανοποιητικές, όπως θα περίμενε κανείς από ηθοποιούς ταυτισμένους με τους χαρακτήρες τους εδώ και χρόνια, με μερικές εξαιρέσεις όπως η Μπέρι, που ούτως ή άλλως δεν έχει πολλά να κάνει.

Μοναδική αντίρρηση, το γεγονός ότι η πλοκή αφορά για πολλοστή φορά τη διαμάχη ανάμεσα στους μεταλλαγμένους και τους ανθρώπους, με τους πρώτους να μάχονται για την αποδοχή τους από τους δεύτερους, ένα θέμα που έχει επαναληφθεί αρκετές φορές μέχρι τώρα μέσα στη σειρά, ώστε να μοιάζει κορεσμένο.

Οι εκπλήξεις που προκύπτουν στο τέλος αφήνονται επίτηδες ανεξήγητες, αλλά αναγνωρίζονται ως τέτοιες από τον Γούλβεριν όταν ζητάει εξηγήσεις γι’ αυτές από τον Ξαβιέ. Όμως μη βιαστείτε να φύγετε, καθώς οι τίτλοι τέλους επιφυλάσσουν μία ‘κρυμμένη’ σκηνή, που προετοιμάζει την επόμενη ταινία.