Τον σθεναρό αγώνα των Κρητών για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και την ένταξή τους στην Ελλάδα παρουσιάζει ο Γεώργιος Τσοκόπουλος (1871-1923) με την πολυσχιδή προσφορά του στα ελληνικά γράμματα (ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία την επιθεώρηση, την χρονικογραφία κ.α.) μέσα από το βιβλίο του «Ιστορία των επαναστάσεων της Κρήτης 1820- 1889» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εκάτη.

Το βιβλίο εξετάζει μεθοδικά το ιστορικό πλαίσιο της εποχής καθώς αναλύει διεξοδικά την πορεία και την εξέλιξη του συνεχούς και επαναλαμβανόμενου κρητικού αγώνα για την επίτευξη της ανεξαρτησίας της Μεγαλονήσου.

Ἐν τούτοις οἱ Κρῆτες, ἂν ὑλικῶς τοὺς καταβάλλει ἡ βία καὶ ἡ ὑπεροχὴ τῶν ἀριθμῶν, ἠθικῶς ὅμως διαμένουν πάντοτε ὑπέροχοι καὶ ἀνέφικτοι, ἀκέραιοι δὲ διασῴζονται εἰς τὰ πληγωμένα καὶ αἱμάσσοντα στήθη των οἱ πατριωτικοὶ πόθοι οἵτινες μεταδίδονται παρ’ αὐτοῖς ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν. Τὸ ξῖφος καὶ ἡ σφαῖρα δὲν εἶναι προορισμένον νὰ ἐπιτυγχάνωσιν ἄλλο ἀπὸ σώματα, τὸ φρόνημα δὲ καὶ ἐθνισμὸς ἵστανται ἐκεῖ ὅπου δὲν φθάνει ἡ πυρῖτις καὶ τὰ φυσίγγια.

Οὕτω καὶ ὁ ἀγὼν τοῦ ὁποίου τὰς περιπετείας ἐν ἀγωνίᾳ παρακολουθεῖ ἤδη πᾶσα Ἑλληνικὴ καρδία, ἂν ἔχῃ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἄλλων καὶ ἂν ἡ Κρήτη ἐπαναπέσῃ μετὰ τὴν ὑπερήφανον ἐξέγερσίν της, πάλιν πρὶν ξηρανθῆ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν σημερινῶν μαρτύρων της τὸ χῶμα, ἡ σάλπιγξ θὰ ἠχήσῃ καὶ εἰς τὸν ἦχόν της θὰ τρέξῃ ὁ γενναῖος καὶ ὑπερήφανος ἀλλὰ τόσον ἀτυχὴς τῆς μεγάλης καὶ ἐνδόξου νήσου λαός.

Ο Γεώργιος Τσοκόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα. Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Ξεκίνησε ως συνεργάτης της εφημερίδας "Παλιγγενεσία" και στη συνέχεια δημοσίευσε άρθρα και κυρίως χρονογραφήματα (κάποτε με τα ψευδώνυμα Φάλσταφ, Φιλέας Φογγ και Ριπ) στις εφημερίδες "Αστραπή", "Νέον Άστυ" (όπου ήταν και αρχισυντάκτης για δώδεκα χρόνια), "Νέα Ημέρα", "Αθήναι", "Καιροί" (όπου ήταν διευθυντής τη διετία 1915-1917), "Ομόνοια" (Αλεξάνδρειας, όπου ήταν διευθυντής τη διετία 1893-1895) και "Εστία" (όπου ήταν διευθυντής τη διετία 1920-1922). Συνεργάστηκε επίσης με τα περισσότερα αθηναϊκά περιοδικά και ημερολόγια. Στο χώρο της λογοτεχνίας ασχολήθηκε κυρίως με το θέατρο ως συγγραφέας κωμειδυλλίων και δραμάτων, που παραστάθηκαν από το Βασιλικό Θέατρο και θιάσους όπως του Συντάγματος, της Μαρίκας Κοτοπούλη και της Κυβέλης. Γνωστός είναι ωστόσο κυρίως ως συγγραφέας των πρώτων αθηναϊκών επιθεωρήσεων από κοινού με τους Πολύβιο Δημητρακόπουλο (Εδώ κι εκεί - 1905) και Μπάμπη Άννινο (Παναθήναια). Έγραψε επίσης κείμενα για μελοδράματα και οπερέττες, καθώς επίσης θεατρικές μεταφράσεις, ενώ ασχολήθηκε ακόμη με την πεζογραφία (διηγήματα, μυθιστορήματα, ιστορικά μυθιστορήματα, παιδικά αναγνώσματα).