Ακούω από τα κομμάτια της σημερινής αντιπολίτευσης ότι, αν κάποιο από αυτά γίνει μεθαύριο κυβέρνηση, θα ασκήσει πολιτική εκβιασμού.

Δηλαδή θα απειλήσει τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι η Ελλάδα δεν θα πληρώσει τα χρέη της ή ότι θα φύγει από το ευρώ, αν εκείνοι δεν συμβιβαστούν με τις απαιτήσεις μας.

Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι αυτό είναι ανόητο. Εκβιασμός στην πολιτική, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορεί να γίνει. Αν ήταν δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο, θα το είχαν ήδη κάνει άλλα κράτη, ισχυρότερα από εμάς, που οι απειλές τους θα λογαριάζονταν σοβαρότερα, όπως η Ισπανία ή η Ιταλία. Εμείς είμαστε πολύ μικροί και πολύ αδύναμοι.

Και ο πιο απλός νους καταλαβαίνει ότι η πολιτική γίνεται μόνο με ήρεμη συζήτηση, με λογικά επιχειρήματα, με συνεννόηση, με αμοιβαίες υποχωρήσεις, με κατανόηση, με συμβιβασμούς. Και όλα τα άλλα είναι λόγια πλάνα λαοπλάνων πολιτικών, που σκοπό τους έχουν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις για προσωπικό τους όφελος.

Και νομίζω ότι όλοι μας πρέπει να καταλάβομε ότι, επειδή πτωχεύσαμε, είμαστε εκ των πραγμάτων αναγκασμένοι να ζήσομε λιτά, μέχρι να ξαναφτιάξομε την οικονομία μας.

Και λιτά σημαίνει βέβαια μικρότερες αμοιβές και περισσότερη δουλειά, μέσα σε λογικά όρια. Ασφαλώς όχι εξόντωση.

Και αυτό πρέπει να ισχύσει για όλους ανεξαιρέτως: και για πλούσιους και για φτωχούς, και για επιστήμονες και για χειρώνακτες, και για υπουργούς και για απλούς πολίτες... Όλοι θα υποφέρομε. Όλοι θα εργαστούμε σκληρότερα. Μονιασμένοι για τον κοινό σκοπό. Χωρίς γογγυσμούς και παράλογες αντιδράσεις οι οποίες ανακόπτουν την πρόοδο. Αν η πατρίδα μας γκρεμίσει, όλοι θα δυστυχήσομε.

Διαμαρτυρία όταν βλέπεις να σε εκμεταλλεύονται, ΝΑΙ. Θρασύτητα και αυθάδεια, εφόσον έχεις την ανάγκη των άλλων και εξαρτάσαι από αυτούς, ΟΧΙ.

Ασφαλώς σκλάβοι κανενός δεν θα γίνομε.

Ας σοβαρευτούμε. Να αυξήσομε την παραγωγή μας: να πουλάμε και εμείς κάτι δικό μας έξω, ώστε να αποκομίζομε κάποιο κέρδος. Να περιορίσομε την κατανάλωση προϊόντων που προέρχονται από το εξωτερικό, ώστε το χρήμα μας να μη φεύγει έξω. Να αγοράζομε ελληνικά προϊόντα.

Είναι εγκληματικό για έναν πολιτικό να δελεάζει με πλάνες υποσχέσεις ανθρώπους απεπλισμένους, επειδή δυστύχησαν, με σκοπό να τους πάρει στο κόμμα του. Και να διεκδικεί την εξουσία.

Και αν πάλι έχουν στο νου τους, αφού με αυτά τα δελεάσματα ξεγελάσουν τους πολίτες και ανεβούν στην εξουσία, τελικά να συμβιβαστούν με την αδήριτη πραγματικότητα, διότι αλλιώς δεν γίνεται (θυμηθείτε το “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο”), τότε είναι... θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου. Ας μην τους χαρακτηρίσω και βρω και κανέναν μπελά.

Αφελείς δεν είμαστε. Οι τέτοιοι ας μας προτείνουν κάτι λογικότερο.

Έλληνα πολίτη, πρόσεχε ποιον ψηφίζεις.

*Ο Αιμίλιος Ψαθάς είναι εκπαιδευτικός