“Το πρόβλημα της κεντροαριστεράς είναι πως παράγει περισσότερους δυνητικούς ηγέτες απ’ όσους η χώρα μπορεί να καταναλώσει”
Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της “Ελιάς” Κυριάκος Πιερρακάκης μιλά στην “Π”
Δύο ημέρες πριν τις ευρωεκλογές, το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος ευρωβουλευτής της “Ελιάς” Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλά στην “Π” για το διακύβευμα των εκλογών, την ανεργία, την άνοδο του φασισμού, ενώ παράλληλα μεταφράζει το δίλημμα Βενιζέλου υποστηρίζοντας ότι “ένα πολύ χαμηλό ποσοστό για την Ελιά επί της ουσίας «απονομιμοποιεί» την παρουσία του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση”. Επίσης υποστηρίζει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην πορεία ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς τους τελευταίους μήνες είναι μια διαρκής έμφαση στα πρόσωπα.
Ολόκληρη η συνέτευξη έχει ως εξής:
Ερωτ: Ένας νέος επιστήμονας των 31 Μαΐων πως αντιλαμβάνεται το διακύβευμα των ευρωεκλογών;
Απ: “Το διακύβευμα και των τριών εκλογικών διαδικασιών είναι κοινό: αντανακλάται στα πρόσωπα 1.5 εκατομμυρίου και πλέον ανέργων. Έπειτα από 6 χρόνια ύφεσης, φαίνεται πως η οικονομία έχει ισορροπήσει σε ένα κατώτατο σημείο. Η κοινωνία όχι. Το πρώτο το οποίο χρειαζόμαστε είναι μια αλλαγή στην Ευρώπη. Το 2010 βιώσαμε τις επιπτώσεις των αρνητικών για τη χώρα ισορροπιών. Το νέο Ευρωκοινοβούλιο λαμβάνει πρόσθετες αρμοδιότητες έπειτα από την ενεργοποίηση της Συνθήκης της Λισαβόνας. Δίνεται η ευκαιρία για μια «προοδευτική» στροφή – και για την Ελλάδα και για την ήπειρο συνολικότερα.
Σε ό,τι αφορά ειδικά τη χώρα μας, τα ελλείμματα στον προϋπολογισμό και στις τρέχουσες συναλλαγές καθώς και η αδυναμία ανατροφοδότησης του χρέους ήταν οι αφορμές και όχι οι αιτίες της κρίσης. Χρειαζόμαστε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο για τη χώρα – με έμφαση σε εξαγωγές, ξένες επενδύσεις, έρευνα, καινοτομία – και καταλυτικές θεσμικές πρωτοβουλίες στη δικαιοσύνη, το κράτος, το πολιτικό σύστημα. Αυτά είναι κατά τη γνώμη μου τα ζητούμενα για τη χώρα – και προσωπικά είμαι υποψήφιος επειδή επιθυμώ να συμβάλλω στη διαμόρφωση των απαντήσεων.”
Ερωτ: Οι σπουδές σας στην πολιτική επιστήμη και στην οικονομία, αλλά και η ακαδημαϊκή σας ενασχόληση με το αντικείμενο σας καθιστούν εκ των προτέρων -αλλά και υπό προϋποθέσεις- χρήσιμο. Έχετε σκεφτεί πως θ’ αποφύγετε την... κατάρα του να παραμείνετε θεωρητικός;
Απ: “Από μικρός αισθάνθηκα την ανάγκη να διαβώ το χάσμα που χωρίζει τη θεωρία από την πράξη. Στις ΗΠΑ είχα κάποτε έναν καθηγητή ο οποίος είχε διατελέσει υφυπουργός οικονομικών της Αργεντινής κατά τα χρόνια της κρίσης. Κάποτε, αφού έγραψε μια οικονομική εξίσωση στον πίνακα, γύρισε με ένα βαθιά θλιμμένο ύφος στην τάξη και αναφώνησε: «παιδιά, δε δουλεύει....». Πιστεύω ότι για να μπορέσεις να μιλάς με αξιοπιστία για την πολιτική και την οικονομία θα πρέπει να έχεις εργαστεί σε πρακτικό επίπεδο. Τα θεωρητικά μοντέλα είναι απλώς κατάλληλα για να διευρύνουν τους ορίζοντές μας.”
Ερωτ: Σε περίπτωση εκλογής σας ενδέχεται να βρείτε μέσα στο ευρωκοινοβούλιο νεοεκλεγέντες με σημαία το φασισμό και το λαϊκισμό. Εσείς από τη μια θα πασχίζετε υποθέτω για τη βελτίωση του οικοδομήματος της Ευρώπης και αυτοί για την κατάρρευση του. Τι πραγματικοί κίνδυνοι υπάρχουν;
Απ: “Το φαινόμενο που καταγράφετε είναι υπαρκτό. Το βλέπουμε σε όλη την Ευρώπη, με την άνοδο μιας «μαύρης διεθνούς» στη Γαλλία, την Αυστρία, το Βέλγιο, την Ολλανδία – και φυσικά την Ελλάδα. Δε φταίει μόνο η ύφεση γι’αυτό. Η Αυστρία, λόγου χάρη, έχει τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας και ανεργίας νέων στην Ευρώπη. Στην κρίση του 1929, η Ευρώπη παρήγαγε Χίτλερ και Μουσολίνι και οι ΗΠΑ το Ρούζβελτ και το Νιού Ντήλ. Εκτιμώ πως υπάρχουν διακριτές ευθύνες για την άνοδο της ακροδεξιάς στα πολιτικά συστήματα των χωρών και στον κοινωνικό τους ιστό. Ο κίνδυνος είναι πραγματικά μεγάλος – και χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε όχι απλά με όρους ποινικούς αλλά με βαθιά πολιτικούς.”
Ερωτ: Κύριε Πιερρακάκη δεν θα πω αν τα διλήμματα Βενιζέλου σχετικά με την αναγκαιότητα της ψήφισης της «Ελιάς», είναι εκβιαστικά, αλλά θα ήθελα την δική σας άποψη.
Απ: “Θεωρώ πως το δίλημμα δεν είναι ένα «δίλημμα Βενιζέλου» αλλά ένα «δίλημμα πραγματικότητας». Κανονικά, οι Ευρωεκλογές θα έπρεπε να αφορούν μόνο την Ευρώπη – αλλά δυστυχώς αυτό δε συμβαίνει πουθενά στην ήπειρο. Στην πραγματικότητα έχουμε υψηλή αποχή και μια προβολή διαμαρτυρίας στις κάλπες. Ειδικά εδώ, όμως, όταν έχουμε μιά κυβέρνηση η οποία συνεχίζει να διαχειρίζεται ένα εθνικό θέμα, χρειάζεται διαρκής νομιμοποίηση για την πολιτική συμπεριφορά των κυβερνητικών εταίρων. Αυτό το οποίο αποτύπωσε ο κ. Βενιζέλος είναι πως ένα πολύ χαμηλό ποσοστό για την Ελιά επί της ουσίας «απονομιμοποιεί» την παρουσία του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση – διότι ακριβώς αυτή είναι η πραγματικότητα.”
Ερωτ: Λέγεται ότι κάποιοι περιμένουν στην γωνία τον κ. Βενιζέλο, ακόμα και το βράδυ των εκλογών, αν το αποτέλεσμα δεν είναι επιθυμητό. Προσωπικά είστε δέκτης αυτού του κλίματος, που καλλιεργείται και από στελέχη αποστασιοποιημένα ή χολωμένα με την ηγεσία ΠΑΣΟΚ; Επίσης, ανεξάρτητα από τις εξελίξεις, η δική σας περίπτωση χαρακτηρίζεται και μέσα από το ΠΑΣΟΚ ως άκρως ενδιαφέρουσα και έρχεται να «κολλήσει» με την αναγκαιότητα για νέα και άφθαρτα πρόσωπα που χρειάζεται ο χώρος της κεντροαριστεράς για ν’ ανακάμψει. Πόσο διατεθειμένος είστε ν’ αναλάβετε ένα σημαντικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια;
Απ: “Θα σας απαντούσα συνολικότερα πως ένα από τα μεγάλα προβλήματα της κεντροαριστεράς είναι πως παράγει περισσότερους δυνητικούς ηγέτες από όσους η χώρα μπορεί να καταναλώσει. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην πορεία ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς τους τελευταίους μήνες είναι μια διαρκής έμφαση στα πρόσωπα. Η συζήτηση πρέπει επειγόντως να μετατοπιστεί από το «ποιοί» στο «τί». Σαν χώρος χρειάζεται επειγόντως να αποφασίσουμε με ποιούς θα πάμε και ποιούς θα αφήσουμε, ποιοί είμαστε, ποιούς βάζουμε απέναντι και ποιούς εκπροσωπούμε. Χρειαζόμαστε μια ανασυγκρότηση με όρους βάσης και όχι με όρους κορυφής – και άρα με όρους πολιτικής και όχι πολιτικών προσώπων. Προσωπικά, σ’ αυτή τη συζήτηση επιθυμώ να συμμετάσχω.”
