«Η Ελιά είναι η ενωτική πρόταση της Κεντροαριστεράς» λέει ο Παντελής Κάψης σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Π επισημαίνοντας ότι είναι η πρόταση που βλέπει στο μέλλον και προσβλέπει στη συνεργασία όλων των δυνάμεων.
Ο κ.Καψής, που είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής , μιλάει για τη θητεία του στην κυβέρνηση, τη ΝΕΡΙΤ, τι θα γίνει με τους εργαζόμενους, με τις αποζημιώσεις και εξηγεί γιατί δεν είχαν γίνει όλα όσα προβλέφθηκαν .
Η συνέντευξη έχει ως εξής:
- Κύριε υπουργέ, λέγατε ότι θα είναι πολύ σύντομη η παραμονή σας στην κυβέρνηση λόγω της ΝΕΡΙΤ, τελικά μείνατε παραπάνω...Τι να υποθέσουμε; Δεν βγήκε ο λογαριασμός;
«Όντως, ο αρχικός στόχος ήταν να είχαμε τελειώσει με όλα έως το τέλος του 2013. Τελικά αποδείχθηκε ότι η ελληνική γραφειοκρατία είναι ισχυρότερη. Να μην είμαι άδικος όμως, δεν είναι μόνο η γραφειοκρατία που προκάλεσε τις καθυστερήσεις. Είναι και οι διαδικασίες του νέου νόμου που ψηφίσαμε, που προβλέπει την πλήρη ανεξαρτησία της δημόσιας τηλεόρασης και αυτό συνεπάγεται μια σειρά από ενέργειες που έπρεπε να γίνουν και απαιτούσαν χρόνο. Την επιλογή του Διοικητικού Συμβουλίου την έκανε το Εποπτικό Συμβούλιο και επειδή έγινε με διαβούλευση και ανοιχτές διαδικασίες πέρασε αρκετό διάστημα, και βέβαια μετά υπήρξαν οι διαδικασίες συγκρότησης της ΝΕΡΙΤ, οι οποίες με την ελληνική γραφειοκρατία αποδείχθηκαν πολύ πιο δύσκολες»
2. Εσείς βέβαια δεν χρεωθήκατε το κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που σας επιρρίπτουν ευθύνες για τη ΝΕΡΙΤ, τις προσλήψεις, τις αποζημιώσεις που δεν δόθηκαν... Τι απαντάτε;
«Οι προσλήψεις στη ΝΕΡΙΤ γίνονται για πρώτη φορά στην ιστορία της ελληνικής δημόσιας τηλεόρασης με απόλυτα αντικειμενικό τρόπο, με μόρια, με ειδικούς αξιολογητές και με συνεντεύξεις. Αναρωτιέμαι ποιος μπορεί να διαμαρτυρηθεί γι’ αυτές τις διαδικασίες –ή όπως λέτε να επιρρίψει ευθύνες στη ΝΕΡΙΤ– την ώρα που έως τώρα το μόνο που είχαμε μάθει ήταν ρουσφετολογικές προσλήψεις σε πλήρη αδιαφάνεια τις οποίες αποφάσιζε μόνο του το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΡΤ. Σε ό,τι αφορά τις αποζημιώσεις, στην ΕΡΤ επικρατούσε ένα χαοτικό καθεστώς στις εργασιακές σχέσεις καθώς υπήρχε μια ομάδα εργαζομένων με συμβάσεις αορίστου χρόνου και μετά μια σειρά εργαζομένων με διαφορετικές συμβάσεις που άλλοτε διακόπτονταν, μετά ξανάρχιζαν, συνδέονταν με εκπομπές ή ήταν άλλου είδους συμβάσεις έργου – αυτό εξηγεί γιατί για ορισμένους εργαζόμενους υπάρχει ζήτημα με τις αποζημιώσεις τους. Όσοι είχαν κανονικές συμβάσεις αορίστου χρόνου αποζημιώνονται πλήρως και μάλιστα, με ειδική τροπολογία που έχει περάσει, θα λάβουν το πλήρες ποσό το οποίο θα δικαιούνταν εάν εργάζονταν στον ιδιωτικό τομέα. Αυτά ισχύουν για τις αποζημιώσεις. Οτιδήποτε άλλο είναι μέρος της παραπληροφόρησης που έχει ανθήσει γύρω από τη δημόσια τηλεόραση».
- Το παιγνίδι έτσι κι αλλιώς σήμερα μοιάζει να παίζεται μεταξύ δύο πόλων. Μήπως αυτό που λέγαμε κάποτε για την Κεντροαριστερά, ότι κυριαρχεί στην πολιτική ζωή της χώρας, είναι ένας ακόμη μύθος;
«Η Κεντροαριστερά αυτή την περίοδο περνά μια πολιτική κρίση. Αυτό είναι σαφές. Έχει πολλές εξηγήσεις. Η βασική είναι ότι υφίσταται το κόστος της πολιτικής τής αποφυγής της χρεοκοπίας και της σταθεροποίησης που αποφασίστηκε το 2010. Ήταν μια τεράστια ευθύνη, χάρη στην οποία η χώρα μας παραμένει στο ευρώ, που είχε όμως ως αποτέλεσμα να υποστεί εκλογική ήττα το ΠΑΣΟΚ – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρξαν και λάθη ή παραλείψεις. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και σήμερα, όπου η Κεντροαριστερά εμφανίζεται ενωμένη παραμένει πλειοψηφικό ρεύμα. Θα επικαλεστώ τα παραδείγματα των μεγάλων δήμων, της περιφέρειας Αττικής, αλλά και κοινωνικών φορέων όπως είναι ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας και το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, όπου χιλιάδες επαγγελματίες ψήφισαν και ανέδειξαν πρώτη δύναμη την ενωμένη Κεντροαριστερά. Γι’ αυτό και υποστηρίζω με φανατισμό την Ελιά, γιατί είναι η ενωτική πρόταση στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Είναι η πρόταση που βλέπει στο μέλλον και προσβλέπει στη συνεργασία όλων των δυνάμεων, και για να είμαι συγκεκριμένος της ΔΗΜΑΡ, αλλά και νομίζω και τουλάχιστον ενός μεγάλου μέρους των δυνάμεων που αυτή τη στιγμή μοιάζει να πηγαίνουν προς το Ποτάμι»
- Πώς κρίνετε την εμφάνιση νέων σχημάτων όπως η Ελιά, το Ποτάμι... Και γιατί ο κόσμος που κατακρίνει το παρωχημένο πολιτικό κατεστημένο ταυτόχρονα δεν εγκρίνει –δημοσκοπικά τουλάχιστον– αυτές τις προσπάθειες;
«Τα νέα σχήματα στα οποία αναφέρεστε έχουν διαφορετική νομίζω στόχευση. Η Ελιά, όπως είπαμε, είναι ένα πολιτικό εγχείρημα για την ενότητα της Κεντροαριστεράς. Το Ποτάμι έχει ένα επικοινωνιακό πλεονέκτημα λέγοντας ότι δεν έχει σχέση με το παλαιό πολιτικό προσωπικό, και άφθαρτο υπόσχεται ένα καλύτερο μέλλον. Αναγνωρίζω ότι είναι ένα επικοινωνιακό πλεονέκτημα το οποίο όμως δεν πιστεύω ότι έχει πραγματικό αντίκρισμα. Όσοι συσπειρώνονται –και μιλάω σε ηγετικές θέσεις– γύρω από το Ποτάμι νομίζω ότι μετείχαν εξίσου στο λεγόμενο «παλαιό καθεστώς». Πάντως αυτό ακριβώς το στοιχείο, το επικοινωνιακό, αναδεικνύει τις επιπτώσεις της κρίσης αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Ο κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη στα παλαιά σχήματα και είναι έτοιμος να δοκιμάσει καινούργια. Αλλά ξέρετε, το ότι ένα σχήμα είναι καινούριο δεν σημαίνει ότι ταυτόχρονα αποτελεί και λύση. Αυτό κατεξοχήν φαίνεται και στο Ποτάμι, όπου αυτή τη στιγμή δεν έχουμε συγκροτημένες θέσεις. Έχουμε διακηρύξεις γενικών αρχών χωρίς όμως να αντιμετωπίζονται πραγματικά τα προβλήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένας πολιτικός σχηματισμός στο μέλλον».
- Μερικές δεκαετίες στη δημοσιογραφία, απολύτως επιτυχημένος θα έλεγα στη δουλειά μας. Και τώρα υπουργός, αύριο στην Ευρωβουλή εάν εκλεγείτε. Είναι η ...δημοσιογραφία που μπορεί να οδηγήσει παντού;
«Δεν είναι μόνο η δημοσιογραφία. Από όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν πολιτικοί. Εγώ εκείνο το οποίο έκανα σε όλη μου τη ζωή είναι να δουλεύω σκληρά και να είμαι αφοσιωμένος στο αντικείμενο στο οποίο αφιερώνομαι. Για πολλά χρόνια ήταν η δημοσιογραφία, κατόπιν κλήθηκα να αναλάβω υπουργός σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες –το θεώρησα υποχρέωσή μου–, και το ίδιο θέλω να κάνω και στην Ευρωβουλή εκπροσωπώντας πια την Κεντροαριστερά στο Ευρωκοινοβούλιο. Υπάρχει πάρα πολλή δουλειά, σημαντική δουλειά. Από την πορεία της Ευρώπης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, και νομίζω ότι θα είναι πάρα πολύ σημαντικό να βγει ενισχυμένο το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και η Ελιά».
- Και κάτι προσωπικό κύριε Καψή. Γιατί να επιλέξει κάποιος –σας ρωτά ένας πολίτης– Ελιά και Παντελή Καψή; Τι θα του λέγατε για να τον πείσετε;
«Για την Ελιά θα του έλεγα ότι το κοινωνικό και πολιτικό μοντέλο που υποστηρίζει η ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία και η ελληνική Κεντροαριστερά, δηλαδή ελεύθερη αγορά με δημόσιο έλεγχο και ισχυρό κοινωνικό κράτος, είναι το πιο επιτυχημένο μοντέλο Δημοκρατίας το οποίο υπάρχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και έχει εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη ευημερία για τους πολίτες αλλά και την ισχυρότερη Δημοκρατία.
Για τον Παντελή Καψή θα έλεγα ότι αυτό που ήμουν σε όλη μου τη ζωή θα εξακολουθήσω να είμαι. Ένας άνθρωπος που δουλεύει σκληρά για να πετύχει στο έργο που αναλαμβάνει. Αυτό μόνο μπορώ να υποσχεθώ».
Τι να πιστέψουμε;
- Μια και είστε μέλος αυτής της κυβέρνησης, τελικά τι να πιστέψουμε; Στο ...success story του κ. Σαμαρά ή στην απόλυτη καταστροφή που διαβλέπει ο κ. Τσίπρας;
«Νομίζω ότι τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους. Η ελληνική οικονομία μετά από μια βαθιά κρίση βγαίνει από την ύφεση. Έχουμε για πρώτη φορά πρωτογενές πλεόνασμα και μπορούμε να περιμένουμε ότι στο τέλος αυτού του χρόνου θα έχουμε μια μικρή έστω ανάπτυξη. Η πολιτική που ξεκίνησε από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και συνεχίστηκε από τις κυβερνήσεις συνεργασίας, να παραμείνουμε δηλαδή στο ευρώ και να υποστούμε τις θυσίες -να τις υποστεί κυρίως ο ελληνικός λαός - σε αυτό ακριβώς αποσκοπούσε: να αποφύγουμε τη χρεοκοπία και να μείνουμε μια χώρα της Ευρωζώνης. Το ότι περνάμε σε φάση ανάπτυξης δυστυχώς δεν σημαίνει ότι λύνονται τα προβλήματα. Για αρκετό καιρό ακόμα η ανεργία θα παραμείνει υψηλή, χρειάζονται επενδύσεις στη χώρα, και αυτές θα πάρουν χρόνο. Γι’ αυτό και βασικό στοιχείο της πολιτικής της Ελιάς είναι η αναμόρφωση του συστήματος κοινωνικών επιδομάτων, όπως για παράδειγμα με τη θεσμοθέτηση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος».
