
Ικανοποιητικές προσθήκες σε γνώριμα είδη, που θα ήταν πιο συναρπαστικές με λίγο περισσότερη έμπνευση.
NEED FOR SPEED
Σκην.: Σκοτ Γουό
Πρωτ.: Άαρον Πωλ, Ντόμινικ Κούπερ, Ίμοτζεν Πουτς, Μάικλ Κίτον
Ο Τόμπι είναι ένας χαρισματικός μηχανικός και οδηγός αυτοκινήτων, που διατηρεί συνεργείο μαζί με τέσσερις φίλους του, εξίσου παθιασμένους οδηγούς. Όμως ο αντίζηλός του και διακεκριμένος οδηγός αγώνων, Ντίνο, γίνεται η αιτία να σκοτωθεί το νεαρότερο μέλος της παρέας του Τόμπι, ρίχνοντας την ευθύνη και την καταδίκη σ’ αυτόν. Έτσι, αφού αποφυλακίζεται, ο Τόμπι πρέπει να αποκαταστήσει τη φήμη του και να εκδικηθεί τον θάνατο του φίλου του.
Κινηματογραφική μεταφορά του πιο δημοφιλούς video game με αγώνες αυτοκινήτων και μίας από τις εμπορικότερες σειρές games παγκοσμίως, που ξεκίνησε το 1994. Μετά από την τεράστια επιτυχία της κινηματογραφικής σειράς «Fast and furious» της Universal, η DreamWorks αποφάσισε ότι θέλει μερίδιο του κοινού και προχώρησε σ’ αυτή τη διασκευή, η οποία διαθέτει έναν χαρισματικό πρωταγωνιστή, εξαιρετικά εντυπωσιακά αυτοκίνητα και σφιχτό γύρισμα, αλλά από ‘κει και πέρα όχι πολλά περισσότερα ώστε ν’ ανταγωνιστεί τη σειρά της Universal, η οποία έχει ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά, χάρη στους ταλαντούχους συντελεστές και στην ικανότητά της να εμπλουτίζεται και ν’ ανανεώνεται συνεχώς.
Ο Πωλ είναι γεμάτος ένταση και αφοσίωση στον σκοπό του, αλλά οι υπόλοιποι χαρακτήρες και το καστ που τους ερμηνεύει, απλώς διεκπεραιώνουν χωρίς αξιομνημόνευτη συνεισφορά (εκτός ίσως από τον εκκεντρικό διοργανωτή Monarch του Κίτον), ενώ η πλοκή είναι μια κοινότοπη ιστορία εκδίκησης, που αρκεί μεν σαν αφηγηματικός κορμός, στερείται δε την ευρηματικότητα και την έκπληξη που θα αποζημίωναν για την προσχηματικότητά της.
Όσο για τις σκηνές καταδίωξης, αυτές ακολουθούν ένα ως επί το πλείστον ‘γραμμικό’ δρομολόγιο, χωρίς ιδιαιτέρως θεαματικά εμπόδια, και ουσιαστικά μόνο με ένα μεγάλο σταντ, το άλμα μεγάλης απόστασης που πραγματοποιεί ο Τόμπι για να ξεφύγει από τα περιπολικά και με το οποίο κερδίζει τη θέση του στον αγώνα DeLeon. Παρόλαυτά, οι καταδιώξεις παραμένουν σφιχτά μονταρισμένες, με πολλαπλές και άμεσες θέσεις της κάμερας, ενώ χρησιμοποιούν μερικά από τα θεαματικότερα muscle cars και supercars της αγοράς, ανάμεσα στα οποία μια Mustang 2013 Shelby GT500, μια Lamborghini Sesto Elemento και τρεις Koenigsegg Agera, οι οποίες αξιοποιούνται απολαυστικά.
Στην πορεία, το σενάριο δεν παραλείπει να τιμήσει περισσότερο ή λιγότερο διακριτικά μερικές από τις καλύτερες ταινίες με καταδιώξεις, όπως το «Bullitt» (Πίτερ Γέιτς, 1968) και το «Speed» (Γιαν ντε Μποντ, 1994), καθώς βεβαίως και το «Top Gun» (Τόνι Σκοτ, 1986) από την ατάκα του οποίου, “I feel the need, the need for speed”, δανείζονται τον τίτλο τους παιχνίδι και ταινία.
Πάντως, οι παγκόσμιες εισπράξεις του φιλμ έχουν μέχρι στιγμής ξεπεράσει τα 170 εκατομμύρια δολάρια, με μόλις 40 απ’ αυτά στις Η.Π.Α., αριθμοί καθόλου ικανοποιητικοί, αλλά όχι κι εντελώς απαγορευτικοί για μια πιθανή συνέχεια.
Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΗΣ
ΑΠΟΚΛΙΣΗΣ: ΟΙ
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ
DIVERGENT
Σκην.: Νιλ Μπέργκερ
Πρωτ.: Σαϊλίν Γούντλι, Θίο Τζέιμς, Άσλι Τζαντ, Τζέι Κόρτνι, Κέιτ Γουίνσλετ, Μάγκι Κιου
Σε μια μελλοντική εποχή, όπου ο σημερινός πολιτισμός έχει καταστραφεί από πόλεμο, οι εναπομείναντες κάτοικοι έχουν διαμορφώσει ένα κοινωνικό σύστημα που αποτελείται από φατρίες. Κάθε άτομο εντάσσεται σε μία απ’ αυτές, ενώ όσοι μένουν εκτός, θεωρούνται ανεπιθύμητοι. Όμως υπάρχουν και κάποιοι, οι οποίοι ονομάζονται Διαφορετικοί, επειδή ο χαρακτήρας τους δεν τους επιτρέπει να ανήκουν αποκλειστικά σε μία μόνο φατρία, και οι οποίοι θεωρούνται επικίνδυνοι για το σύστημα, συνεπώς πρέπει να εξολοθρεύονται. Η νεαρή Μπίατρις είναι μία Διαφορετική, η οποία θα πρέπει ν’ ανακαλύψει τον πραγματικό εαυτό της, αλλά και να εξασφαλίσει την επιβίωσή της μέσα σ’ αυτόν τον εχθρικό κόσμο.
Κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος φαντασίας της 26χρονης αμερικανίδας Βερόνικα Ροθ, το οποίο κυκλοφόρησε το 2011 και αποτελεί το πρώτο μέρος μιας μπεστ-σέλερ τριλογίας, με συνέχειες τα «Insurgent» και «Allegiant», οι κινηματογραφικές διασκευές των οποίων έχουν επίσης προγραμματιστεί για το 2015 και 2016 αντιστοίχως, με σκηνοθέτη τον Ρόμπερτ Σβέντκε. Το όλο εγχείρημα, αποτελεί ακόμα μία προσπάθεια του Χόλιγουντ να αξιοποιήσει εμπορικά λογοτεχνικούς τίτλους που απευθύνονται στο εφηβικό και νεαρό ενήλικο κοινό, μετά από την τεράστια επιτυχία παρόμοιων σειρών όπως το «Λυκόφως» («Twilight», 2008-2012) και οι «Αγώνες Πείνας» («The Hunger games», 2012-2015).
Αυτό εδώ μοιάζει περισσότερο με τους «Αγώνες», με το οποίο μοιράζεται το ίδιο δυστοπικό μέλλον, την καταπιεστική κοινωνία, τη δυναμική θηλυκή πρωταγωνίστρια και τον αληθοφανή, μεγάλης κλίμακας σχεδιασμό της παραγωγής. Ωστόσο, η ευνόητη αλλά απλοϊκή κεντρική της ιδέα (οι φατρίες ως αλληγορία για τη μοναδικότητα), η επαναλαμβανόμενη πλοκή (κατά τη γνώμη μας, ανώφελα μακροσκελής η εκπαίδευση, παραγνωρισμένη η συνωμοσία του πραξικοπήματος) και οι συνηθισμένες σκηνές μάχης (περισσότερες απ’ αυτές εικονικού κινδύνου), αφήνουν το φιλμ μια απλώς ευχάριστη προσθήκη στο είδος, η οποία προδίδει εύκολα το ολιγαρκές κοινό στο οποίο απευθύνεται.

