Έρημο κατάντησες,
χωματερή σωστή,
σκουπίδια μόνο βρίσκονται
ριγμένα ‘δω κι εκεί.

Ξέφραχτο αμπέλι,
φροντίδα για σε καμιά
περιφρονημένο πλήρως
στην ακροχωριά.

Πέρασαν οι χρόνοι,
ήρθε και ο καιρός
ν’ αλλάξει η μορφή σου
σαν όμορφος γαμπρός.

Περίφραξη ωραία
και φύτευμα καλό
παράδεισο θυμίζεις
σε κάθε χωρικό.

Με θυρ’ ασφαλισμένο
το διάβα σταματάς,
στο νοικοκύρ’ ανοίγεις,
που τόσο αγαπάς.

Λοιπόν περιβολάκι
ήρθε η εποχή,
εσένα να φροντίζω
μ’ αγάπη περισσή.

Διαβάτης σαν σε βλέπει,
χαίρεται και σκυρτά,
ως χαίρεται εκείνος
π’ αλήθεια σ’ αγαπά.

Πιστεύω εις το μέλλον
να χαίρεσαι γι’ αυτό,
όταν θα γεύοντ’ όλοι
κάθε ωραίο σου καρπό.

Θα χαίρεσαι για πάντα,
θα καμαρώνω εγώ,
θα ευγνωμονεί καθένας
μ’ ένα μεγάλο “ευχαριστώ”.

Γεώργιος Δ. Σαρηγιάννης
συνταξιούχος δάσκαλος