Ούτε ο ίδιος ο Βασίλης Λαμπρινός δεν θυμάται πόσες χιλιάδες φορές έχει ανέβει τα σκαλιά του Δικαστικού Μεγάρου Ηρακλείου στη μακρά δικηγορική του καριέρα. Μόνο που χθες βράδυ δεν κατευθύνθηκε προς κάποια αίθουσα για να αγορεύσει, αλλά στο ειδικό γραφείο κατάθεσης των συνδυασμών ως υποψήφιος δήμαρχος Ηρακλείου.

Η επιλογή των αρίστων και... τρία πουλάκια κάθονταν

Όσοι κατέθεσαν, κατέθεσαν και όσοι μπήκαν, μπήκαν. Στους συνδυασμούς αναφέρομαι που είχαν μέχρι τα μεσάνυκτα την τιμητική τους στο Πρωτοδικείο. Η εκλογική μάχη μπαίνει στην τελική ευθεία, οι υποψήφιοι στο κυνήγι του σταυρού και οι εκλογείς με το ζόρι στο «τρυπάκι» της επιλογής. Όχι πάντως στην επιλογή των αρίστων. Αυτά για κάποιους αρχαιολάγνους που βαυκαλίζονται με την Εκκλησία του Δήμου. Στη σύγχρονη Ελλάδα δεν υπάρχει τέτοια, στους τελευταίους αιώνες δεν υπήρξε ποτέ. Όχι δεν είμαι μηδενιστής, απλά πραγματιστής. Πείτε μου εσείς πόσους από τους αρίστους που επελέγησαν εξελέγησαν και εγώ θα πάω πάσο. Αλλά μέχρι να πάω πάσο επιτρέψτε μου να διατηρώ τις επιφυλάξεις μου. Ας με συγχωρήσουν οι επικεφαλής και οι υποψήφιοι, αλλά εγώ δεν βλέπω άριστους. Στην καλύτερη των περιπτώσεων βλέπω διαχειριστές, ηθικούς και ανθρώπους με χαμηλό προφίλ. Μέχρι εκεί όμως και μη με ρωτήσετε τι βλέπω παραπέρα και καλύτερα να μην πιάσουμε τη χειρότερη περίπτωση. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να καταργηθούν οι εκλογές. Διαφορετικά πώς θα εκλέγουμε τους τοπικούς μας άρχοντες (τι βαρυγδουπιά και αυτή;). Απλά να ξέρουμε τι ψηφίζουμε, γιατί το ψηφίζουμε και τι προσδοκούμε; Ερωτήματα που πρέπει ν’ απαντηθούν από τον καθένα, αλλά χωρίς υποκρισία και ιδιοτέλεια. Αλλά μετά πάμε στην αυτοκριτική και τόση αυτοκριτική δεν αντέχεται. Ε και κάπως έτσι πάμε στο παραβάν και ψηφίζουμε: τον δικό μας, τον κολλητό μας, τον κομματικό μας, τον συγγενή μας, τον ωραίο, τη μοιραία, τον ισχυρό, τον φραγκάτο, τον διαπλεκόμενο, αυτό που κάνει γκελ, αυτόν που κατεβαίνει με σημαία ευκαιρίας, αυτόν που θα κάνει τα στραβά μάτια, αυτόν που μας θα μειώσει το πρόστιμο, αυτόν που θα μας εξυπηρετήσει και … δεν έχει τέλος αυτή η ιστορία. Ε, και μετά πάμε για ύπνο καληνυχτίζοντας την… τοπική αυτοδιοίκηση! Και από την επομένη το πρωί αρχίζουμε την κριτική από το καφενείο.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ

«Η ΝΔ είναι μικρό κόμμα, δεν έχει καμία σχέση με τη μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη που γνώρισα» δήλωσε η Ντόρα Μπακογιάννη, εκφράζοντας προφανώς το γονιδιακό μητσοτακικό σύνδρομο. Είκοσι ένα χρόνια έχουν περάσει από το 1993, αλλά η οικογένεια δεν ξεχνά.

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ

Εισαγγελέας στο ΠΑΣΟΚ για τα οικονομικά της περιόδου 2007- 2010, με αντικείμενο διερεύνησης τυχόν υπεξαιρέσεις και φορολογικές παραβάσεις. Να δείτε που θα τα ρίξουν πάλι στον Γιωργάκη. Μα το είπε ξεκάθαρα τις προάλλες ο Βενιζέλος: «Ο κ. Παπανδρέου χρωστά στο ΠΑΣΟΚ». Για το ίδιο θέμα του εισαγγελέα έχει προηγηθεί ορκωτός λογιστής, ο οποίος έκανε δύο αναφορές στη δικαιοσύνη, για όσα είδε, πλην όμως πόρισμα δεν εξέδωσε.

ΤΑ ΘΕΑΤΡΑ

Στενός συνεργάτης του Ευάγγελου Βενιζέλου αγοράζει τα θέατρα το ένα μετά το άλλο. Ώρες είναι να βγάλουν τον Βαγγέλη στο σανίδι, αλλά το χειρότερο δεν θα είναι αυτό, αφού υπάρχει και ο κίνδυνος να τον αφήσουν στην (πολιτική) ψάθα!

ΝΤΑΒΑΤΖΗΛΙΚΙ

Άλλο πάλι και τούτο με την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων για τις αγροτικές επιδοτήσεις. Στην Ελλάδα που δεν λέει να ξεφύγει από τα «νταβατζηλίκια», κάποιος φορέας, όχι ενώσεις ή συνεταιρισμοί φυσικά, θέλει να καρπωθεί ένα ποσό της τάξεως των 180 εκατομμυρίων ευρώ απ’ όλη τη δουλειά. Ο Τσαυτάρης αντιδρά αλλά ποιος τον ακούει;

ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ

Εγώ δεν πιστεύω ότι είμαστε ρατσιστές, μα και να θέλει κάποιος ν’ αγιάσει δεν τον αφήνουν. Εν προκειμένω η κυβέρνηση, που άθελα της φαντάζομαι θέσπισε κριτήρια τέτοια για την κατανομή του επιδόματος από το πλεόνασμα, που πολλοί πράγματι δυστυχείς Έλληνες βλέπουν τις αιτήσεις τους ν’ απορρίπτονται με καταιγιστικούς ρυθμούς. Την ίδια ώρα οι αλλοδαποί δεν έχουν πρόβλημα να λάβουν το επίδομα, καθώς πληρούν τα κριτήρια. Και άντε μετά να πείσεις τον κακόμοιρο και εξαθλιωμένο έΈλληνα που δεν έχει να φάει ότι η κυβέρνηση τα κάνει όλα σωστά.

ΤΟ ΠΛΑΝΟ

Ας μιμηθεί η Ελλάδα το παράδειγμα του Παναθηναϊκού, που ξεκίνησε τη χρονιά καταχρεωμένος, ανυπόληπτος και κυνηγημένος και καταλήγει με πραγματικό πλεόνασμα (κύπελλο) και μ’ εξασφαλισμένη την έξοδο στις διεθνείς αγορές. Η ομάδα πάντως δούλεψε πάνω σε ένα συγκεκριμένο πλάνο, με τους ενδεδειγμένους ανθρώπους και βρήκε τις καλύτερες λύσεις, αν και στην αφετηρία όλοι (οι άλλοι) στοιχημάτιζαν υπέρ της αποτυχίας.

Ο ΚΗΠΟΥΡΟΣ

Βρε τον Αντωνάκη… Και στο Ρέντη επέστρεψε και στο συνδυασμό του Μώραλη για το Δήμο Πειραιά μπήκε. Ο πιο καλός ο κηπουρός!

ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ

Δεν ξέρω με ποια μελέτη σχεδιάστηκαν δεντροφυτεύσεις στην υπό ανάπλαση οδό Κ. Ουράνη, που είναι προέκταση της πλατείας Αναλήψεως στο Ηράκλειο; Πάντως το να φυτεύονται δέντρα στο στενότερο σημείο του ούτως ή άλλως στενού δρόμου θέλει πολύ μυαλό και ακόμα περισσότερη τύχη για να διέλθει ένα πυροσβεστικό όχημα ή ένα ασθενοφόρο σε περίπτωση εκτάκτου ανάγκης. Επίσης το γεγονός ότι τα δέντρα θα φυτευτούν σε ελάχιστη απόσταση μεταξύ τους και κατά σύμπτωση σε δύο κοινές ιδιοκτησίες μόνο εμπάθεια μπορεί να δηλώνει στον ιδιοκτήτη. Σύμφωνα με τη διαμόρφωση που έχει γίνει το ένα δέντρο θα φυτευτεί μπροστά στο παράθυρο υπόγειου διαμερίσματος και το άλλο δίπλα στην κεντρική είσοδο. Μιλάμε για τον απόλυτο… σχεδιασμό.

Ο ΚΑΦΕΣ

Για την τιμή του καφέ στο Ηράκλειο έχουν γίνει άπειρες συζητήσεις, καθώς η πόλη υπερβαίνει κατά πολύ τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτά για τις καφετέριες και μέχρι οι Ηρακλειώτες ν’ ανακαλύψουν τον καφέ σε πλαστικό που πωλείται κυριολεκτικά σε κάθε γωνία εντός και εκτός πόλης. Εκεί οι ιδιοκτήτες αλυσίδων και μη συναγωνίζονται ποιος θα έχει τη χαμηλότερη τιμή. Αυτό είναι καλό για τον καταναλωτή, αρκεί να μην του σερβίρουν σκουρόχρωμο νερό αντί για καφέ, όπως παρατηρείται σε πολλά σημεία πώλησης. Τότε μιλάμε για κοροϊδία.

ΖΗΜΙΕΣ

Σημαντικές ζημιές σε αμπέλια και ελιές έκανε η χθεσινή χαλαζόπτωση σε περιοχές του νομού Ηρακλείου. Τα φαινόμενα ήταν τοπικά και σε ορισμένες περιπτώσεις η χαλαζόπτωση σφοδρή. Σήμερα αναμένεται να γίνουν από τους Δήμους οι σχετικές αναγγελίες ζημιών.

Η ΕΥΛΟΓΙΑ

Δεν ξέρω αν οι πατέρες του Αγίου Όρους έδωσαν στον Μπαλτάκο την ευλογία τους για τη δημιουργία νέου κόμματος, αλλά ο πρώην Γενικός Γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου το έκανε το ταξίδι- προσκύνημα στην αθωνική πολιτεία. Ο άνθρωπος πάντως το έχει όλο το πακέτο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», αν κρίνουμε και από τον ΟΥΚα γιό του, που για να υπερασπιστεί την τιμή του πατέρα του, όρμησε στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στη βουλή σαν ταύρος εν υαλοπωλείο.

ΟΙ ΜΠΑΛOΘΙΕΣ

Για άλλη μια φορά κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Ή αν θέλετε βλέπουμε το τυρί και όχι τη φάκα. Το θέμα πρέπει να είναι ο αφοπλισμός των Κρητικών και όχι οι δηλώσεις Πάγκαλου για την αμφισβήτηση της συμμετοχής των Κρητικών στις επαναστάσεις. Το να πούμε τον Πάγκαλο «ανιστόρητο, παχύδερμο, εμπαθή» (και προσθέστε ότι άλλο θέλετε), βγάζει από το κάδρο το πραγματικό πρόβλημα και βάζει την καρικατούρα του απόμαχου πολιτικού. Οι μπαλοθιές του Πάγκαλου δεν σκοτώνουν κανένα, γιατί είναι τζούφιες, όμως τα όπλα της λεβεντογέννας Κρήτης, που για να μην ξεχνάμε χρησιμοποιούνται σε περίοδο ειρήνης, σκοτώνουν αθώους και ανυποψίαστους σε γλέντια και κοινωνικές εκδηλώσεις και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς ιερέας και διανοούμενος. Άλλα πρέπει να κάνουν για να… λευτερωθεί η Κρήτη και να πάψουν τα παιδιά μας σε κάθε ευκαιρία και σχολική εργασία να ζωγραφίζουν καλάσνικοφ! Ας διαχωρίσουμε επιτέλους το κρητικό από το «κρητικουλέ».