«Το “Ποτάμι” ενόχλησε από την πρώτη στιγμή όλους αυτούς που είχαν στήσει το πολιτικό παιγνίδι. Σήμερα αυτός – αύριο ο άλλος. Και ξαφνικά εμφανίζεται το “Ποτάμι” από το πουθενά και απειλεί την πρωτοκαθεδρία τους, απειλεί τις συμφωνίες τους.
Βλέπουν ότι ο κόσμος μας αγκαλιάζει και τρελαίνονται» λέει στην “Π” ο Σταύρος Θεοδωράκης που σήμερα ξανάρχεται στην Κρήτη για να κλείσει εδώ το “Ποτάμι” την προεκλογική του εκστρατεία και δηλώνει ότι...επιφυλάσσει εκπλήξεις για απόψε!
Ο ίδιος χαρακτηρίζει «καραμέλα το ότι «δεν έχετε θέσεις» που έχει πια λιώσει κι εξηγεί γιατί αποφάσισε να κλείσει με την Κρήτη την περιοδεία του.
Η συνέντευξη με τον κο Θεοδωράκη έχει ως εξής:
Ερωτ.: Λίγα 24ωρα πριν τις ευρωκάλπες, κύριε Θεοδωράκη, μπορούμε πια να ζητάμε πρακτικά πράγματα. Πού βάζετε τον πήχη; Σε 1-2 ευρωβουλευτές ή και διψήφια ποσοστά;
Απαντ.: “Δεν ξέρω πόση σημασία έχει λίγες ώρες πριν τις εκλογές να συζητάμε για ποσοστά. Ο δικός μας στόχος είναι το ΠΟΤΑΜΙ να είναι τρίτη δύναμη στη χώρα. Και αυτός νομίζω είναι πια και ο στόχος πολλών δημοκρατικών πολιτών. Θα είναι ένα καλό μήνυμα στις κοινωνίες της Ευρώπης και ένα μήνυμα στα παλιά κόμματα που αντί να λύνουν προβλήματα αντιγράφουν το ένα τα λάθη του άλλου”.
Ερωτ.: Εάν τα πράγματα πάνε όπως θέλετε στις ευρωεκλογές έχετε πει ότι θα προχωρήσετε στη δημιουργία ενός πιο συγκροτημένου κόμματος. Θα θέσετε και τον εαυτό σας στην κρίση της όποιας βάσης θα έχετε;
Απαντ.: “Ναι το συνέδριο της Θράκης που θα γίνει τέλη Ιουνίου θα εκλέξει και πρόεδρο. Εκεί θα είμαι ένα απλό μέλος ανάμεσα σε όλα τα άλλα”.
Ερωτ.: Δεν μπορώ να μην το ρωτήσω. Γιατί τέτοιες και τόσες επιθέσεις στο Ποτάμι όταν την ίδια περίοδο έγιναν τόσα νέα κόμματα; Επειδή σας “έπαιξε” το σύστημα, επειδή σας ανέβασαν οι δημοσκόποι; Ή τελικά επειδή ...από όλους είχατε να παίρνατε;
Απαντ.: “Αν μας έπαιζε το σύστημα όπως λέτε δεν θα είχαμε επιθέσεις. Το “Ποτάμι” ενόχλησε από την πρώτη στιγμή όλους αυτούς που είχαν στήσει το πολιτικό παιγνίδι. Σήμερα αυτός – αύριο ο άλλος. Και ξαφνικά εμφανίζεται το Ποτάμι από το πουθενά και απειλεί την πρωτοκαθεδρία τους, απειλεί τις συμφωνίες τους. Βλέπουν ότι ο κόσμος μας αγκαλιάζει και τρελαίνονται. Είναι δυνατόν να το άφηναν έτσι; Αλλά όπως έχω πει, αυτοί που σε βρίζουν, καμιά φορά σε καθορίζουν. Μας πολεμάει ας πούμε η λούμπεν Ελλάδα, άνθρωποι που τους κυνηγάει η δικαιοσύνη ή η εφορία, οπότε είμαστε σε καλό δρόμο”.
Ερωτ.: Επειδή ακούω συνεχώς ότι το Ποτάμι δεν έχει θέσεις, δεν έχει πρόγραμμα. Μπορείτε να μου πείτε μερικές θέσεις των ...άλλων με τις οποίες το Ποτάμι δεν (θέλει να) έχει καμία σχέση;
Απαντ.: “Επιτέλους μια έξυπνη ερώτηση γι’ αυτό το θέμα. Γιατί η καραμέλα «δεν έχετε θέσεις» έχει πια λιώσει. Θα είδατε ότι δημοσιοποιήσαμε τις θέσεις μας για την φορολογία – για το τραπεζικό σύστημα – το Σύνταγμα – την ανεργία των νέων και βέβαια την Ευρώπη. Συγκεκριμένες προτάσεις για μια δίκαιη Ευρώπη. Και από την άλλη έχουμε λαϊκισμούς και υποσχέσεις. Αυτά δηλαδή που οδήγησαν εδώ τη χώρα. Κάποιοι ακόμη και σήμερα λένε στον ΣΥΡΙΖΑ «τι κι αν έχουμε ευρώ τι κι αν δεν έχουμε». Αυτό είναι τουλάχιστον ανεύθυνο. Και από την άλλη μεριά δυσανασχετούμε όταν η κυβέρνηση επιμένει να στελεχώνει το κράτος από τα χωριά του Σαμαρά. Είναι τόσα πολλά αυτά που μας ενοχλούν που θα τελειώσει η συνέντευξή μας”.
Ερωτ.: Ξεκινήσατε από την Κρήτη. Έρχεστε στην Κρήτη για το τέλος της εκστρατείας αυτής. Έχει συμβολικό χαρακτήρα σαν αυτά τα προεκλογικά φολκλόρ που ακούμε από τους άλλους... αρχηγούς «για τη λεβεντογέννα» ή θέλετε να δώσετε πραγματικό νόημα σε αυτή την περιοδεία;
Απαντ.: “Λεβεντογέννα είναι για τους άλλους, για μένα είναι η πατρίδα μου. Και αυτό που είμαι έχει καθορισθεί από το χώμα που πάτησα. Από τις μυρωδιές και τον αέρα της Κρήτης. Εδώ είναι οι ρίζες του Ποταμιού και θα το καταλάβετε και το βράδυ της Πέμπτης που θα με ακούσετε να σας μιλάω από το Ηράκλειο”.
Ερωτ.: Η τελευταία σας φράση κάτι κρύβει. Τι θα καταλάβουμε δηλαδή ακούγοντάς σας;
Απαντ.: “Θα μου επιτρέψεις να μην πω παραπάνω. Να ξέρεις όμως ότι δεν επέλεξα τυχαία την Κρήτη για το τέλος αυτής της κοπιαστικής αλλά ωραίας προσπάθειας. Υπομονή μέχρι το βράδυ”.
Ερωτ.: Έχω μια περιέργεια. Τι θα έχει το... σακίδιο σας τη Δεύτερα 26 Μαΐου; Ή κατά το αποτέλεσμα και το... περιεχόμενο;
Απαντ.: “Το σακίδιο δεν αλλάζει. Έχει χαρτιά, μολύβια, μαγνητόφωνο, φωτογραφική μηχανή, ένα κρητικό σφαλιστάρι για να τρώω κανά φρούτο… Θα το ξεκρεμάσω και θα ξεκουραστώ λίγο και αμέσως μετά ξεκινάμε για τον επόμενο μεγάλο στόχο που είναι οι εθνικές εκλογές. Γιατί το έχω πει. Σκοπός μας είναι να τα αλλάξουμε όλα χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα”.
Ερωτ.: Ποια συμβουλή σάς έδωσε ο πατέρας σας;
Απαντ.: “Δεν μου έδινε συμβουλές. Οι παλιοί μας δίδασκαν με τη ζωή τους. Να περνάς καλά αλλά να δίνεις πάντα ό,τι μπορείς στους άλλους. Λεφτά, αγάπη, προσοχή, ασφάλεια. Ό,τι έχει ανάγκη ο καθένας. Αυτό νομίζω ότι ήθελε να μου μάθει ο πατέρας μου. Αυτό που οι φιλόσοφοι λένε ότι είναι και το νόημα της ζωής: «Να είσαι ευτυχισμένος και χρήσιμος»”.
Ερωτ.: Ποια εικόνα της Κρήτης θυμάστε περισσότερο από τα παιδικά σας χρόνια;
Απαντ.: “Εικόνες; Βομβαρδισμός; Αν εννοείς με τον πατέρα μου, τον σκέφτομαι είτε να χορεύει είτε να τραγουδάει τα αγαπημένα του ριζίτικα. «Μάνα σαν έρθουν οι φίλοι μας, σαν έρθουν οι εδικοί μας…». Και τι δεν θα έδινα να επέστρεφα σε ένα τέτοιο γλέντι”.
