Toυ Γιώργου Ε. Αυγουστινάκη*
Με βάγια, ύμνους κι ωσαννά
Σε δέχτηκε ο κόσμος,
πάν’ σε πουλάρι ταπεινά
πλημμύρισε ο δρόμος.

Μ’ ένα φιλί στην παρειά
ο Ιούδας Σε προδίδει,
Γεσθημανή κάποια βραδιά
σ’ όχλο Σε παραδίδει.

Ακάνθινο το στέφανο
Σού ‘βαλαν στο κεφάλι,
ήταν σα φωτοστέφανο
σ’ αυτή την παραζάλη.

Σταυρό βαρύ Σου φόρτωσαν
οι άνομοι Εβραίοι,
στο Γολγοθά τον έστησαν
οι τρισκαταραμένοι.

Με πίστη και μ’ ευλάβεια,
κατάνυξη, Χριστέ μου,
γιορτάζομε τα Άγια,
τα Πάθη Σου, Θεέ μου.

Το Γολγοθά ακολουθεί,
Χριστέ, η Ανάστασή Σου,
με Σε κανείς δε θα χαθεί,
έχει τη φύλαξή Σου.

Μεγάλα είν’ τα πάθη μας,
πολλές κι οι αμαρτίες,
για της ζωής τα λάθη μας
υπάρχουν οι αιτίες.

Η ανηφόρα στη ζωή
φέρνει την κατηφόρα,
κι ως τη στερνή σου την πνοή
πάντα μπροστά προχώρα.

Απ’ το Χριστό μας να ζητάς,
δύναμη να σου δίνει,
αγάπη γύρω να σκορπάς
και να ‘χεις καλοσύνη.

Καθένας ένα Γολγοθά
μικρό τον ανεβαίνει,
αν πολεμήσει δυνατά,
ανάσταση τη φέρνει.

Τα Πάθη Σου τα προσκυνώ,
Ανάσταση δοξάζω,
σαν κάθε τέκνο ταπεινό
χαίρομαι και γιορτάζω.

Την πίστη μας μεγάλυνε,
λάμπρυνε τη ζωή μας,
τον πόνο μας απάλυνε,
λύτρωσε την ψυχή μας.
* O Γιώργος Ε. Αυγουστινάκης είναι εκπαιδευτικός