Απ’ την ελιά για έμβλημα, καλύτερο ευρήκα,

θα προτιμούσα τη συκιά, γιατί αγαπώ τα σύκα!

Μια συκιά ως έμβλημα, θέλω κι επιμένω,

που καερέτι θα’ κανα, επάνω ν’ ανεβαίνω.

Στο δέντρο αυτό προτίμηση, ίσως να είχαν κι άλλοι,

αφού η χαρά του θα’ τανε, να ανεβούν μεγάλη.

Περάσαν όμως οι εποχές και φεύγουνε τα χρόνια,

όλα αυτά έρχονται στο νου κι ο ίδιος συλλογιέμαι,

πολλές φορές τα’ χω σκεφθεί, μα και αναρωτιέμαι,

ως πότε θα αντέχουνε και της συκιάς τα κλώνια;

Ο μεσαρίτης